2007ம் ஆண்டு நான்காவது காலாண்டில் ஆரம்பித்தது இந்த பிரச்சினை. முதலில் (Real Estate because of Subprime loans) வீட்டு கட்டுமான துறை மற்றும் Mortgage வங்கியில் தான் ஆரம்பித்தது. அடுத்து நிதி மற்றும் கார் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள், அதோடு நிற்காத இந்த புற்றுநோய் இப்போது மிக வேகமாக பரவ ஆரம்பித்திருக்கிறது. Circuit City,  At&T, Sony,  Siemens, Citigroup, WaMu என பட்டியல் நீளுகிறது. பாதிப்பே வராது என்று நினைத்த Energy Sector-ம் (Chesapeake Energy)  அடி வாங்க ஆரம்பித்து விட்டது.

முதலில் அனைவரும் இதை ஒரு துறை சார்ந்த சறுக்கலாகத் தான் பார்த்தனர். அதனால தான் இது 7-8 வருடங்களுக்கு ஒரு முறை எப்போதும் வரும் வீழ்ச்சி என்றனர். அதன் பிறகு இது வேர்விட்ட போது தான் தெரிந்தது அது பெரிய ஆலமரம் என்று. கிட்ட தட்ட ஒரு வருட போராட்டத்திற்கு பிறகு, இப்போ தான் அமெரிக்கா, தாங்கள் நாடு பொருளாதார வீழ்ச்சியில் இருப்பதாக ஒத்துக் கொண்டது, பலத்த காயத்துடன்.

இது அனைத்துக்கும் ஒரே காரணம் மக்களின் ஆசை தான். ”ஆசையே அழிவிற்ககு காரணம்” என புத்தர் ஆசையை ஒழிக்க ஆசை பட்டாலும். ஆசை தான் முன்னேற்றத்திற்கு அடிகோல் என்பது என் எண்ணம். ஆனால் மக்கள் கொண்டது பேராசை. அதன் பலன் தான் இந்த பீதி மற்றும் வீழ்ச்சி. 

உதாரணத்துக்கு, 2006 Jun-ல் எங்கள் ஊரில் ஒரு செண்ட் விவசாய நிலம் ரூ.2.5 ஆயிரம், அதே இடம் இப்போ ”ஒரு செண்ட் ரூ.23 ஆயிரம்” என்று ஏறிவிட்டது, இரண்டு வருடத்தில் அதன் விலை கிட்டதட்ட 10 மடங்கு. என்னதான் உருண்டு புரண்டு வேலை செய்தாலும் ஒரு ஏக்கரில் 30-40 நெல் மூட்டைக்கு மேல் விளையாது. பின்னர் எதனால் இந்த விலை? 

மதுரை நகரத்தில் இருப்பவர்கள் தங்களுக்கு இருக்கும் இடங்களை செண்ட் 5-10 லட்சத்திற்கு விற்று விட்டு அதே விலையில் அதிக நிலம் வாங்க ஆசைப்படுவது தான். நகரில் இருக்கும் நிலத்தை விற்பதற்கு வலை விரிப்பதில் இருந்து கிராமத்திலிருக்கும் நிலத்தை வாங்க தூண்டில் போடுவது வரைக்கும் (பாழாய்ப் போன) புரோக்கர்களின் பங்கு அளப்பரிது. காரணம் பேராசை. ரெண்டு (நாலு?) கமிஷன் கிடைக்குமே. அதே வேலையை தான் அமெரிக்காவில் Speculative Traders  செய்தனர். 

இவையாவும் நடந்து முடிந்து போன விசயங்கள், அதன் பலனாக நடந்து கொண்டிருப்பது ஆட்குறைப்பு மற்றும் திவால். காரணம் வாடிக்கையாளர்களுக்கு(மக்களுக்கு) உறுதியளித்த லாபத்தை கொடுக்கவேண்டிய சூழ்நிலையில் இருக்கும் நிறுவனங்களுக்கு இது தான் ஆயுதம். இதுவரை 533,000 பேர் வேலை இழந்துள்ளனர் அமெரிக்காவில் மட்டும். இது சரியான தீர்வா? என்னை பொருத்த வரையில் இது ஒரு மட்டமான தீர்வு தான்.

உதாரணத்துக்கு வேலையிழந்த ஒருவர் தன் வண்டி/வீட்டுக்கடனை கட்டமுடியாமல் போகலாம், அதனால் அவர் வீட்டை/வண்டியை இழக்க வேண்டியிருக்கும், அதனால் அவருக்கு கடன் கொடுத்த வங்கி பாதிக்கப்படும், அது வங்கி ஊழியர்களை பாதிக்கும், அப்படியே படிப்படியாக சங்கிலித் தொடர் போல் எல்லோரையும் பாதிக்கும். இதைத் தான் RIPPLE EFFECT  என்பார்கள். 

பிறகு என்ன தான் தீர்வு? நஷ்டத்தை பகிர்ந்து கொள்வது தான் எனக்குத் தெரிந்த சுமூகமான தீர்வு. ஊழியர்களில் இருந்து வாடிக்கையாளர்கள் வரை பகிர்ந்து கொண்டால் இதை சமாளிக்க முடியும். இதையே தான் “பகிர்ந்துண்டால் பசி தீரும்.. தானாய் தின்றால் வீணாப் போகும்”  என்று பழமொழியாக எங்க ஊரில் சொல்வாங்க. 

உதாரணத்துக்கு 30% பட்ஜெட் குறைப்பு என்றால், ஆட்களைக் குறைக்காமல், சம்பளத்தை குறைக்கலாம். அதாவது 100% ஊதியம் வாங்கிய ஊழியர் 70% ஒத்துக் கொள்ளலாம். இங்கு நஷ்டம் பரவலாக்க படுகிறது. நீங்கள் கேட்பது புரிகிறது, இந்த 70% வைத்து கொண்டு, வீட்டு/கார் கடன் கட்டி குடும்ப வாழ்க்கை வாழ்வதெப்படி, நான் முன்னர் சொன்ன மாதிரி நஷ்டம் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட வேண்டும். வங்கிக் கடன் வட்டி குறைக்கப் பட்டு விட்ட்து. பெட்ரோல் விலையும் குறைந்து விட்டது, ரூ.50லட்சத்துக்கு விலை சொன்ன வீடு, ரூ.30லட்சத்துக்கும் கீழே வந்துவிட்டதே. $50க்கு விற்ற சிட்டி பேங்கின் பங்கு இப்போ $8 தானே, மற்ற விலைகளும் பரவலாக குறைய தொடங்கியுள்ளன. அதிர்ஷ்ட வசமாக சில நிறுவனங்கள் இதை கடைபிடிக்க தொடங்கியிருப்பது வரவேற்கதக்கது.

குறைந்தது ஆறு மாதத்திற்கான செலவு தொகையை சேமித்து வைத்துக் கொள்ளவும், ஆபத்தான காலங்களில் உதவலாம்.

Situation Song for Relaxation. 

அன்று

வீட்டு வாசல்ல பஸ் வந்து நிக்குது... அதுல போகமட்டேன்.. சைக்கிள்-ல தான் போவேன்னு அடம்பிடிச்சு இந்த ஆடி காத்துல சைக்கிளை எத்தி பள்ளிக்கூடம் போறான்...

------  *****   ------

”டேய் நீ சொல்றது வட்ட கிணறு ரொம்ப சிறுசு.. நான் சொல்ற கிணறு ரொம்ப பெரிசு அதுலேயே ஆறேழு ரவுண்டு அடிப்பேன் தெரியுமா”

------  *****   ------

டேய்... மணி இப்பவே ரெண்டரையாச்சு...இன்னும் கா(ல்)மணி நேரத்துல படம் போட்டுவான்.. போகும் போது எல்லாம் ஏத்தம், வெயில் வேற மண்டைய பொளக்குது..என்ன சொல்ற..

இப்ப நான் ஓட்டுறேன்...வரும்போது நீ ஓட்டு. ஓங்கி மிதிச்சா சீக்கிரம் போயிடலான்டா..   

நேற்று

என்னடா Shirt கிழிஞ்சிருக்கு....?

White board-ல வந்தேன்டா..சரியான ஓட்டை வண்டி. அவன் மட்டும் தான் MIT stop-ல நிறுத்துவான்.. இல்லேன்னா.. குரோம்பேட்டையில இறங்கி நடந்து வரணும்..

------  *****   ------

Hey, இன்னைக்கு வாழைஇலை restaurant-க்கு போலாமா..?

போலாம்.. ஆனா, போகும்போது OneWay, Little India –ல இறங்கி நடக்கணும். அதனால Cab பிடிச்சா restaurant வாசல்லே இறங்கிக்கலாம்.. What do you say?

------  *****   ------

Hey, Wats up dude? Did you book that apartment.

No buddy! I am still thinking, because the Parking lot is little far way from that apartment. I am looking for an apartment which has parking lot closely.

இன்று

Hey you look trim and different

Oh..! really? Thanks.

------  *****   ------

What did you say??!!

Yes. Saturday we have visited Washington DC and Balitmore temple and Sunday Newyork full round. Monday Pennsylvenia downtown and Monday night Atlantic City and I dropped my friend in PA Airport, went to Apartment,had a shower and here I am.

Who drove the car?

All three days I was the only person who drove the car. Only one time in Newyork we took cab.

Oh.. my god. How did you get that energy buddy.

------  *****   ------

நெருங்கிய நண்பர் ஒருவரின் வற்புறுத்தலுக்கு இணங்க.. கொஞ்சம் உடற்பயிற்சி செய்ய ஆரம்பித்தன் விளைவு தான் இது. காலையில் எழும்போது அலுப்பு எதுவும் தெரிவதில்லை. நாள் முழுவதும் புத்துணர்ச்சி- யோட இருக்க முடியுது.

தினமும் ஒரு அரை மணி நேரம் உங்களால் முடிந்த எதாவது ஒரு உடற்பயிற்சி செய்யுங்க, இல்லேன்னா அந்த நேரத்துல ஏதாவது ஒரு வேலை பார்த்து பணம் சேர்த்து வைங்க, பின்னாடி மருத்துவ செலவுக்கு உதவலாம்.. நான் ஊத வேண்டிய சங்கை ஊதிட்டேன்... இனி உங்க பாடு பத்து லட்சம்.

உங்களின் உடற்பயிற்சி ஆர்வத்தை தூண்ட இளையராஜாவின் இந்த பாடலை பாருங்கள்.

மழை - பொதுவாக எல்லோருக்கும் பிடித்த சீதோஷ்ண நிலை. மழை என்றவுடனே எனக்கு நினைவுக்கு வருவதன்னவோ சுறுசுறுப்பு தான். மழை பெய்ய ஆரம்பிக்கும்போது, நெல்லை அள்ளி குவிப்பதிலாகட்டும், ஆடு/மாடுகளை கட்டுவதிலாகட்டும், குழந்தைகளை தேடுவதிலாகட்டும், புதிதாக நட்ட நாற்றுகள் பிறழாமல் இருக்க தண்ணீர் பாய்ச்சுவதிலாகட்டும், மக்களிடையே ஒரு தனி பரபரப்பை ஏற்படுத்திவிடும் இந்த மழை. அப்படி சுறுசுறுப்பு இல்லாத சோம்பேறிகளை “எருமை மாட்டுல மழை பெய்த”  மாதிரி நடக்குறான் பாரு-னு சொல்லி கிண்டல் செய்வது வழக்கம். அதனால் மழையை சுறுசுறுப்பின் வினையூக்கியாகவே பார்க்கிறேன்.

மழையையும் கடலையும் ( பெண்ணையும் :) தான் ) வர்ணிக்காத எழுத்தாளனோ கவிஞனோ இருக்கவே முடியாது. இது ஒட்டுமொத்த உலகத்துக்கே பொதுவான ஓர் அம்சம். அப்படி இருக்கையில் நான் மட்டும் விதியை மீற முடியுமா என்ன? 

ஒரே மழை, பெய்யும் இடம் மற்றும் நேரத்தை பொருத்து வெவ்வேறு பயனையும் பாதிப்பையும் தருகிறது. கிராமத்தில் இருந்தபோது, மழை எப்போது பெய்தாலும் எல்லொருக்கும் ஒரே விதமான விளைவு தான் இருக்கும், ஏனென்றால், எல்லோருக்கும் பொதுவான தொழில் விவசாயம் தான், ஒருவருக்கு பாதிப்பு என்றால் அது அனைவருக்குமே பொருந்தும். ஒரு விதமான ஒற்றுமை இருந்த்தது. அறுவடை சமயம் தவிர மற்ற நேரங்களில் வருகிற எல்லா மழையுமே எங்களுக்கு பயன் தரக்கூடியதே, இவ்விஷயத்தில் விவசாயிகளின் உற்ற தோழனாகவே மழையை நான் பார்க்கிறேன்.

என் கிராமத்து வாழ்க்கையில் மழை என்றுமே எனக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாகவும்/ சந்தோசம் தரக்கூடியாதாகவும் தான் இருந்திருக்கின்றது. மழை பெய்தால், சீக்கிரம் பள்ளியில் இருந்து கிளம்பிடலாம் ( எங்கள் அளவீடு விளையாட்டு மைதானம் தான், விளையாட்டு மைதானத்திற்குள் தண்ணீர் நிரம்பினால் விடுமுறை தான்) , மறுநாள் மீன்பிடிக்க, ஈசல் பிடிக்க, காளான் மற்றும் கீரை பிடுங்க, ஆற்றுக்கு குளிக்க - இப்படி பலவகையான சந்தோஷங்களுக்கு மழை காரணமாக இருந்திருக்கின்றது.

மழையின் போது வெளிவரும் அந்த மண்ணின் மணம்,  நுகர்ந்து அனுபவிக்க வேண்டிய ஒரு சுவாசம் - ஒரு கோடி இன்பம். தாய்ப்பாலுக்கு அடுத்தபடியாக சுத்தமான ஒன்றாக நான் கருதுவது மழைநீர் மட்டுமே. இதை விட சந்தோசமான விஷயம் வேறென்ன வேண்டும். இயற்கை அன்னை நம் வீட்டிற்கு அனுப்பி வைக்கும் விருந்தினராகத்தான் நான் மழையை பார்க்கிறேன்.  

கோடை காலங்களில் மழை பெய்த மறுநாள் காலை நிலமானது பிறந்த குழந்தையின் பஞ்சு விரல்களைப் போன்றோரு மென்மையாய் இருக்கும். மழைக்காலங்களில் தட்டான், ஈசல், வண்ணத்துப்பூச்சி, ரயில் பூச்சி (உண்மையான பெயர் என்னனு தெரியல), நத்தை, தண்ணீர் பாம்பு உட்பட பல ஜீவராசிகளை தரிசிக்கலாம். மழைநீர் தான் ஒரே நாளில் இத்தனை ஜீவராசிகளாக உருமாறியதோ! போன்ற எண்ணத்தை எனக்கு ஏற்படுத்த தவறவில்லை. மழையை ஒட்டுமொத்த ஜீவராசிகளின் ஒரே தாயாக பார்க்கிறேன்.

தண்ணீர் எப்படி தானிருக்கும் பாத்திரத்தின் வடிவத்தையும் வண்ணத்தையும் பெறுகிறதோ, அதே தன்மை மழைக்கும் உண்டு, அதுமட்டுமல்லாமல் மழையால் நம் உள்மன உணர்வுகளை மிகைப்படுத்த முடியும். ஒரு சந்தோசமான பாடலையும், ஒரு சோகமான மரண நிகழ்வையும் – மழையுடன் இணைக்கும் போது அதன் வலிமை அதிகமாவது மறுக்கமுடியாத ஒரு உண்மை. 

வழக்கமாக அணை/ஆற்றிலிருந்து பாயும் வெள்ளத்திற்கும், மழையினால் பாயும் வெள்ளத்திற்கும் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத ஒரு வேற்றுமை உண்டு. மழை வெள்ளத்தில் ஒரு வீரியமும்/வசீகரமும் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருப்பதாக உணர்ந்திருக்கின்றேன், அதன் அலை வடிவமும் வித்தியாசமானதா இருப்பதாகவே நான் உணர்ந்திருக்கின்றேன், அதனால் தான் மழை வெள்ளம் ஓடுவதை பார்த்துகொண்டே இருந்தால், நேரம் போவதே தெரியாது. எங்கள் வீட்டு முன் இரண்டு தெருவின் மழைநீரும் ஒன்றாக சேர்ந்து ஒரே வெள்ளமாக செல்லும், மழை பெய்யும் போதும்/பெய்த பிறகும் பார்க்க பார்க்க அலுக்காத ஒரு அற்புதமான இயற்பியல் நிகழ்வு அது, காணக்கிடைக்காத கண்கொள்ளா காட்சி. இது மிகைப்படுத்தப்படாத உண்மை.

இப்படி பல வகைகளில் மக்களுக்கு பயன் தரக்கூடிய இந்த மழை செல்வத்தை நான் மிகவும் நேசிப்பதால்தான் என் தங்கை மகளுக்கு வர்ஷா (மழை) என்று பெயரிட்டேன். இந்த இயற்கையின் வரப்பிரசாதத்தை சரியான முறையில் சேமித்துக் கையாளாததால் தான் இன்று பலவிதமான தொல்லைகளை அனுபவித்து வருகிறோம்.

மழைநீரை சேமிப்போம். மகத்தான வாழ்வை அடைவோம்.

தொடர்புள்ள பதிவு : மழை - அரசியல்