அமர்க்களம்

சொல்லுவோம்ல பதிலு..!!!

2009-05-04T20:01:00.007-04:00

கல்யாணத்துக்கு வரச்சொன்னா வளைகாப்புக்கு வர்ற கதையா.. எப்பவோ டேக் பண்ணதுக்கு இப்போ தான் பதில் போட முடிஞ்சுது.. லேட்டானாலும் லேட்டஸ்டா வருவோம்னு ஒரு ஓல்டு டயலாக் சொல்லி ஆட்டத்தை ஆரம்பிச்சு வைக்கிறேன்..இனி அடிச்சு ஆட வேண்டியது உங்க கையில தான் இருக்கு

1.உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா ?
அண்ணன் பேரு சேகர், (இந்தியர்கள்) வம்சா வழியா கடைபிடித்து வர்ற எதுகை மோனைக்காக, அதாங்க ரைமிங்குக்காக வச்சாங்களாம்.. ரொம்பவே பிடிக்கும், அட்டெண்டன்ஸ்’ல பொண்ணுங்களுக்கு அடுத்து நமக்குத்தானே முதலிடம். அப்புறம் பிடிக்காதா என்ன

2. கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது?
சிங்கத்துகிட்ட கேக்குற கேள்வியா இது. இருந்தாலும் படம் பாக்கும்போதும், கதை படிக்கும் போதும் ஒன்றிபோய் சத்த்ம்போட்டு சிரிப்பது போல, சில சமயம் கண்கலங்குவதும் உண்டு. அது மாதிரி SIMON BIRCH (காமெடி படம் தான்) பாக்கும்போது ஒரு சீன்ல லைட்டா.. ரொம்ப லைட்டா தான் கலங்கிட்டேன்

3. உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?
உயர்நிலைபள்ளியில் படிக்கும்போது கட்டுரைகளில் அழகான கையெழுத்து இருந்தது. அது எப்போ எப்படி போச்சுனே தெரியல.. மீட்டிங் நோட்ஸ் எல்லாம் கோழி கிளறின மாதிரி இருக்கு இப்போ.

4. பிடித்த மதிய உணவு என்ன?
சாப்பாட்ட பத்தி யாரு என்ன கேட்டாலும் இப்போதைக்கு என்னொட பதில் ஒன்னே ஒன்னுதான் “சேஞ்ச் த டாப்பிக் ப்ளீஸ்“ .

5. நீங்கள் வேறு யாருடனாவது உங்களோட நட்பை உடனே வச்சுக்குவீங்களா?
”தல” யோட பதில் தான் இதுக்கு.. எனக்கு நண்பராக இருக்க எந்த ஒரு தகுதியும் தேவையில்லை.

6. கடலில் குளிக்க பிடிக்குமா....அருவியில் குளிக்க பிடிக்குமா?
எனக்கு தெரிஞ்ச எல்லா நீர்நிலைகளிலும் குளிச்சாச்சு. இருந்தாலும் அருவி குளியலுக்கு ஈடு இணையே கிடையாது. கல்லூரியை கட்ட்டிச்சுட்டு குற்றாலம் போய் தேனருவியில பளிங்கு மாதிரி தண்ணீர் நிரம்பி இருக்க, அந்த சாரலில் குளித்த சுகமே அலாதி தான்.

7. முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?
இந்த கேள்வி ஆண்களை பற்றியதெனில், அடுத்த பதிலுக்கு தாவிடுங்கோ.. பெண்களை பற்றியதெனில் தொடர்ந்து படிக்கவும். ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஒவ்வொரு மாதிரி இருந்திருக்கு. பொதுவா ”காலை” பாப்பேன்.. (செருப்பு போட்டிருக்காங்களானு பாக்க..இல்ல.. அட மெட்டிய செக் பண்றதுக்கு இல்ல பா) காலை சுத்தமா வச்சிருப்பவங்க நட்பையும் சுத்தமா வச்சிருப்பாங்கனு எதோ ஒரு குப்பை பேப்பர்ல படிச்சதுலேர்ந்து அப்படி.. இப்போ கண்ணை தான் அதிகம் பார்ப்பேன். பொய் சொல்றத கண்ல பாக்கலாம்னு யாரோ சொன்னதுனால.. ஆனாலும் முடியல.. என்னால கண்டு பிடிக்க முடியலியா இல்லா “தெளிவா” பொய் சொல்றாங்க்ளானு தெரியல சாமீய்..

8.உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடிச்ச விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன ?
விடா முயற்சி: பலனை எதிர்பாக்காத விடா முயற்சி.
விட்டு கொடுத்தல்: நல்ல விசயமா இருந்தாலும் நிறைய எதிர் விளைவுகள் கிடச்சிருக்கு.

9. உங்க "சரி பாதி" கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விசயம் எது?
என்னை மாதிரி இருந்தா கண்டிப்பா பிடிக்காது

10. யார் பக்கத்துல இல்லாம இருக்குறதுக்கு வருந்துகிறீர்கள் ?
கிறிஸ்டன் ஸ்டூவர்டு’னு சொல்ல ஆசை தான்..ஆனா இந்த விசயம் அந்த பொண்ணுக்கு தெரிஞ்சா அந்த பிஞ்சு மனசு என்ன பாடுபடும்.

11. இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள் ?
மாநிறம்....ஹிஹி.. இங்கே ஸம்மர் கிட்டதட்ட ஆரம்பிச்சுடுச்சுங்கோ..

12. என்ன கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க ?
பொன்விலங்கு (பூவிலங்கு அல்ல) படத்தோட பாட்டு எல்லாத்தையும் ஒரு ரவுண்டு கட்டி (யாராவது mp3 வச்சிருந்தா குடுங்கபா )அடிச்சுகிட்டு இருக்கேன். எல்லாபுகழும் (பூனைகண்ணி) சிவரஞ்சனிக்கே

13. வர்ணப் பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை ?
பச்சை. எங்கப்பா நான் படிச்சு பச்சை இங்க்ல கையெழுத்து போடுற அளவுக்கு பெரிய ஆளா வருவேனு ஊரு பூராம் சொல்லிகிட்டு இருந்தாரு.. கையெழுத்து தான் போட முடியல.. அந்த வண்ணமாவது மாறிடலாமே, என்ன நாஞ்சொல்றது

14. பிடித்த மணம் ?
பூ வாசத்தில் மல்லிகை தான் எப்போவும் டாப்பு.
உழவு சமயத்தில் வரும் மண்வாசனையும், கதிரடிக்கும் காலத்தில் வரும் பசுந்தளை வாசனையும்.

15. பிடித்த விளையாட்டு ?
மூழ்கு நீச்சலில் தொட்டு பிடித்து விளையாடுவது. தண்ணீர் சம்பந்தபட்ட அனைத்தும் என சொல்லலாம்.. எப்படியாவது ஒரு WATER THEME PARK போய் ஆசை தீர விளையாடணும்.

16. கண்ணாடி அணிபவரா?
இல்லீங்கோ.. கவனிக்க ”பிரிவையும் நேசிப்பவரே”. எட்டாவது படிக்கும்போது என்னோட ”சைட்” திடீர்னு கண்ணாடி போட்டிருப்பதை பாத்து நானும் போடனும்னு ஆச பட்டேன்.. ம்ம் அது ஒரு அழகிய நிலாக்காலம்.

17. எப்படிப் பட்ட திரைப் படம் பிடிக்கும்?
HORROR படங்கள் தவிர பாரபட்சமில்லாம எல்லாத்தையும் பிடிக்கும். நகைச்சுவைக்கு எப்போதுமே முதல் மரியாதை தான்.

18. கடைசியாகப் பார்த்த படம்?
தமிழில்: வெண்ணிலா கபாடி குழு – கெராமத்து விளையாட்டு
மலையாளத்தில்: சைக்கிள் சைக்கிள் – ரவுண்டு கட்டி அடிகுடுத்த செம மொக்கை
ஸ்பானிஷில் : (Como agua para chocolate) Like Water for Chocolate – Still its tasting like chocolate
ஆங்கிலத்தில் : Australia – a funny + thrill journey

18. பிடித்த பருவ காலம் எது?
இந்த வசந்த காலம் தான். மொட்டையா இருக்குற மரங்கள் எல்லாம் இளம்பச்சை இலைகளை தாங்கி நிற்கும் அழகே அழகு தான்.

19, என்ன புத்தகம் படித்துக் கொண்டு இருக்கீங்க ?
இப்போ படிக்கல.. போன வாரம் ரமணி சந்திரனின் ”பார்க்கும் விழி நானுனக்கு” படிச்சேன்.

20. உங்கள் desktop-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள் மாற்றுவீர்கள்?
அடுத்த கனவுகன்னி வரும்வரை.
21. பிடித்த சத்தம்? பிடிக்காத சத்தம்?
பிடித்த சத்தம் : சந்தேகமே இல்லாம சாயந்திரம் அடிக்கும் பள்ளிக்கூட மணியோசை.
பிடிக்காத சத்தம் : அதே சந்தேகமே இல்லாம காலையில் அடிக்கும் பள்ளிக்கூட மணியோசை.

22. வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு ?
இதை விட அதிகபட்சம் போக முடியாது, போகவும் கூடாது

23. உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?
சூப்பரா மொக்கை போடுறேன்னு எல்லாரும் சொல்லிக்கறாங்க :)))) (Thanks: G3) இன்னும் G3 மட்டும் இதை சொல்ல்லை .

24. உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்.
துரோகம், நம்பிக்கை துரோகத்தைக் கூட தாங்கிக்கொள்ளக்கூடிய எனக்கு.. நம்ப வச்சு கழுத்தறுப்பதை மட்டும் தாங்கி கொள்ள முடிவதில்லை

25. உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?
கோபம்.

26. உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?
பிரபல செய்திதாள் நிறுவனம் உலகத்தில் வாழ்வதற்கு சிறந்த 10 நாடுகளை வரிசைபடுத்தியிருந்தது. அதில் பெரும்பான்மையான இடங்களை கைப்பற்றிய ஐரோப்ப்பா கண்டத்தை ஒரு விசிட் பண்ண ஆசை.

27. எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?
என்ன ஒரு கேள்வி இது... சந்தேகமே இல்லாம சந்தோசமா இருக்கணும்னு ஆசை.

28. மனைவி(கணவர்) இல்லாம செய்ய விரும்பும் ஒரே காரியம் !
அதாங்க இது.

29. வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க.
வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே.. (பழைய கோல்கேட் ஜெல் விளம்பரத்தோட ஆரம்பவரி)

30. உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு எது?
தல அவரோட சகோதரத்துவத்தை பத்தின ஒரு சின்ன நிகழ்வை பற்றி சொல்லி இருந்தார். அதே போல நானும் பலமுறை ஏமாத்தியிருக்கேன், ஆனா அடி எல்லாம் என் அண்ணனுக்கு தான். அவந்தான் சின்ன பையன் எதோ பண்ணிட்டான்’னு சொல்லி பெரும்பாலும் என்னை மன்னிச்சு விட்டுடுவாங்க. இளையவனா இருக்கிறதுல அப்படி ஒரு அட்வாண்டேஜ்.

அம்புட்டுதேன்..

It is a wake-up call !!!

2009-04-19T19:11:00.001-04:00

கூட வேலை பாக்குற ஃபிரண்ட் ஒருத்தர், “இன்னைக்கு வீட்டுக்கு வா, எங்க ஃபிரண்ட் ஒருத்தவங்க வர்றாங்க, நீயும் வந்தா நல்லா இருக்கும். வா” அப்டினு கூப்பிட்டாங்க, ரெண்டு நாளைக்கு சாப்பாட்டு பிரச்னை இல்ல பாருங்க, அதனால போனை வச்ச அடுத்த ரெண்டு மணி நேரத்துல அவங்க வீட்டுல இருந்தேன் நான், பஞ்சுவாலிட்டு முக்கியம் தானே. வரவேண்டிய விருந்தாளிங்க அதுக்கப்புறம் ஒரு மணி நேரம் கழிச்சு தான் வந்தாங்க.

அப்படியே கூட்டமா, பக்கத்துல இருந்த Marsh Creek State Park Lake க்கு எல்லாரும் போய் ஒரு ரவுண்ட் அடிச்சுட்டு வந்தோம். இன்னும் ரெண்டு வாரம் கழிச்சு போனா அருமையா இருக்கும் போல, இப்போ தான் இலையெல்லாம் துளிர் விட ஆரம்பிச்சிருக்கு.

வீட்டுக்கு வந்து சாப்பிட உக்காரும் போது பேச்சு முகவை சிங்கம், அடுத்த உலக சூப்பர் ஸ்டார் சாம் ஆண்டர்சன் பக்கம் போச்சு. அவரின் ராசாத்தி பாட்டோட சிறப்பம்சங்களையும் அவரது நடனசைவுகளையும் பத்தி படு பயங்கரமா விவாதம் போயிகிட்டு இருந்துச்சு. தொடர்ந்து பேச்சு கொஞ்ச சீரியசாகி சூசன் பயோல் பக்கம் திரும்பியது. பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களை வாய் பிளக்க வைத்திருக்கிறார் இந்த 47 வயது யுவதி. இன்னிக்கு ஹாட் டாபிக் இவர் தான்.

Britains Got Talent என்ற தொலைக்காட்சி தொடரில் தனது திறமையை/கனவை நிறைவேற்ற அரங்கத்தில் நுழைகிறாள் சூசன். தனக்கென தனிச்சிற்ப்பாக ஏகப்பட்ட ”நெவர்”, நெவர் டேட்டடு.. நெவர் கிஸ்ஸ்டு.. சொல்லிக் கொள்ளும்படியான வேலை எதுவும் இல்லை. நம்ம“நெனச்சுகிட்டு” இருக்கும் அழகும் இல்லை.

நடுவர் உள்பட பார்வையாளர்கள் முகத்திலும் ஒரு ஏளனம், “இடம் தெரியாம வந்துட்டா போல” எனசொல்லும் பார்வை. உதாரணத்திற்கு இந்த சுட்டியில் “I am trying to be a professional singer” என சூசன் சொல்வதை கேட்டு, ஒரு பெண்ணின் முகம் அடையும் அஷ்டகோணலை பாருங்கள்

பாட ஆரம்பிச்சு ஐந்து வினாடிக்குள் ஒட்டுமொத்த அரங்கமும் ஆச்சர்யத்திலும் ஆரவாரத்திலும் ஆர்ப்பரிக்கிறது, இறுதிவரையிலும் தொடர்கிறது இந்த ஆர்ப்பரிப்பு. பாடிமுடித்ததும் அரங்கமே எழுந்து நின்று கைதட்டி அமர்கிறது.

இது மாதிரி அருமையான திறமைகளை வைத்து கொண்டு பிறரின் கேலிப்பேச்சுக்கு அஞ்சி வெளிக்காட்டாமல் இருந்தால், இவரை ஒரு உதாரணமா எடுத்துகிட்டு பின்னி பெடல் எடுங்க மக்கா. நடுவர் சொன்னது போல் It is a wake-up call.

இது தொடர்பான சுட்டிகள்
சூர்யாவின் உலக அழகி சூசன் பாய்ல் !!
The House Next Door - Links for the Day (April 14th, 2009)
Youtube வீடியோ..
John Scott Lewinski - Susan Boyle Craze Continues as பாஸ்ட் Work Surfaces

மறக்கப்பட்ட மரங்கள்

2009-04-17T20:01:00.008-04:00

கிராமத்து வீடு என்றாலே முன்னாடி ரெண்டு வேப்ப மரங்கள், கொல்லை புறத்தில் தென்னை, வாழை, பப்பாளி என வீடை சுற்றி ஒரு சின்னதா ஒரு காடு இருக்கும். அதை தவிர ஊரில் ஆலமரம் (பஞ்சாயத்து நடத்த), அரசமரம், அத்திமரம், பூவரசமரம் என அங்கங்க இருக்கும். இது தான் பாரதிராஜாவின் டிபிகல் கிராமம். எங்க ஊரும் அப்படிதான். எங்க வீடும் அப்படிதான். வீட்டுக்கு முன்னே ரெண்டு வேப்பமரம் உண்டு, கொல்லையில் வாழையும் பப்பாளி மரமும் இருக்கு, தென்னை மட்டும் இல்ல - சில நடைமுறைசிக்கல் காரணத்துனால எங்க அப்பா தென்னை வைக்க ஒத்துக்கல.

இதை தவிர்த்து, ஆலமரம், அரசமரம், அத்திமரம், பூவரசமரம் எல்லாம் என் கிராமத்தில் இருந்தது. இன்னொரு முக்கியம்சமாக இலந்தமரமும் இருந்தது.

இதுவரைக்கும் எனக்கு அதிகமாக தெரிந்த இந்த மரங்கள் சில இப்போ எங்க ஊரிலே இல்லாம அழிஞ்சு போச்சு. அதை பற்றிய என்னுடைய ஆதங்கமான பதிவு தான் இது. சரி வாங்க ஒவ்வொரு மரமா பாப்போம்.

ஆலமரம் -
இந்த மரம் பொதுவா குளகரையோரமாகவோ, ஆற்றங்கரையோரமாகவோ தான் இருக்கும். பெரும்பாலும் எனக்குத் தெரிஞ்சு ஆலமரத்தின் அடியில் கோயில் எதுவும் இருந்த்த்தில்லை( தவறா இருந்தா சொல்லுங்க) . ”ஆலும் வேலும் பல்லுக்குறுதி” கேள்விபட்டிருப்பீங்க.. நான் செயல்லேலே இறங்கியிருக்கேன். இருந்தாலும் வேப்பக்குச்சியில இருக்கிற திருப்தி ஆலங்குச்சியில இருந்ததில்லை. ஆலமரத்தின் தனிச்சிறப்பே அதன் விழுது தான். நம்ம எல்லாம் கேள்விபட்டிருப்போம் கூட்டுகுடும்பத்தை ஆலமரத்தோட ஒப்பிட்டு பேசுறத நம்மெல்லாம் கேள்விபட்டிருப்போம், அதுக்கு இந்த விழுதுகள் தான் முக்கிய காரணம்.வெயிலுக்கு மட்டுமல்ல மழைக்கு கூட (பள்ளிக்கூடம் பக்கம் ஒதுங்காதவங்க) ஆலமரத்தின் அடியில் ஒதுங்கலாம், இலை அவ்ளோ அடர்த்தியாயிருக்கும் அதனால மழையிலிருந்து நனையாமல் ஒதுங்க முடியும். ஆனால் இந்த ஆலமரத்தின் அடியில் ஒரு புல் பூண்டு கூட முளைக்காது, இதுக்கு அதே காரணம் தான்.

புதிதாக புதிதாக உருவாக்க வில்லையெனினும், இருக்கிற மரங்களை யாரும் அவ்வளவாக அழிக்கவில்லை. இதற்கு முக்கிய காரணம் இந்த மரத்தின் தண்டு எதற்கும் பயன்படாது, எரிப்பதற்கு கூட உகந்த்தல்ல்ல.. அதனால் தான் இன்னும் பல மரஙகளை விட்டு வைத்திருக்கிறார்கள் என நினைக்கிறேன்.

ஒரு ஒரு காலத்துல எங்க ஊர் குளக்கரையில் ரெண்டு ஆலமரங்களை பொன்னைய்யா என்பவர் தான் நட்டிருந்ந்திருக்கிறார். 1993 வாக்கில் தீபாவளி சமயத்தில் வெள்ளம் காரணமாக, மடை உடைபட்டு மரம் கீழே விழுந்துவிட்ட்து, அவரும் அதே சமயத்தில் இரண்டு நாள் கழித்து இறந்து போய்விட்டார், மரம் விழுந்தது அவருக்கு தெரியாமலே போய்விட்டது. ஊரில் இருந்த எல்லோரும் ரொம்ப பெருமையாவும் ஆச்சர்யாமாவும் பேசினாங்க இந்த ஒற்றுமையை. இன்னும் ஒரு மரம் இருக்கு அங்கேயே, அவர் நினைவாக அடுத்த சந்த்திக்கு.

அரசமரம்:
அரசமரம் -
முத்தாலம்ம்ன் கோயிலும் முனியாண்டி கோயிலும், எங்கள் ஊரின் கிழக்கு கோடியிலும் அதை தாண்டி வயல் வெளியும், குளம்/கிணறும் இருக்கும். காலையில் கிணறு/குளத்தில் குளித்து விட்டும் பெருசுகள் இந்த கோயிலில் ஒரு கும்பிடு போட்டுவிட்டு ஊருக்குள் நுழைவார்கள். பூவரசம் மரத்த வெட்டினாலும் இந்த மரத்தை யாரும் தொடவில்லை, வெட்டும் போது சில வீடுகளுக்கு பாதிப்பு ஏற்படலாம் என்பதால், பயந்து விட்டுவிட்டனர் புண்ணியவான்கள், அந்த அளவிற்கு மரத்தின் கிளை நாலாபக்கமும் படர்ந்து விரிந்து இருக்கும். இதன் இலையும் அத்தி மர இலையும் கிட்ட தட்ட ஒரே மாதிரியானவை தான்.

அத்திமரம்:

அத்திமரம் -
மரத்தின் தண்டு பாகம் வெண்ணையின் போல வெள்ளையாக இருக்கும் இந்த மரத்தின் இலையும் அரச மர இலையை போல இருக்கும், பழம் ரொம்ப செந்நிறமாக இருக்கும். இத வச்சு தான் “அத்திபழ செவப்பா?,என் அத்த மக செவப்பா?”னு ஒரு சினிமா பாட்டு ஒன்னு வந்துச்சு. இலை அளவில் சிறியதாக இருப்பதால் அவ்வளவாக நிழல் விழாது. நான் படிச்ச பள்ளிக்கூட ப்ளே கிரவுண்டில் இந்த மரம் இருந்த்துச்சு. இப்போ கண்டிப்பா இருக்காது, ப்ளே கிரவுண்ட் எல்லாம் வீடு கட்டா கிரவுண்ட் போட்டு வித்துட்டதா கேள்வி.

இலந்தைமரம் -
கார்த்திகை இலந்தைமரம் -
கார்த்திகை, மார்கழி மாசத்துல பூப்பூக்க ஆரம்பிக்கும் தை மாசத்துல பழம் பழுக்க ஆரம்ப்சிச்சுடும் பஜனை ஆரம்பிக்கும் போது அந்த தைமாச குளிர்ல விள்க்கு வெளிச்சத்துல பழத்த் சேகரிக்க ஒரு கூட்டம் எப்போவும் எங்க வீட்டை சுற்றி இருக்கும், அதுல் நாங்களும் இருப்போம் ஏன்னா இந்த மரத்தடியில தான் எங்க வீடு இருந்துச்சு. மரத்துல ஏறியும் உலுப்பிவதுண்டு, ஆனா முள் தொல்ல அதிகம். மரம் முழுவதும் இலையை விட முட்கள அதிகமா இருக்கும் அதுவும் கொக்கி போல இருப்பதால் முள் குத்தினால் கவன்மாக எடுக்க வேண்டும் இல்லையெனில் மொத்த சதையையும் பறிகொடுக்க வேண்டியிருக்கும்.

இலந்த இலந்த பழ சுவைக்கு ஒப்பிடுகையில் இந்த பலியெல்லாம் தெல்லாம் ரொம்ப சாதாரணம், பல முறை ரத்தம் பார்த்த்துண்டு. இந்த பதிவ நான் எழுதி கிட்ட தட்ட மூனுமாசம் ஆச்சு, ஆணி அதிகமானதால் பதிவிட முடியல, எஸ்ராவின் இந்த பதிவ படிச்ச உடனே நல்ல வேளை தாமதம் ஆச்சுனு மனசுக்குள்ள நெனச்சுகிட்டேன். படிச்சுபாருங்க இலந்தபழ சுவைய பத்தி எப்படி எழுதியிருக்காருனு..

இம்மரத்தை இம்மரத்தை பொதுவா காட்டில் மட்டும் தான் காணமுடியும், அதிர்ஷ்ட வசமாக எங்க வீட்டின் அருகே இருந்தது. ”இலந்த மர வீடு” என்று எங்க வீட்டுக்கு ஒரு லேண்ட் மார்க் வச்சு பெருமையா சொல்வதுண்டு.

ஆனா ஆனா ஒரு ஏழு வருசத்துக்கு முன்னே பத்து பைசாவுக்கு உபயோகமில்லாத நாலு ஊரு பெருசுங்க எல்லாம் ஒன்னா சேர்ந்து சாமி கும்பிட பணம் வேணும்’னு சொல்லி அந்த மரத்தை வெட்டி சாமி பெயரை சொல்லி சாப்டுட்டானுங்க.

நம்ம பூவரசமரம் -
நம்ம கவிஞர்களுக்கு ரொம்ப பிடித்த மரம். என் அறிவிற்கு எட்டிய வரை, இந்த மரம் கிட்ட தட்ட அழிந்தே விட்டது. கிழக்கே போகும் இரயில். 4 ஸ்டூடன்ஸ், சக்திவேல் போன்ற படஙகளில் இத பத்தின பாடல் உண்டு. குசும்புக்கார கவிஞனுங்கு டபுள் மீனிங்க்க்கு தான் பயன்படுத்தி இருக்கானுங்க, கிராமத்துல பொண்ணுங்க மத்தியில் சொன்னா அடி/உதை தான் கிடைக்கும். இல்லே குறைந்த பட்சம் ஒரு “முறைப்பாவது” கிடைக்கும். அதன் இலையை மடித்து விசிலாக பயன்படுத்தியிருக்கோம். இலை ரொம்ப மிருதுவாவும் இல்லாம, ஆலமரம் போல கடினமாகவும் இல்லாமல் இடைபட்டதா இருக்கும்.

அதன் அதன் காயை காம்புடன் ஒடித்து பெணகள் பமபரம் போல சுற்றி விளையாடுவதுண்டு. கரும்பச்சை இலைகளுக்கிடையே இருக்கும் மஞ்சள் நிற பூக்கள் அருமையாக இருக்கும் பார்ப்பதற்கு. அதிர்ஷ்டவசமாக இந்த மரம் எங்க ஊரில் இருந்தது. இதனடியில் முத்தாலம்மன் கோவிலும் இருந்த்து. எதுக்காக இந்த மரத்தை வெட்டுனாங்கனு தெரியல. இப்போ அந்த மரம் இட்த்தை வேப்பமரம் ஆக்கிரமிச்சு இருக்கு. ஆனாலும் எனக்கு அந்த பூவரசமரம் தான் ரொம்ப ரொம்ப பிடிச்சிருந்துச்சு.

ம்ம்.. ம்ம்ம்ம்..... அது ஒரு அழகிய நிலாக்காலம்.

த்ரிஷாவும்.. பிரகாஷ்ராஜும்..!!!

2009-04-10T18:30:00.003-04:00

தலைப்பை படிச்சுட்டு எதாவது விவகராமநெனச்சு வந்தீங்கன்னா, சாரி.. இது அபியும்.. நானும் படத்த பத்தின பதிவு அவ்வளவு தான்.

மேற்கொண்டு எழுதுறதுக்கு முன்னாடி, ராதாமோகனுக்கும், பிரகாஷ்ராஜுக்கும் எனது மனமார்ந்த பாராட்டுகளும் வாழ்த்துக்களும். தமிழ் சினிமாவை அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்து செல்லும் உங்கள் வெற்றியடைய வாழ்த்துகள். இவ்ளோ வாழ்த்துனாலும், நான் இந்த படத்த காசு குடுக்காம தான் பார்த்தேன், சூழ்நிலை இங்கேஎங்கேயும் இந்தபடம் ரிலீஸ் ஆகல, அதனால்தான், ஊருக்கு போகும் போது கண்டிப்பாஇன்னொரு தடவை தியேட்டர்ல பாப்பேன் (என்தங்கை மகளோட )

அழகிய தீயே, பொன்னியின் செல்வன் வரிசையில் இப்போது அபியும் நானும், தலைப்பிலேயே அபிக்குதான் முக்கியத்துவம், ஆனா நடிப்புல யாரையும் பக்கதுல வர விடல மனுசன்.

சிங்கப்பூர்ல இருக்கும் போது, வார இறுதியில் ஒரே டிக்கெட்டில் ரெண்டு படம்பாக்க போவோம். அப்போ முதல் படம் தாஸ் ( லைட்டா கொத்தா இருந்துச்சு, பாட்டெல்லாம் சூப்பர்) பாத்து கொஞ்சம் டயர்டான பொறகு, பொன்னியின்செல்வன் போட்டாங்க, படம் ஆரம்பிச்ச ஒரு பத்து பதினைஞ்சு நிமிசத்துல சிரிச்சு, சிரிச்சு, செம ப்ரஷ்ஷா ஆகிட்டோம். ஒட்டு மொத்த தியேட்டரும் அர்த்தராத்திரியில் விழுந்து விழுந்து சிரிச்சது. அதே மாதிரியான ஒரு அருமையான்படம் தான் இது.

வீட்ட நிர்வகிக்க மனைவியும், வீட்டு வேலைகளை பாத்துக்க ரவி சாஸ்திரியும், தொழிலை நிர்வகிக்க நண்பனும் இருக்க, மனுசன் முழுநேர வேலையா புள்ளமேல பாசத்த கொட்டோனு கொட்டி வளர்க்கும் ஒரு அன்புள்ள அப்பாவின்அருமையான கதை.

எனக்கு ஏ காவுமே ஏ கிஸான், ரகு தாத்தா வரைக்கும் ஹிந்தி நல்லா தெரியும், படத்துல இந்த ஹிந்தி டயலாக் மட்டும் நல்லாவே புரிஞ்சுது.

மாப் கி ஜி; மாப் கி ஜி
மாவு தான் கொட்டிடுச்சே
க்யா?
பரவாயில்ல, ஹிந்தியிலேயும் பரவாயில்ல
நேம் கியா ஹே
ஜஸ்பீர்கால்
ஷ்ச்ஷ்ச் பேர்ல பீர் இருக்கா, அதான் போதையாகிடுச்சு
ம்ம்.. கியா?
அச்சா நேம்
ஆப்கா நாம்
சாஸ்திரி, ரவி சாஸ்திரி

அதுக்குமேல எல்லாம் பஞ்சாபிலே இருந்ததுனால அவ்வளவா புரியல

தான் தேர்ந்தடுத்த சேலையை தவிர்த்தவுடன், வெறுப்புடன் ”லுங்கி இருக்கா?” என்று கேட்பதிலாகட்டும், ஜோகி வண்டி ஓட்டும்போது பேதி கலங்கமுழிப்பதிலாகட்டும், அட்மிசனுக்கு படிச்சுட்டு கேள்வி கேக்க சொல்லிவற்புறுத்துவதிலாகட்டும், சிங் கூட்டத்துகிட்ட மாட்டி முழிப்பதிலாகட்டும், பிரதமர் கிட்ட சல்யூட் அடிச்சு சத்தமாக பேசுவதிலாகட்டும் மனுசன் பின்னிபெடல் எடுத்துள்ளார், நடிப்பு சூரியனய்யா அவன்.

தமிழ் சினிமா உலகில் நான் மதிக்கும் இரண்டு ஜம்பாவன்கள் கமல் மற்றும்பிரகாஷ்ராஜ் தான், இருவரும் இயக்குநர் சிகரம் பாலசந்தரின் கண்டுபிடிப்புஎன்பது ஓர் ஒற்றுமை. தாங்கள் சினிமாவினால் சம்பாதித்தை சின்மாவிலேமுதலீடு செய்து, முடிந்த அளவுக்கு தரமான படத்தை தர போராடும் நல்லஉள்ளங்கள்.
இவ்வளவு தூரம் பேசிட்டு, என் ”தலைவி”, மாமீய பத்தி பேசலனே எப்படி. சொந்தகுரல்ல பேசுவதற்காகவே நிறைய டயலாக் இங்கிலீஷ்’ல இருந்துச்சு. ரொம்பஅலப்பறை இல்லாம அடக்கி வாசித்திருந்தது அருமை, கொஞ்ச நாளைக்கு இந்தமாதிரி குருவி, குட்டிசாத்தானை எல்லாம் விட்டுட்டு இந்த மாதிரி படங்கள்லஅப்பப்போ (நோட் பண்ணுங்க மக்களே அப்பபோனு தான் சொல்லி இருக்கேன்) நடிங்க. ”அப்பா வரட்டும்” னு பதிவு திருமண அலுவலகத்தில் சொல்லும்காட்சியில் பாசத்தை மென்மை கலந்த வன்மையுடன் அருமையாகவெளிபடுத்தியிருந்தார்.

அடுத்து ஐஸ்வர்யா. ”உள்ளே வெளியே” படம் மூலம் என்னை மாதிரி விடலைபையன்களின் தூக்கத்தை கெடுத்த தேவதை. அப்போ எல்லாம் கில்லிவிளையாடும் போதெல்லாம் அம்மணி ஞாபகம் தான் வரும். நையாண்டிதர்பாரில் நிகழ்ச்சியில் ”மணி அடிக்கிறத” பத்தி இவர் பண்ண தர்பார்ல யூகி சேதுகொஞ்ச நேரம் அசந்து தான் போனான், நானுந்தான். கன கச்சிதமா ஒரு நடுத்தரகுடும்ப ஸ்திரியா வாழ்ந்திருந்தார். இதுக்கு முன்னே “குத்து”, கொலைனு பலபடங்கள்ல வந்து போனாலும் இந்த படத்தில் (மனசில்)நின்னு போயிருக்கிறார். பிச்சைகாரனை பாத்துட்டு, ”உங்க சொந்த காரங்களா?” என பிரகாஷ்ராஜ் கேக்க, எதிர்த்து கோபப்படும் காட்சி பிடித்திருந்தது.

வசனஙக்ளில் நாடகத்தனமான வாடை அடித்தாலும் நளினம் இருந்தது. படத்தில்பிரகாஷ்ராஜ் அடிக்கடி சொல்லும் Life is beautiful வசனம் அருமையாகஉபயோகபடுத்தபட்டிருந்தது.

நம்ம எப்பவுமே பக்கத்துல இருக்கிறவுங்களை புரிஞ்சுக்க முயற்சி பண்றதேஇல்ல, புரிஞ்சுகிட்டதா தப்பா நெனச்சுகிறோம்

சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க , எம்பொண்ணு கல்யாணத்துல மேண்டலின்ஸ்ரீனிவாசன் கச்சேரி வைக்கனும்னு ஆசைபட்டேன்..

வீடு கிட்டதான், ஆனா நான் ரொம்ப தூரம் போகணும்

போன்ற வசனங்களும் கதையையொட்டிய அருமையான உரையாடல்கள்

மனோபாலா அப்பப்போ வந்து எடக்காக கேள்வி கேட்பது கடியா இருந்தாலும், காட்சியிடையே ஒன்றி இருப்பதால் உறுத்தலாக தெரியவில்லை

எனக்கு படத்துல எந்த குறையும் தெரியல்ல ( அதுக்கு என் நல்ல மனசு கூட ஒருகாரணமா இருக்கலாம் ), சில விமர்சனங்களில், பிரகாஷ்ராசின் கேரக்டர்டிரான்ஸிஷன் சரியா இல்லேனு படிச்சேன், ஆனா ”நம்ம குழந்தையை நம்ம பிரியும் போது வருத்த்படுற மாதிரி தானே அன்னைக்கு உங்க அப்பா அம்மா உன்ன பிரிஞ்சு வருத்த பட்டிருப்பாங்கனு” “EMPTHY” பண்ணிவருத்தபடுவதிலேயே தெரிகிறதே அந்த கதாபாத்திரத்தின் முதிர்ச்சி.

அபியும் நானும் – தமிழ் சினிமாவும் ரசிகனும்

வாமா மின்னல்....!!!

2009-03-27T22:05:00.005-04:00

இளைஞிகளின் விடிவெள்ளி, எதிர்கால மலேசியா, ஜிகினாஸ்ரீயின் அகில உலக தலைமை ரசிகர் மன்றத்தின் சார்பாக இந்த பதிவை தொடர்பாதிவாக சமர்ப்பிப்பது ப்ளேடு ரவி, துப்பாக்கி கணேசன், ஜிகினா ஜோசப், ஜிகினாவின் புகழ் எங்கள் உயிர் என எல்லாம் கூவலாம் தான். அப்புறம் குமுற குமுற கும்மி அடிச்சா தாங்க முடியுமா அதுனால சிம்பிளா, அன்ரீடபிள் மைண்ட் விஜியின் தொடர்பதிவு தான் இது என முழங்கி எனது முன்னுரையை இத்துடன் முடித்து கொள்கிறேன்.

மாயி படத்துல”வரைஞ்ச மீசை” வடிவேலு பொண்ணு பாக்கபோகும் போது சொல்ற ”வாமா மின்னல்” டயலாக் ரொம்ப பாப்புலரா இருந்தாலும்.. அதுக்கப்புறமா வரும் “சாய்ச்சுப்புட்ட மச்சா” வசனத்தை ரொம்ப சாதாரணமா பயன்படுத்திருக்கோம், எப்போ எப்படி என்பதெல்லாம் உங்க யூகத்துக்கே விட்டுடுறேன்.

இண்டர்வியூக்கு போகும்போது பயபுள்ளைக நமக்கு எது தெரியாதோ அதுமட்டும் தான் வேணும்னு ஒத்த காலுல அடம்பிடிப்பானுவ, இண்டர்வியூ முடிச்சுட்டு ஃபிரண்ஸோட அரட்டை அடிக்கும்போது.. அவிங்களுக்கு “பெட்ரோமாக்ஸ் லைட்டே தான் வேணுமாம், பந்தம் எல்லாம் வேணாமாம்”னு வேலை கிடைக்காத வருத்ததை கூட செம ஜாலியா கொண்டாடி இருக்கோம். அதை தொடர்ந்து கவுண்டர் “கூட வச்சிருக்கவங்களுக்கெல்லாம் பெட்ரோமேக்ஸ் லைட் குடுக்கிற்தில்ல” என போட்டுத் தாக்கும் ஒன்லைன் செம அருமை.

“என் இனிய தமிழ் மக்களே, பாசத்திற்குரிய பாரதிராஜா பேசுகிறேன்”
போய்யா நீயும் உன் பாசமும்.. இப்ப்டி சொல்லிட்டு பொண்ண என்னை (கவனிக்க ”என்னை” ) மாதிரி ஒரு பச்சை தமிழனுக்கு குடுப்பேனு பாத்தா, இப்புடி ஏமாத்தி புட்டியே.. ”ஜனனி.. ஜனனி ஜனத்தால் இனி நீ”

ஐயா எனக்கு ஒரு உண்மை தெரிஞ்சாகணும்
அடேய், நான் என்ன Lie Detector’a ?

நான் ஒரு தடவை சொன்ன நூறு தடவ சொன்ன மாதிரி
அப்ப ”ஒரு தடவை”ங்கிறத எப்படி தான்ய சொல்லுவ?

சபாஷ் சரியான போட்டி (வஞ்சிகோட்டை வாலிபன், பி.எஸ் வீரப்பா)
இப்படி உசுப்பேத்தி உசுப்பேத்தி ஒடம்ப ரணகளமாக்கிபுடுறாங்களே (படம்பேரும், நடிகர் பேரும் கண்டிப்பா சொல்லனுமா என்ன)

ஒரு பொண்ணு மனசு ஒரு பொண்ணுக்கு தான் தெரியும்
அப்புறம் ஏம்பா, மாமியா-மருமக சண்டை எல்லாம் வருது, பெண்மக்களே சொல்லுங்க ப்ளீஸ்.. பாம்பின் கால் பாம்பறியும் என்பதாலா?

ஏய்... நான் தனி ஆளு இல்ல
ஆமா. அவரு கூட நாங்க எல்லாம் இருக்கோம். (கலாய்க்க்லாம்னு தான் பாத்தேன், என்ன இருந்தாலும் நானும் ஒரு காலத்துல அவரோட ரசிகர், அந்த பழைய பாசம் என்னை குறுக்க ஒரு அணை கட்டி தடுக்குது J )

கல்யாண வாழ்க்கை

2009-03-20T21:20:00.009-04:00

புத்தகம் படிக்க ஆரம்பிச்சதுனாலேயும், ஆணி கொஞ்சம் அதிகமாயிட்டதுனாலேயும் பதிவும் போட முடியல, படமும் அவ்வளாவா பாக்க முடியல. ஆனா கும்மியை மட்டும் விடாம அடிச்சேன் என்பது வேற விசயம்.

அம்மணி ரேச்சலுக்காக Married Life படம் பாத்தேன். இவுக நடிச்ச Notebook படத்திற்கு Entertainment Weekly வார இதழ் The 50 Romance Movies Ever என்ற தரவரிசையில 19 இடம் தந்து கவுரவித்தது. டைட்டானிக்குக்கு 20வது இடம். அந்த 50 படத்துல 18 படம் மட்டும் தான் இதுவரைக்கும் பாத்திருக்கேன்னா.. எவ்ளோ மிஸ் பண்ணி இருக்கேன் பாத்துக்கோங்க.

இந்த Notebook படத்தை பாண்டியாராஜன் மகன் பிரித்வியும், தூத்துக்குடிகார்த்திகாவும் நடிக்க “நாளைய பொழுது உன்னோடு” என தமிழ் படுத்தி இருக்காங்க, படமும் சோடையில்லை, பாக்க்குற மாதிரி தான் இருக்கும். ஆனால் ஆங்கிலத்தில் இருந்த அருமையான க்ளைமாக்ஸ் தமிழில் மிஸ்ஸிங் (ஏன்னா இது மாதிரியான க்ளைமாக்ஸ் நம்ம மக்கள் கருப்பு/வெள்ளையிலேயே கலர் கலரா காமிச்சுட்டாங்க)

Married Life மொத்தமே 4 முக்கிய கதாபாத்திரம், அடிஷனலா ஒரு கதாபாத்திரம்.

பியர்ஸ்பிராஸ்னனின் நண்பர் – க்ரிஸ் கூப்பர்.

கூப்பர், ரேச்சலை கல்யாணம் செய்ய முடிவு செய்கிறார்.

கூப்பரின் மனைவி பாட்ரிஷியா, இன்னொருவருடன் கள்ள தொடர்பு வைத்துள்ளார்.

ரேச்சல் மீது பியர்ஸ் பிராஸ்னனனுக்கு ஒரு கண்.

தன் மனைவிக்கு விவாகரத்து குடுத்து அவளை கஷ்டபடுத்தாமல் கொன்று விட முடிவு செய்கிறார் (என்னா ஒரு நல்ல எண்ண்ம்)கூப்பர்.

கணவனிடம் சட்டபடி விவாகரத்து பெறாமல் கள்ளதொடர்பை தொடர விரும்புகிறார் (வல்லவனுக்கு வல்லவன் வையகத்துல இருப்பங்குறது இது தானோ?) பாட்ரிஷியா –கூப்பரின் மனைவி.

இவ்ளோ இடியாப்ப சிக்கல் கொண்ட கதையை கத்தியின்றி, ரத்தமின்றி, “அந்த”சமாச்சாரங்கள் ஏதுமின்றி ஒரே ஒரு வசனத்தால் அனைத்து பிரச்னைகளையும் தீர்த்து சுபமாக முடிக்கிறது இந்த கல்யாண வாழ்க்கை.

முதல்ல இந்த வசனத்தை கதாநாயகன்பியர்ஸ் பிராஸ்னன், பாட்ரிஷியாவின் (நண்பனின் மனைவி). கள்ள தொடர்பை அறிந்து அவரிடம் இவ்வாறு சொல்கிறார்.

One Cannot build happiness upon unhappiness of someone else...சொல்லிட்டு ஒரு சிறு அமைதி பாட்ரிஷியாவின் முகத்தில் ஒரு அச்ச ரேகை தெரிய ஆரம்பிக்கிறது.

தொடர்ந்து Some could,இப்போ பாட்ரிஷியாவின் முகத்தில் ஆச்சர்யம் தெரிகிறது.

அடுத்து ஒரு பஞ்ச் But not someone with your burden of conscience என முடிக்கிறார். என்ன ஒரு அருமையான வசனம். படத்துல இதே வசனம் இதே மாதிரி மூனு முறை வருது. அதன்பிறகு ஒட்டு மொத்த பிரச்னையும் சுமூகமா முடியுது.

நாடகத்தனமா கதை நகர்ந்தாலும் விறு விறுப்புக்கு கொஞ்சமும் குறைவில்லை.

வனதேவன் - மரம் தங்கசாமி!

2009-03-18T20:18:00.002-04:00

மரங்கள் நடக்கின்றன
Thanks: தளவாய் சுந்தரம் ; ராஜகுமார் மற்றும் மடப்பய மவன்

உங்களை ஒரு மா மரக் கன்றை நட்டு வளர்க்கச் சொன்னால் என்ன செய்வீர்கள்? நீங்கள் எப்படியோ தெரியாது; பெரும்பாலானவர்களின் சிந்தனை, “இந்த கன்னு எப்போது வளர்ந்து, எப்போது மரமாகி, எப்போது காய்த்து, எப்போது பழம் சாப்பிடுவது? அதற்குள் நம் காலமே முடிந்துவிடும்” என்றுதான் போகும். ஆனால், தனக்கு மாம்பழம் கிடைக்குமா என எதிர்பார்க்காமல், தொடர்ந்து மா மரங்களை நடுபவர்களால்தான் இந்த உலகம் உயிர் வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பது காலம் உணர்த்தும் உண்மை. அப்படிப்பட்ட நல்ல உள்ளம் படைத்த மனிதர்களுள் ஒருவர், மரம் தங்கசாமி!

தனது பெயருடன் மரத்தைச் சேர்த்துக் கொண்டிருக்கும் தங்கசாமி, காடு வளர்ப்பில் உலகுக்கே இன்று ஒரு முன்னுதாரணமாக இருக்கிறார். உலகின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் வேளாண் ஆராய்ச்சியாளர்கள் தங்கசாமியின் தோட்டத்துக்கு வந்து பார்வையிடுகிறார்கள். தனி மனிதனாக அவர் செய்திருக்கும் சாதனைகள் பற்றி புத்தகம் எழுதுகிறார்கள். பத்தாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்திருக்கும் தங்கசாமியின் அனுபவங்கள், வேளாண் கல்லூரி மாணவர்களுக்கு பாடமாக இருக்கின்றன. புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் கொத்த மங்கலத்துக்கு அருகே சேந்தன்குடி என்னும் கிராமத்தில், இருபத்தைந்து ஏக்கர் பரப்பளவில் அடர்ந்த காடு போல் இருக்கும் அவரது தோட்டத்துக்கு மாணவர்கள் பயிற்சிக்காக வருகிறார்கள். மரம் வளர்க்கும் தங்கசாமியின் பணி மற்றும் மக்களிடையே மரம் வளர்ப்பு பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் அவரது சேவை ஆகியவற்றைப் பாராட்டி ஜனாதிபதி விருது தங்கசாமிக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது.

இன்று பலராலும் மலைப்பாக பார்க்கப்படும், கோடிகளுக்கு அதிபதியாக இருக்கும் மரம் தங்கசாமி, ஒரு காலத்தில் கடன்காரராகி, கடனை அடைக்க சொத்தை விற்றுவிட்டு எதாவது ஹோட்டலில் சர்வர் வேலைக்குப் போகலாமா என யோசித்துக் கொண்டிருந்தவர் என்பதுதான் உண்மை. அவர் வெற்றி பெற்றது எப்படி? அவரது கதையை அவரே சொல்கிறார்...

“எந்தக் கெட்டப்பழக்கமும் இல்லாத, உழைப்பில் நம்பிக்கை உள்ள விவசாயி நான். எனக்கு இரண்டு மனைவிகள், இரண்டு குழந்தைகள். எங்கள் குடும்பத்தார் அனைவரும் தினமும் பத்து முதல் பதினைந்து மணி நேரம் உழைத்தோம். ஆனாலும் நான் கடன்காரனானேன். 1975இல் வந்த கடுமையான வறட்சியின் போது, உற்பத்தி செய்த எந்த விவசாயப் பொருளுக்கும் கட்டுப்படியாகிற விலை இல்லை. இதனால் சாகுபடி செலவைக்கூட திரும்பி எடுக்கமுடியாத நிலை. விஞ்ஞான முறைப்படி விவசாயம் செய்ததால், ரசாயண உரங்களுக்குச் செய்த செலவே என்னைப் பெரிய கடன்காரனாக ஆக்கிவிட்டது. என்ன செய்வது என்று சிந்திக்கத் தொடங்கினேன். சொத்தை எல்லாம் விற்று கடன்களை அடைத்துவிட்டு, எதாவது ஹோட்டலில் சர்வர் வேலைக்குச் சேர்ந்து குடும்பத்தையாவது காப்பாற்றுவோம் என்று தோன்றியது. வேறு வழி இல்லை.

அப்போது பேராசிரியர் சீனிவாசன், 'மரப்பயிரும் பணப்பயிரே' என்னும் தலைப்பில் அகில இந்திய வானொலியில் பேசியதைக் கேட்டேன். அதுதான் என் வாழ்வின் திருப்புமுனை. அன்றே நான் செய்துவந்த விவசாய முறைகள் அனைத்தையும் மூட்டைக் கட்டி வைத்துவிட்டு, மரம் வளர்ப்பது என்று முடிவு செய்தேன். அப்போது எனக்கு நாற்பத்தைந்து வயது. நூறு தேக்கு மரங்களை நட்டேன். இருபது வருடங்களுக்குப் பிறகு, ஒவ்வொன்றாக அவற்றை வெட்டி விற்று வயதான காலத்தை ஓட்டுவதுதான் அப்போதைய என் திட்டம். ஆனால், ஒரு வருடத்திலேயே இருபது அடி உயரம் அவைகள் வளர்ந்தன. அது தந்த உற்சாகத்தில் நூறு மாங்கன்றுகளை நட்டேன். அப்புறம் அது அப்படியே நூறு முந்திரி, நூறு புளி என்று வளர்ந்துக் கொண்டே போனது.

மர வகைகளைத் தேடி பயணம் செய்த போது நம்மாழ்வார் பற்றி கேள்விப்பட்டு அவரைச் சந்தித்தேன். அவரைச் சந்தித்தது என் வாழ்வின் இரண்டாவது திருப்புமுனை. அன்றே அவரை என் குருவாக ஏற்றுக்கொண்டேன். தேசிய நிகழ்ச்சிகள், தேர்தல், தலைவர்களின் பிறந்த தினம் உட்பட எல்லா விஷேச நாட்களிலும் மரங்கள் நடுவேன். வீரப்பன் சுடப்பட்ட அன்று ஒரு சந்தன மரத்தை எங்கள் தோட்டத்தில் நட்டேன். எனக்கு மரம் நட ஒரு காரணம் தேவைப்படுகிறது. அதற்கு நான் சம்பவங்களையும் பண்டிகைகளையும் பயன்படுத்திக் கொள்கிறேன். அவ்வளவுதான். இப்போது என் தோட்டத்தில் நூற்றி தொன்னூறு சாதிகளைச் சேர்ந்த ஐயாயிரம் மரங்கள் இருக்கின்றன.

ஏன் ஒரே வகை மரங்களை வைக்காமல் பல்வேறு மரங்களை கலந்து நடுகிறேன் என்ற கேள்வி உங்களுக்கு எழலாம். ஒரு மரம் பூமியிலிருந்து ஒரு சத்தை எடுத்து, இன்னொரு சத்தை பூமிக்கு கொடுக்கும். இந்த மரம் கொடுக்கும் சத்தை உண்டு செழிக்கும் இன்னொரு மரம் வேறொரு சத்தை பூமிக்கு கொடுக்கும். இப்படியே இந்த சங்கிலி பலவேறு ஜாதி மரங்களுக்கும் தொடரும். காடு செழித்திருப்பதன் தத்துவம் இதுதான். எல்லா மர வகைகளும் ஒரே இடத்தில் இருக்கும் போது எல்லா மரங்களுக்கும் சரிசதமாக சத்து பகிர்ந்து கொடுக்கப்படுகிறது. இதனால், நானும் ஒரே வகையாக இல்லாமல், காடு போல் பல்வேறு வகை மரங்களை கலந்து வைத்திருக்கிறேன். வேம்பு, சந்தனம், ரோஸ்வுட், செஞ்சந்தனம், மகோகனி, நெல்லி, புளி என்று பல்வேறு மர வகைகளுடன் இப்போது என் பண்ணை ஒரு மாதிரி பண்ணையாக இருக்கிறது. கலப்பு பண்ணையின் மூலமே தன்னிறவு அடைய முடியும் என்பதுதான் என் அனுபவம். கடன் இல்லாத விவசாயம், நோய் இல்லாத வாழ்க்கை, நஞ்சில்லா உணவு இதன் மூலம்தான் சாத்தியம்.

திருமண வைபவங்களுக்கு செல்லும் போது மணமக்களுக்கு மரக் கன்றுகளைப் பரிசாகத் தருவேன். தலைவர்களை அழைத்து என் தோட்டத்திலும் எங்கள் கிராமத்திலும் மரம் நடும் விழாக்களை நடத்துகிறேன். என் வீட்டுக்கு வரும் ஒவ்வொரு விருந்தினர்களுக்கும் மரக்கன்றுகளை பரிசாக கொடுத்து அனுப்புவேன். பள்ளிக்கூடங்களுக்குச் சென்று குழந்தைகள் மத்தியில் மரம் நடுவதன் தேவையை வலியுறுத்திப் பேசுவேன். பள்ளிக்கூட வளாகத்திலேயே மரங்கள் நடுவேன். இன்று புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் நான் மரம் நடாத பள்ளிக்கூடமே இல்லை எனலாம். மேலும் தமிழ்நாடு முழுக்கப் பயணம் செய்து பத்தாயிரம் வேப்பம் விதைகளை விதைத்திருக்கிறேன். அதில் ஆயிரமாவது மரமாகியிருக்கும். மரங்கள் என்னுடன் பேசுகின்றன, நான் அவைகளுடன் பேசுகிறேன். மரம் நடக்கும் என்பதையும் என் அனுபவத்தில் நான் கண்டிருக்கிறேன்.

இதையெல்லாம் சொன்ன போதும், ஆரம்பத்தில் நான் ஊர் ஊராகச் சென்று மரம் நடுவதைப் பார்த்து விட்டும் எங்கள் கிராமத்தவர்களும் சுற்று வட்டாரத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் என்னைக் கிண்டலும் கேலியும் செய்தார்கள். “தங்கசாமிக்கு கிறுக்குப் பிடித்து விட்டது”, “கிறுக்குப் போகிறது பார்” என்று என் காது படவே பேசினார்கள். அப்போது, “யார் கிறுக்கன் என்பதை காலம் தீர்மானிக்கும்” என்று மட்டும் அவர்களுக்குப் பதில் சொன்னேன். இப்போது அவர்களே ஒப்புக்கொள்கிறார்கள், “உங்களைக் கிறுக்கன் என்று சொல்லி, கடைசியில் நாங்கள்தான் கிறுக்கன் ஆகிவிட்டோம்” என்று சொல்லுவதுடன், என்னைப் பின்பற்றவும் செய்கிறார்கள்.

இப்போது நான் தினமும் ஆறு மணி நேரம் உழைக்கிறேன். ஒரு மனைவி வீட்டுச் சமையலைப் பார்த்துக் கொள்கிறாள். இன்னொரு மனைவி கால்நடைகளைப் பராமறிக்கிறாள். அவள் ஏ. எம். டி. பயிற்சி முடித்திருக்கிறாள். நாங்கள் இருவரும் கலந்து பேசி பயிர் முறையை அமைக்கிறோம்.

எங்கள் தோட்டத்தில் இரண்டு கிணறுகள் உள்ளன. முதலில் கவலையைப் போட்டு இறைத்தோம். அப்புறம் தண்ணீர் மட்டம் கிழே போய்விட்டது. அப்போது ஸ்லோஸ்பீட் மோட்டார் இஞ்சினை உபயோகித்து நூற்றைம்பது அடி ஆழத்தில் இருந்து தண்ணீர் எடுத்தோம். அதன்பிறகு தண்ணீர் மட்டம் அதற்கும் கிழே போய்விட்டது. இப்போது, எழுபது ஆயிரம் ரூபாய் செலவு செய்து முன்னூறு அடி ஆழ்குழாய் கிணறு போட்டு, நீர் மூழ்கி பம்புசெட்டை உபயோகித்துத் தண்ணீர் எடுக்கிறேன்.

நான் ரசாயண உரங்களை உபயோகிப்பதில்லை. விவசாயிகளுக்குத் தங்கம் குப்பைதான். “எருக்குழி இல்லாம ஏர் கட்டாதே. குப்பை உயர்ந்தால் குடி உயரம்” என்று அந்த காலத்திலேயே சொல்லியிருக்கிறார்கள். என் தோட்டத்தில் நூறுக்கும் மேற்பட்ட கம்போஸ்ட் குழிகளைப் பராமரித்து வருகிறேன். பண்ணைக் கழிவுகளை அதில் நிரப்பி விடுவேன். என் தோட்டத்தில் நிறைய ஆடு, மாடுகள் இருக்கின்றன. சூபா புல், என்.பி.21 கொழுக்கட்டைப் புல், கிளேரி செரியா போன்றவற்றைப் பண்ணையில் பயிரிட்டிருக்கிறேன். எனவே ஆடு, மாடுகளுக்குத் தீவன பிரச்னை இல்லை. ஆடு, மாடுகள் போடும் சாணத்தை கம்போஸ்ட் குழிகளில் போட்டு நிரப்புவேன். மரங்களுக்கு இடையே வரிசை வரிசையாக குழிகளை வெட்டி, பண்ணைக் கழிவுகளை அதில் போடுகிறேன். மரங்களுக்கும் பயிர்களுக்கும் அடியுரமாக வேப்பம் புண்ணாக்கைப் போடுகிறேன். மண் வளம் பிரசினையே இல்லை.

எங்கள் தோட்டத்தில் களை எடுப்பதில்லை, உழுவதில்லை. கழிவுகளை அப்படியே விட்டுவிடுவோம். அவைகள் மக்கி உரமாகிவிடுகின்றன. மேலும் இந்தக் கழிவுகள் ஈரப்பதத்தைத் தக்கவைக்கவும் உதவுகின்றன. இப்படி கழிவுகளை அப்படியே விடும்போது, அதில் பல நுண்ணியிர்கள் உருவாகும். இந்த நுண்ணியிர்கள் மண்வளத்தைப் பாதுகாப்பதுடன், மண்ணைக் கிளறி உழ வேண்டிய தேவை இல்லாமல் செய்கின்றன. இப்போது என் தோட்டத்துக்கு மயில்கள் உட்பட பல்வேறு வகை பறவைகள் வருகின்றன. அவற்றில் பல நமது ஊர்களுக்கு முற்றிலும் புதியவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

பூச்சிகளுக்கு வேப்பம் புண்ணாக்கு, வேப்பம் எண்ணெய், பீஞ்சுருவி இலை எல்லாம் போட்டு இடிச்சி ஊறவைச்சு தெளிக்கிறேன். பூச்சி கட்டுப்படுகிறது.

விதைகளைப் பொறுத்தவரைக்கும் உயர் விளைச்சல் தரும் சில விதைகளைத் தவிர வேறந்த வெளியிடு பொருள்களையும் நான் வாங்குவதில்லை. என்னைக் கேட்டால் விவசாயிகள், விஞ்ஞானிகளிடமும் ஆராய்ச்சியாளர்களிடமும் முனைவர்களிடமும் கொஞ்சம் எச்சரிக் கையாக இருக்க வேண்டும் என்றுதான் சொல்வேன். அவங்க ஆராய்ச்சியில் நல்லதும் வரலாம், கெட்டதும் வரலாம். சில வருடங்களுக்கு முன்னால் “ராஜ ராஜ”ன்னு ஒரு நெல் ரகத்தை ஆராய்ச்சியாளர்கள் அறிமுகம் செய்தார்கள். அதனைப் பயிரிட்ட எங்கள் கிராமம் மொத்தமும் நஷ்டமடைந்தது.

மரங்களுக்கு இடையே காய்கறிச் செடிகளைப் பயிரிட்டிருக்கிறேன். இதிலிருந்து வீட்டுக்குத் தேவையான காய்கறிகள் கிடைக்கின்றன. அன்றாட பால் தேவைக்கு வீட்டிலுள்ள மாடு கறக்கிறது. திடீரென்று பணம் தேவைப்பட்டால், நாலைந்து ஆட்டை பிடித்து விற்றுவிடுவேன். என்னிடமுள்ள ஆடுகளையெல்லாம் நடமாடும் வங்கி என்றுதான் நான் சொல்வது.

நான் பத்தாம் வகுப்பு வரை மட்டும்தான் படித்திருக்கிறேன். ஆனால், இப்போது என்னால் ஆங்கிலத்தில் வாசிக்க முடியும். அறிவியல் மற்றும் விவசாயம் சம்பந்தப்பட்ட புத்தகங்கள் படிப்பது எனக்குப் பிடிக்கும். இப்பொழும் தொடர்ந்து வாசிக்கிறேன்.

உலகில் பெருகிவரும் மக்கள் தொகை காரணமாக தேவைகளும் பெருகிவிட்டன. இதற்காக எந்த வரைமுறையும் இல்லாமல் இயற்கை ஆதாரங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன. இப்படியேத் தொடர்ந்தால் வரும் நமது சந்ததிகளுக்கு நாம் எதை விட்டுவிட்டுப் போகப் போகிறோம் என்னும் கேள்வி எழுகிறது. நமது சந்ததியினர், “ஏன் சுவாசிக்கும் காற்று நஞ்சாக இருக்கிறது, ஏன் குடிக்கத் தண்ணீர் இல்லை, ஏன் மழை இல்லை” என்று நிச்சயம் கேட்பார்கள். இதற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டிய பொறுப்பு நமக்கு இருக்கிறது. இப்போதே நாம் சுவாசிக்கும் காற்று, உண்ணும் உணவு, குடிக்கும் தண்ணீர் உட்பட அனைத்தும் மாசுபட்டுள்ளன. மாசுபட்டுவரும் சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்க மரங்கள் வளர்ப்பதுதான் இன்றைக்கு நம் முன்னுள்ள ஒரே வழி.

செஞ்சந்தன மரத்துக்கு அணு உலை கதிர் வீச்சைத் தடுக்கும் சக்தி இருக்கிறது. எனவே, ஜப்பானில் செஞ்சந்தனத்துக்கு தனி மவுசு. ஒரு டன் மூன்று லட்சம் ரூபாய் மதிப்புக்குப் போகிறது. எந்த வறட்சியையும் தாங்கி வளரக்கூடியது செஞ்சந்தனம். எனவே எல்லோரும் செஞ்சந்தனம் வளர்க்கலாம். முக்கியமாக கதிர் வீச்சு பாதிப்பு உள்ள பகுதிகளில் செஞ்சந்தனம் வளர்ப்பது மிக நல்லது.”

விடைபெறும் போது தங்கசாமி சொன்னார். “நான் எதுவும் புதியதாக செய்யவில்லை. நமது முன்னோர்களின் வழிமுறைக்கு, நமது பாரியம்பரியத்தை நோக்கித் திரும்பியிருக்கிறேன், அவ்வளவுதான். நாடெங்கும் மரம் வளர்ப்போம். சுற்றுச் சூழலை அழகுபடுத்துவோம். அதை விடாது பாதுகாப்போம்.”

(குமுதம் நிறுவனத்தில் இருந்து வெளிவருவதாக இருந்த 'மண்வாசனை' (விவசாய இதழ்) பத்திரிகைக்காக மரம் தங்கசாமியை அவரது தோட்டத்தில்நின்றுவிட்டது.)

நன்றி: மரம் தங்கசாமி படம் - நல்லது நடக்கட்டும் வலைப்பூ.

Mamma Mia!

2009-03-07T20:56:00.009-05:00

நண்பர் ஹாலிவுட் பாலா அவர்கள் இந்த படத்தை பத்தி ஏற்கனவே எழுதிவிட்டார், அவரோட ரசனையும் என்னோட ரொம்ப ஒத்து போறதுனால, இந்த பதிவும் ஓரே மாதிரி இருந்தா ஆச்சர்ய பட வேணாம் ( ”நல்லாவே சமாளிக்கிறடா”னு சொல்றது என் காதுல கேட்டுடுச்ச்சு).. ஒகே ஸ்டார் மூஜிக்.. ஏன்னா இந்த படம் இசையோடு கலந்த காதல் படம்.

கதை ரொம்ப சிம்பிள், பெண் தன்னோட திருமண நாளுக்கு தன்னோட அப்பா இருந்தா நல்ல இருக்கும்னு யோசிச்சு, அம்மாவின் டைரியில் ஒரு புலனாய் நடத்தி, ஒரு மூனு பேருக்கு திருமண அழைப்பிதழ் அனுப்புறா. ஒருத்தருக்கு தானே அனுப்பனும், ஏன்? ஏன்னு.. மண்டைய குடைய வேணாம்.. ஏன்னா அந்த மூனு பேர்ல ஒருத்தர் தான் அவளோட அப்பா, ஆனா அது யாருனு தெரியாதுங்கிறதுனால, போனா போகுதுனு மூனு பேரையும் திருமணத்திற்கு அழைக்கிறாள் அம்மாவுக்கு தெரியாமலே. இதுல காமெடி என்னான்னா அம்மாவுக்குமே தெரியாது யாரு தான் உண்மையான அப்பானு. உண்மையான அப்பா யாருனு கண்டு பிடிச்சாங்களா? கல்யாணம் நடந்துச்சா போன்ற விபரங்களை ரொம்பவும் நகத்த கடிக்க வைக்காம, அதிர்ச்சி அடைய வைக்காம, அழகா கவிதையா சொல்லி இருக்காங்க.

இது ஏற்கனவே மேடை நாடகமாக பல வருடங்களாக, பல்வேறு நாடுகளில் சக்கை போடு போடப்ட்ட கதையை தான் திரைப்படமாக்கியுள்ளனர், எந்தவித சிதைவும் இல்லாமல்

எனக்கு நீல நிறம்ன ரொம்ப பிடிக்கும் என்னோட வலையின் டெம்ப்ளேட்ட பாத்தாலே தெரியும். படம் முழுவதும் கடற்கரைத்தீவின் நடப்பதால், நீல நிறம் ஆக்கிரமிக்கிறது..(அய்யோ...அய்யோ.. நீல படம் நீல வண்ணத்துல இருக்கும்னு நெனச்சா நான் என்ன செய்றது ). கடற்கரை தொடர்பான காட்சிகள் அனைத்தும் Laguna Beach, Californiaவில் எடுத்துள்ளனர்.. வெள்ளை மணலும் நீலநிற கடல்நீரும் என்னா அழகு! அருமையாக காட்சிபடுத்தபட்டுள்ளது அத்துனை இயறகையழகும். மெரீல் ஸ்ட்ரைப் பல இடங்களில் நீல நிற உடை அணிந்து அம்சமா வர்றார்..ம்ம்.. வயசானாலும்.. அப்டியா தான் இருக்காங்க அம்மணி புதுப்பொலிவுடன்.

ஹாலிவுட் பாலா சொன்ன இசை தொடர்பான படங்களில் Enchanted மட்டும் பார்த்துள்ளேன்.. செம க்யூட்டான படம். அடுத்து நான் ரசித்து பார்த்தது CHICAGO, ரிச்சர்டு கியர் மற்றும் கேத்தரீன் ஸீட்டா ஜோன் நடித்த கிரைம் கலந்த இசைபடம். ஒரு ஆல்பத்துல பெயான்ஸிவை (Beyoncé Knowles) பார்த்துட்டு, ஆர்வக்கோளாரில் The Fighting Temptations, Dreamgirls இந்த ரெண்டு படத்தையும் எடுத்து பார்த்த எனக்கு, ரெண்டு படத்தையும் முழுசா முடிக்க முடியவில்ல.. ரொம்ப கடியா இருந்துச்சு.. ஆனா அந்த மாதிரி எந்த சோதனையையும் இந்த படம் தரவில்லை.

படத்தில் இசையை எவ்வளவுக்கெவ்வளவு முக்கியத்துவமா இருந்தததோ அதே அளவுக்கு முக்கியத்துவமா இருந்தது மெரீல் ஸ்ட்ரைப்பின் கதாபாத்திரமும் அவரது நடிப்பும். இந்த படத்தை பத்தி பேசிட்டு இவரை பத்தி பேசாம விட்டா அந்த பெண்(தேவதை) பாவம் என்ன சும்மா விடாது.

இந்த பதிவ எழுதுறக்கு சற்று முன்னே நான் பார்த்த படம் The Devil Wears Prada, படத்தை தேர்ந்தெடுத்தது என்னவோ Anne hathawayக்கு தான், ஆனா மெரீல் ஸ்ட்ரைப் அம்சமா எல்லாரையும் ஓவர்டேக் பண்ணியிருப்பார். மிடுக்கு, திமிர் கலந்த தோரனையில் அவர் சொல்லும் அந்த ஒருவரி வசனம் ”That’s All” அருமை. இந்த படத்திற்காகவும் ஆஸ்கருக்கு பரிந்துரை செய்யப்பட்டார்.

ரெண்டு வாரத்திற்கு முன்னே நான் பார்த்த, Prime என்றொரு படம் உமாவுடன் நடித்திருந்தார். மெரீல் ஸ்ட்ரைப், உமாவின் மனோதத்துவ ஆலோசகர். உமா, மெரீல் ஸ்ட்ரைப் மகனின் காதலி. மெரீல் ஸ்ட்ரைப் மகன், உமாவை விட பாதி வயதுக்கு சற்றே மூத்தவர். இந்த விசயம் தெரியவர மெரீல் ஸ்ட்ரைப் காட்டும் உணர்ச்சிகள் அபாரம், அதுவும் உமா அவருடைய மகனின் அந்தரங்கத்தை விவரிக்க, மெரீல் ஸ்ட்ரைப் நெளிவாரே பாக்கணும்.. அப்பப்பப்பா.. நடிகையர் திலகம்.

இவர் படங்களில் நான் முதலில் பார்த்தது Out of Africa , ஆஸ்காரை மயிரிழையில் Geraldine Page விடம் தவற விட்டிருந்திருக்கிறார் இந்த படத்திற்காக.

இவரை பத்தி பாலா ஏற்கனவே அதிகமா சொல்லிட்டார் இருந்தாலும் ஒன்னே ஒன்னு சொல்லிட்டு பதிவ முடிக்கிறேன் ( அரசியல் வாதி ரேஞ்சுக்குல பேசுறான் )

எப்படி தான் அழக மெயிண்டெயின் பண்றார்னு தெரியல, இந்தியாவில் இதே மாதிரி அழகை கட்டுக்குள் வைத்திருப்பவர் ஹேமா மாலினி மட்டுமே. நம்ம ரஜினி கமல் எல்லாம் தங்க பேத்திமார் த்ரிஷா, ஸ்ரேயானு கொஞ்ச வயசு பொன்னுங்க கிட்ட ஜோடி போட்டு (உனக்கேன்பா வயித்தெரிச்சல்.. பல்லு இருக்கவன் பக்கோடா திங்கிறான்.. ) யூத்தை காண்பிக்கிற மாதிரி இல்லாம, தன்னை விட நாலு வயது குறைந்த பியர்ஸ் பிராஸ்னனுக்கு ஜோடியா போட்டி போட்டு அசத்தியிருக்கிற ஒன்னே போதுமே அவரோட அழகையும் இளமையும் சொல்ல.

பி.கு : பாலா இந்த பதிவு, உங்க எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்யவில்லை என்றால் பொறுத்தருளவும்

மீ த ஃபர்ஸ்ட்...?!

2009-03-06T11:47:00.008-05:00

சைதாப்பேட்டை ( பொண்ணுங்க சைதாபேட்’னு படிக்கவும்) பேருந்து நிறுத்ததில் என்ன மாதிரி ஒரு பதிவர் ( என்னையே ”நெனச்சு”கிட்டு படிக்கிறவங்க படிக்கலாம்.. மீக்கு நோ பிராப்ளம்), குரோம்பேட்டை (மறுபடியும் சொல்லணுமா என்ன?) போறதுக்கு காத்திருக்குபோது.

அந்த வழியே ஒரு இளம்பச்சை வர்ணத்தில் ஒரு பேருந்து, தாழ்தள பேருந்தாம், பேருந்தின் வெளித்தோற்றத்தை பாத்துட்டு வேகமா ஓடி போய் ஏறி, இடம் இருந்தாலும் உக்காரமா நின்னுகிட்டு (நம்மாளு தான் அரைபாடி மண் லாரியிலேயே கம்பிய பிடிக்காம நிக்கிறவராச்சே) ஒரு நோட்டம், யாரு யாரெல்லாம் இருக்காங்கனு ( குசலம் விசாரிக்கிற மாதிரி) பாத்துகிட்டு இருக்கும் போது,

நடத்துனர்: ”மொத மொத ஏறுன தம்பி, எங்க போகணும்னு சொல்லுங்க?” இவர்தான் மீ த ஃபர்ஸ்ட் போடுபவர்னு தெரியும் தானே

பதிவர்: இந்த பேருந்து எங்க போகுது?
நடத்துனர்: சரி தான், (போஸ்ட் படிக்காமலே பின்னூட்டம் போடுற கோஷ்டியா நீ?) போர்ட பாக்காமலே ஏறிட்டியா?

பதிவர் : எனக்கு டெம்ப்ளேட் பிடிச்சு இருந்துச்சா, அதான் கப்னு பிடிச்சு ஏறிட்டேன்.. கூட்டத்துக்கு ஒன்னும் குறைச்சலில்ல. காத்தோட்டமாவும் இருக்கு. புதுவண்டிங்கிறதுனாலயா?
நடத்துனர்: மறுபடியும் பாருடா, சம்பந்தா சம்பந்தமில்லா பேசுறத, இந்த வண்டி பூந்தமல்லி போகுது. நீ எங்க போகணும்?

பதிவர்: அப்போ, இந்த வண்டி குரோம்பேட்டை போகாதா?.. ம்ம்ம். சரி.. எவ்வளவோ பண்ணிட்டோம், இத பண்ணமாட்டோமா? நான் ஏறுன இடத்துக்கே ஒரு டிக்கெட் குடுஙக
நடத்துனர்: ங்கொய்யால, டேய்... இதெல்லாம் ஒனக்கு ஓவரா தெரியல..அப்புறம் எதுக்குடா பூந்தமல்லி வண்டியில ஏறுன.... இதுல பஞ்ச் வேற.

பதிவர்: சார். ஏறுனது ஏறிட்டேன்.. இங்க இருந்து பூந்தமல்லிக்கு ஒரு டிக்கெட் பூந்தமல்லியிலிருந்து இங்க ஒரு டிக்கெட் குடுங்க எல்லாம் சரியாகிடும். நானும் நாலு ஸ்டாப்ல ஏறி, இறங்கி என்னோட அட்டெண்டஸ் போட்டுக்குவேன். (சொல்லிகிட்டே பக்கத்திலிருப்பவர்களிடம் நலம் விசாரிக்க ஆரம்பிக்கிறார்)
நடத்துனர்: நிஜமாவே நீ மொக்க பார்ட்டி தான் போல..

பதிவர்: ஆமா சார், பாருங்க ஒரே நேரத்துல ”போகாத ஊருக்கு” போக வர ரெண்டு டிக்கெட் எடுத்து இருக்கேன்.அதுனால
நடத்துனர்: அதனால...??

பதிவர்: பெரிசா ஒன்னும் இல்ல சார், நான் பதிவு போடும்போது அப்பப்போ
நடத்துனர்: அப்பப்போ...??

பதிவர்: அப்பப்போ இதே/என்னை மாதிரி, சம்பந்தா சம்பந்தமில்லாம வந்து கமெண்டிட்டு போங்க.. ச்சே இன்னிக்குனு பாருங்க 37 பஸ்ஸ் தான் ஏற முடிஞ்சுது. இன்னும் ஒரு மூனே மூனு பஸ் தான், கிடைச்சா ரவுண்டா 40 ஆகிடும். எனக்கும் ஒரு ரவுண்டு அடிச்சோம்னு நிம்மதியா இருக்கும். அப்போ நான் வரட்டா..

நாலஞ்சு மணி நேரம் கழித்து, எல்லா வண்டியிலும் ஏறி முடித்த பிறகு வேறு வழியே இல்லாம ஒரு ஓட்டை வண்டியில் முன் படியில் ஏறி தனது “பயணத்தை தொடர”..

நடத்துனர்: யாருப்ப ஃப்ரண்ட்ல ஏறுனது? டிக்கெட் வாங்கிட்டு போ..

பதிவர்: சார்.. இந்த பஸ்ஸ்...

நடத்துனர் : டேய்.. (அதிர்ச்சியுடன்) நீயா.. நீ இன்னும் உன் ஊருக்கு போகல????.. (அழாத குறையா) இப்போ இந்த பஸ்ஸ் டெப்போவுக்கு போகுதுடா..

பதிவர்: ஹிஹி...பரவாயில்ல இல்ல சார்.. இன்னும் ஒரு 7 தான் சார், செஞ்சுரிக்கு... எவ்வள....

(பேச்சை/மொக்கையை முடிப்பதற்குள்)சொத்தென்று மயங்கி சரிந்து விழுகிறார் நடத்துனர்.
அதீத சந்தோசத்துடன் விரைகிறார் பதிவர். (அடுத்த பதிவுக்கு தீனி கிடச்சாச்சுல)

புழுதி புயலுக்குள் ஒரு யுத்தம்

2009-03-04T18:57:00.008-05:00

புதுவருசத்துக்கு பொல்லாதவன் பாத்தது தான் அதுக்கப்புறம் பாத்தது இது தான். பருத்தி வீரன், சுப்ரமணியபுரம் வரிசையில் அடுத்து ஒரு மண்வாசனை கலந்த படம் வெண்ணிலா கபடி (கபாடி) குழு. படமும் அதே வரிசையில் வைக்ககூடிய தரம்.

ஆரம்ப பேருந்து பயணத்தில் தொடங்குகிற பெயர் சொல்லாத/தெரியாத கதாநாயகி (சரண்யா மோகன்) பச்சை கலர் தாவணியில் அம்சமாக அறிமுகம் ஆகிறார். ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை அதே புன்சிரிப்பு உச்சிவரை நேர் வகிடெடுத்த தலையுடன் படம் முழுக்க வந்து பல்லாங்குழி ஆடுறா (மனசுல தான்). பேருந்தில் முதலில் பிச்சிப்பூ வச்சு வர்ற அம்மணி, பின் மல்லிகையயும் சேர்த்து வச்சு, கடைசியில் பிச்சியை விட்டுட்டு மல்லிகையையும் மட்டும் வச்சுகிட்டு செதுக்கி வச்ச சிலை மாதிரி அம்சமா இருக்கா, திருவிழா முடிந்து போகும் போது வெள்ளை தாவணியில் தேவதை போல ஜொலிக்கிறார் ( இருங்க துண்டை எடுத்துட்டு வர்றேன்).

பச்சை கலர்
(இள)மஞ்சள்
வெள்ளை
கருப்பு
அடர்/இளம் கத்திரி ஊதா பூ
என கலர் கலரா தாவணியில் வந்து, ஒரே தாவணி சாம்ராஜ்யம் நடத்தியிருக்கா, நல்லாவும் பொருந்தியிருந்தது (துண்டு பத்தாது நினைக்கிறேன்.. பெட்ஷீட் வேணும் போல).

”பட படவென பறந்திட” பாட்டுல நீல கலரில் தாவணியும் அதே கலரில் பாவடையும் அணிந்து சும்மா செம க்யூட்டா இருந்தது. அதே பாட்டில் வரும்
விரல் பிடித்து நடக்கும் போது
வலிகள் யாவும் மறைக்கிறதே
வரிகள் அருமை.

படத்திலிருந்த ”நச்” வசனங்களில் சில
“எடுபட்ட பய”,
“ஒரு பாயிண்ட்ல தோத்துட்டோம்”,
“குருட்டு கோழி தவிட்டு முழுங்கிட்டு போன மாதிரி”
”நமக்கு ஆடியன்ஸ் இருக்காங்கண்ணே பதினோரு பேரு கைதட்டுனாங்கண்ணெ”

சில் டச்சிங் சீன்ஸ்
இடைவேளைக் காட்சி,
ஐயப்பன் கபடியாட, யானை சீரியல் பல்பை காண்பிப்பது

ஊரே திருவிழாவில் மூழ்கி இருக்க, யாருமே இல்லாத ( கெழடுகள் மட்டும் ) தெருவில் காதலை பாடலில் ஆரம்பித்தது நன்றாக இருந்தது, ஏன்னா அதுதான் பல காதல் அரும்ப ரொம்ப சரியான தருணம் – இயக்குநரின் கிராம உணர்வு நல்லாவே தெரிந்தது அந்த காட்சியில், அதை தொடர்ந்த அந்த வரிகள் செம ஷார்ப் அண்ட் டச்சிங்

மொதல்ல பாத்தது கனவுல, நான்
முழிச்சு பாத்தது தெருவுல
நெருங்கி பாத்தது நெனப்புல, நான்
தொலஞ்சு போனத சொல்ல தெரியல

அதே போல பத்து மணிக்கு கரண்ட் போற சீனில் இயக்குநரின் கிராம நுண்ணறிவு தெரிகிறது. அதை அருமையா உபயோக படுத்தியிருந்தார். எங்க ஊர்ல வழக்கமா இரவு 9 மணி வாக்கில் கரண்ட் போகும். மதுரைன்னா புரோட்டா இல்லாமலா, அதுலேயும் ஒரு காமெடி, இது ஏற்கனவே நாங்க காந்திய வச்சு பண்ணின காமெடி தான், இருந்தாலும் நல்லா தான் இருந்துச்சு.

திருவிழாவில் கோலப்போட்டி மிஸ்ஸிங், கதாநாயகி உள்ளூர் இல்லை என்பதலா? உண்மையில் முட்டி உடைக்கும் போட்டியின் போது, அடி தப்பா விழுவது மாதிரி இருந்தால் கம்பை பிடுங்கிவிடுவர். காமெடிக்காக சில விசயங்கள் சேர்த்திருந்தாலும் நல்லாவே இருந்தது. திருவிழா விளையாட்டின் போது ரேடியோவில் கமெண்ட்ரி சூப்பர். பருத்திவீரன் படத்துல வர்ற ஆரம்ப்ப பாட்டு அளவுக்கு இதுல கிராமிய வாசமில்லை இருந்தாலும் ”பச்ச உடம்புக்காரி” பாட்டுக்க்கு குலுக்கல் அருமையாக தான் இருந்தது.

மதுரையை காண்பிக்கும் போது, வைகை ஆற்றின் A.V மேம்பாலமும் தெப்பகுளம் மாரியம்மன் கோவிலை மட்டும் தான் காட்டியுள்ளனர், அரசு மருத்துவமனை சத்தியமா அது மதுரை பெரிய ஸ்பத்திரியே இல்ல. வழக்கமான மதுரையின் லேண்ட் மார்க்கான கோரிப்பாளையம் தேவர் சிலை மற்றும் மீனாட்சி அம்மன் கோவிலின் நான்கு கோபுரங்கள் மிஸ்ஸிங்.

கபடி ஆடும்போது ஒவ்வொருவரும் வித்தியாசமான முறையில் விளையாடி வருவார்கள் அதுவும் கபடியின் ஒரு சிறப்பு எனலாம்..
கபோட்ஸ்.. கபோட்ஸ்..
கபோடி..கபோடி..
பல்லிஞ் சடுகுடு.. பல்லிஞ் சடுகுடு...
கபடி கபடி..கபடி
படி..படி..படி (இங்க “க” சைலெண்ட்) இப்படி பல.. ஆனா இந்த படத்துல ரெண்டே ரெண்டு முறையை மட்டும் பயன்படுத்தியிருந்தது கொஞ்சம் உறுத்தலா இருந்தது.

பொங்கல் மற்றும் திருவிழாவை காரணமா வச்சு, ஊர்ல இருக்கிற எல்லா வீடும் வெள்ளை எல்லாம் அடித்து ரொம்ப சுத்தமா இருப்பதால், கிராம உணர்வு/வாசனை லைட்டா மிஸ்ஸிங். படத்தில் கொலைமுயற்சி ட்விஸ்ட் அருமையா இருந்துச்சு. முடிவு சோகமா இருந்தாலும், படம் முடிந்தவுடன் நெஞ்சம் கொஞ்சம் கனத்தது.

படத்தின் தலைப்பு வெண்ணிலா கபாடி குழு என்று தான் வர வேணும். அது கபடி இல்ல கபாடி.

பத்தாவது பொதுத் தேர்வு முடிந்தவுடன் ஒரே ஒரு நாள் கணக்கம்பட்டிக்கு போயிருக்கிறேன், இந்த கதாநாயகி மாதிரி, அதனாலேயே இந்த படத்து மேல தனியா ஓர் ஈர்ப்பு ஏற்பட்டு போச்சு, கணக்கம்பட்டியில் இருக்கும் போது ஒரே நாள் பழகிய ராணிக்கு இந்த பதிவு சமர்ப்பணம். ராணி நீ எங்க இருந்தாலும் புருஷன் புள்ள குட்டியோட பெயருக்கேத்த மாதிரி ராணி மாதிரி வளமோட வாழ்க

கொலம்பஸ் கொலம்பஸ் விட்டாச்சு லீவு.....

2009-03-02T09:04:00.009-05:00

சின்ன வயசுல ப்ளே கிரவுண்ட்ல் தண்ணி தேங்குற அளவுக்கு மழை பெய்தா பள்ளிக்கு லீவு, மழை பெய்யும் போதெல்லாம் கிரவுண்ட் நிறையணும்னு வேண்டிக்குவோம்.

இடம், பொருள் எல்லாம் மாறுனாலும், மனநிலை மட்டும் இன்னும் மாறவே இல்ல. விஸ்கான்சினில் இருக்கும் போது 12இஞ்ச் அளவுக்கு பனி கொட்டிய போது, மாகாண அளவில் விடுமுறை விட்டாங்க.. அங்க 12இஞ்ச் பனி தான் உச்சகட்டத்தின் ஆரம்பம்.

அங்க இருந்து டெலவேருக்கு சரியாக 2வருடம் 4 நாட்களுக்கு முன்னே தான் வந்தேன். இங்க ரெண்டு மூனு இஞ்சு பனிக்கே மக்கள் பயந்து சாகுறாய்ங்க. லேசா காத்தடிச்சு பனி பெய்தா... Today snow storm with too much windy’னு சொல்லி ஆபீஸ்க்கு யாரும் வரவேணாம்’னு வேண்டி விரும்பி கேட்டுக்கிறாக.. கஸ்டமர் கேர்லேயும் சரி, எம்ப்ளாயிஸ் கேர்லேயும் சரி, இந்த மக்கள் ஓரளவுக்கு ரொம்ப்ப்பா நல்லவங்க தான்

நேத்து ஒரு புத்தகம் படிக்க வேண்டி இருந்ததுனால, போனையும் லேப்டாப்பையும் ஒரு ரூம்ல வச்சு பூட்டிட்டு, நான் ஹால்ல உக்காந்து படிச்சுகிட்டு இருந்தேன். யாரோ ஒருத்தர் ரொம்ப நேரமா போன்ல ட்ரை பண்ணிகிட்டு இருந்தாங்க.. யாருனு எடுத்து பாத்த நம்ம ”தல” தான். நாளைக்கு வானிலை சரியா இருக்காது, ஏதுக்கும் வீட்டுல இருந்து வேலை பாத்துக்கோனு ஒரு அறிவுரை, அத கேட்டவுடனே எனக்கு கொடக்கானல்ல மொளகா பஜ்ஜி சாப்ட மாதிரி சும்மா கும்முனு இருந்துச்சு. .

நேத்துல இருந்து இன்னிக்குவரைக்கு இங்கே பனி கொட்டுது.இப்போவே 6இஞ்சுக்கு மேலே இருக்கு. சும்மா சாம்பிளுக்காக என் அபார்ட்மெண்ட் வளாகத்தில் எடுக்கபட்ட சில நிழற்படங்கள்

இந்த வார படங்கள்

2009-03-01T19:25:00.002-05:00

இந்த வாரம் பார்த்த ரெண்டு படங்களை பற்றிய பதிவு இது. FILMMOVEMENT என்றொரு அமைப்பு வணிக அதி தீவிர விளம்ப்ரங்களினால் வெளிவர முடியாம சிக்கி த்விக்கும் சில நல்ல சினிமா , குறும்படம், கல்வி தொடர்பான படங்கள் ஆகியவற்றை மக்களுக்கு நேரடியாக

கொண்டு செல்கின்றனர்.

இந்த வாரம் இதிலிருந்து சுமார் ஆறு படங்களை பார்த்த எனக்கு, இரண்டு படங்கள் மிகவும் பிடித்து போயின, அதை பற்றிய பதிவு தான் இது.

முதல் படம் The Great Match. சகல வசதியுடன் வாழும் நாம் உலகத்தின் நடக்கும் எந்த நிகழ்ச்சியையும் தொலைக்காட்சியின் வாயிலாக வீட்டிலிருந்தே கண்டுகளிக்க முடிகிறது, உதாரணத்துக்கு தற்போது (இதை எழுதும்போது) நடை பெற்று கொண்டிருக்கும் ஆஸ்கார் விருது விழா. 2002ல் பிரேசில்-ஜெர்மனிடையே நடக்கும் உலக கால்பந்தாட்ட இறுதி போட்டியை, உலகத்தின் மூன்று வெவ்வேறு தட்பவெட்ப/புவியியல் அமைப்பில் வாழும் மக்கள் என்ன செய்து அப்போட்டியை காண்கிறார்கள் என்பதை மிக மிக துல்லியமாக, எவ்வித உயர்த்திகாட்டுதலுமில்லாமல் படம் பிடித்திருக்கிறார்கள்.

கீழ்க்கண்டவை தான் அந்த மூன்று பிரதேசங்கள்

1. ALTAI (ICE) Mountains - Mangolia

2. TENERE Desert - Niger

3. AMAZON Jungle - Brazil

படத்தின் ஆரம்பமே அமர்க்களம். கழுகின் பார்வையில் விரிகிறது படம். ஒரு கழுகு மேலே பறக்கும் போது அதன் பார்வையில் என்ன தோன்றுமோ அதை கண் முன்னெ நிறுத்தியிருந்தனர், அதுனூடே வரும் அந்த மங்கோலிய இசை அப்பப்பா.. மிக அருமை. பத்து நிமிடம் நீடிக்கிறது இந்த மங்கோலிய பனிமலை காட்சி. அடுத்து நம்மை Niger உள்ள பாலைவனத்து அழைத்து செல்கின்றனர், அரேபிய இசையுடன். அடுத்து பிரேசிலில் உள்ள அமேசான் வனப்பகுதியில் உள்ள் காட்டுவாசிகளின் ( செவ்விந்தியர்கள்) கூடாரத்திற்கு அழைத்து செல்கின்றனர் டிரம்ஸ் இசையுடன்.

இங்கு குறிப்பிடப்படவேண்டிய ஒரு விசயம், அனைத்து ரசிகர்களும் பிரேசிலுக்கே தங்களது ஆதரவை தெரிவிக்கின்றனர். ஒரு சிலர் மட்டும் ஜெர்மனியை ஆதரிக்கின்றனர் வலுக்கட்டாயமாக, அரசியல் காரணங்களுக்காக.

அமெரிக்கர்களிடையே குமார் என்ற பெயர் இந்தியர்களுக்கு மட்டும் பொதுவான பெயர் என்ற கருத்து உண்டு, இதில் மங்கோலியர்களிலும் குமார் என்று பெயர் வைத்திருப்பது ஆச்சர்யமாக இருந்தது.

காடானலும் சரி, நாடானும் சரி. பெண்கள் ”மேக்-அப்”க்கிற்கு ரொம்ப்பப... முக்கியத்துவம் தருகிறார்கள்.

ஆண்டென்னாவை ஒருவர் மரத்து மேல அமர்ந்து கொண்டு எரும்பு கடிகளுக்கிடையே பிடித்து கொள்ள, கீழே இருந்து ஒருவர் ரன்னிங் கமெண்ட்ரி குடுக்க, அந்த ஓட்டை டிவியில் திரைக்கொசுகளுக்கிடையே அவர்கள் பார்த்து ரசிக்கும் கால்பந்தாட்டம் மிக யதார்த்தமாக படம்பிடிக்க பட்டிருந்தது.

தொலைகாட்சியில் போட்டியை பார்க்க மர-அரவை மில்லிற்கு ஓடும் காட்டுவாசிகளின் ஓட்டத்தை கால்பந்தாட்ட வீரர்களின் ஓட்டத்திற்கு ஒப்பிட்டது அருமையாக இருந்தது.

பாலைவனத்தில் டிவி வைத்திருப்பவர் முன்னாடி தான் உக்காருவேன் என அடம்பிடித்து பேட்டரி வைத்திருப்பவருடன் சண்டையிட்டு சமாதானம் ஆவது, பேட்டிகிடையே ஒருவர் மஞ்சள் பத்திரிக்கையின் படம் விற்பது, போட்டியை காணமுடியாமல் ஒட்டகத்தை காவல் காக்கும் ஒருவர் ஒட்டகத்தோடு போட்டியை பார்க்க போன அனைவரையும் சபிப்பது என அனைத்து காட்சியுமே இயல்பாக இருந்தது. பாலைவனத்திலிருக்கும் அந்த இரும்புகம்பியை, மரம் என்று சொல்லி விளக்கம் தருவது காமெடி

அடுத்து பார்த்த படம் Arranged. முஸ்லீம் - நசீரா மற்றும் யூத- ரேச்சல் (Jews) இனத்தை சேர்ந்த இரண்டு பெண்களின் நட்பை விளக்கும் படம்.

ஒரே பள்ளியில் புது ஆசிரியர்களாக ஆசிரிய பணியை தொடங்கும் இவ்விருவரும் தங்களின் வாழ்க்கைத் துணையை பெற்றோரின் உதவியோடு தேடுவதையும், அவர்களின் நட்பையும், மெல்லிய நகைச்சுவை கலந்து யதார்த்தமான பயணத்துடன் விவரித்திருப்பது சிறப்பு. அடுத்தடுத்த காட்சிகள் அனைத்தும் யூகிக்கும்படி இருந்தாலும், ரசிக்கும்படியாகவே இருந்தது.

யூதர்களுக்கும் முஸ்லீம்களுக்கும் ஜென்மபகை. இருவரும் கீரியும் பாம்பும் போல ( யார் பாம்பு, யார் பூனை என்று கேட்காதீர்கள்) எனவே நசீராவும் ரேச்சலும் நண்பர்களாக இருக்க முடியாது என ஒரு மாணவன் வாக்குவாதம் செய்ய அவனுக்கு இவ்விருவரும் சேர்ந்து கொடுக்கும் பதில் அருமை.

அதே போல, மத உணர்வை வெளிப்படுத்துகிற மாதிரி உடை அணிந்து உங்களை கஷ்டபடுத்தி கொள்ளாமல், என்னை மாதிரி நவநாகரீக உடை அணிந்து கொள்ளுங்கள் என அறிவுறுத்து ஆசிரியர்க்கு ரேச்சல் கொடுக்கும் பதிலடி அதிர்ச்சி வைத்தியம்.

நசீரா அவனது வருங்கால கணவன் தன்னை தொட்ட அந்த ஸ்பரிசத்தை ரேச்சலின் காதருகில் வந்து மெல்லிய ஹஸ்கி குரலில்... He is ... kind of.... touched me.. என சொல்லி நாணப் புன்னகை சிந்தும் அந்த காட்சி அருமையிலும் அருமை.

மீட்டிங்கிலிருந்து தப்பிக்க முத்தான பத்து வழிகள்

2009-02-24T15:56:00.009-05:00

ரிசஷன் வந்தாலும் வந்துச்சு, ஆளாலுக்கு மீட்டிங் போட்டு தாக்குறாக. ரெண்டு மூனு மெயில் அனுப்பி பேசி முடிக்க வேண்டிய சின்ன வேலையா இருந்தாலும் ஒரு அரை மணி நேரம் மீட்டிங் அரேஞ்ச் பண்ணி, தலைக்கு மேலே தொங்கும் கத்தியிலிருந்து தப்பி ஒப்பேத்திக்கிறோம்.

இதுக்கிடையில இந்த மீட்டிங் என்னை கூப்பிடல உன்ன கூப்பிடல என உப்புப் பெறாத பாலிட்டிக்ஸ் வேறு. மொத்த எட்டுமணி நேர வேலையில் அஞ்சாறு மணி நேரம் மீட்டிங்கிலேயே கழிக்கும் என்னை போன்ற அப்பாவிகள் படும் துன்பம் சொல்லி மாளாது. இந்த மொக்கையிலிருந்து தப்பிப்பது எப்படி என்று யோசிக்கையில் (அப்பப்போ இதெல்லாம் செய்வேன்) தோன்றியது தான் இந்த பதிவு. ஒகே ஸ்டார்ட் மூசிக்.

1. தூக்கம் வந்தால், கண்ணை மட்டும் திறந்து வைத்து கொண்டு தூங்க முயற்சி செய்யலாம், இல்லையேல், கண்ணை மூடி, கீழே குனிந்து, நோட்பேடில் சீரியஸாக எதாவது கிறுக்கலாம், நெற்றியில் கைவைத்து கண்ணை மற்றவர்கள் பார்வையிலிருந்து மறைப்பது உசிதம்.

2. தூக்கமும் வரல, மொக்கையும் தாள முடியலேன்னா, கூச்சமே படாம “Excuse Me” என மெதுவா கூவி வெளிநடப்பு செய்துட்டு, மீட்டிங் முடியுறதுக்கு ஒரு அஞ்சு பத்து நிமிசதுக்கு முன்னாடி லேசா வயித்த தடவிய படியே இருக்கையில் அமர்ந்து கொள்ளாலாம், இதற்கு வசனம் தேவையில்லை,

3. அப்பப்போ அவ்வை ஷண்முகியை பார்த்துட்டு மேலே வானத்த பார்க்கும் டெல்லி கணேஷ் மாதிரி, மேலே ஒரு தடவை பார்த்துட்டு, எல்லார் முகத்தையும் ( கொஞ்ச சிரிச்ச முகத்தோட) பார்த்து ஆக்டிவ் அட்டெண்டன்ஸ் போடலாம். ஆர்வக்கோளாரினால் ரொம்ப அளவுக்கதிமா சிரிச்சு, ஏற்கனவே தூக்கத்துலிருக்கும் சில் ஆன்மாவை எழுப்பி, சாபத்துக்குள்ளாகாதீர்.

4. வெறுமனே பார்த்து சிரித்து கொண்டிருந்தால் போதாது, அப்பப்போ தெளிவா பேசணும், கேள்வி கேக்கணும். ரொம்ப கஷ்டபடாமல் சுருக்கமாக I agree என்று ஆரம்பித்து, ஒருவர் பேசிய அதே வாக்கியத்தை திரும்ப பேசலாம், இதை அவருக்கும் உங்களுக்கும் ஒரு சுமூக உறவு ஏற்படுத்து ஒரு வெள்ளை கொடியாக பயன்படுத்தலாம். பரீட்சையில் கேள்வியையே பதிலாக பக்கமா பக்கமா எழுதுற மாதிரி ரொம்ப சுலமான விசயம் தான், ஒரு தடவை பழகிட்டா பின்ன விடவே மனசு வராது.

5. மீட்டிங்கில் இருப்பவர் எதிர்கட்சியை சார்ந்தவர் எனில், I disagree with you என்று ஆரம்பித்து உங்களுக்கு தோன்றுவதை (மொக்கை போட சொல்லியா தரணும்) பேசலாம், இடையிடையே Performance, Architecture Compliance, Security, Process, Quality, Integration, Modularity, Plan, Objective, Accountability என்பது போன்ற வார்த்தைகளை சேர்த்துக் கொண்டால், நீங்கள் டெக்னிக்கலில் பெரிய "கை" என்ற விளம்பரம் ஃபிரியா கிடைக்க வாய்ப்பு உண்டு, பிசினஸ் மக்கள் இருக்கும் போது இவ்வார்த்தைகளை பயன்படுத்தினால், மக்கள் வாயில் ஈ ஆடாமல் கேட்பதற்கான சாத்தியக்கூறு அதிகம், சமீபத்தில் பிரச்னையாக இருக்கும் சில வார்த்தைகளை ஆங்காங்கே சேர்த்துக்கொள்ளுவது புத்திசாலித்தனம்.

6. சில சமயம் மீட்டிங்கில் எல்லாரும் சீரியஸாக எதாவது எழுதுவார்கள் ( அல்லது முயற்சிப்பார்கள்), உங்களுக்கு எழுத எதுமே கிடைக்க்வில்லை ( கவனிச்சிருந்தா தானே கிடைக்கும்) எனில் சமீபத்தில் கேட்டு முனுமுனுக்கும் எதாவது ஒரு பாட்டின் வரியை ஆங்கிலத்தில் எழுதலாம். அதையே வலைப்பதிவில் ஏற்றி ஒரு பதிவின் எண்ணிக்கையில் ஒன்றை கூட்டலாம் - ஒரே கல்லில் இரண்டு மாங்காய்.

7. சில சமயங்களில் குறிப்பிடப்பட்ட நேரத்துக்கு மேலே சில மொக்கசாமிங்க மொக்க போட்டு தாக்கிகிட்டு இருப்பார்கள், அவர்களிடம் இருந்து தப்பிக்க மொபைல் போனில் மீட்டிங் முடியும் நேரத்திற்கு ( 5-7 கழித்து) அலாரம் செட் பண்ணி வைத்து கொள்ளலாம், அலாரம் அடித்தவுடன் உடனே எடுத்து மிகவும் சீரியஸாக.. “Yeah, I am in meeting now, Its kind of getting delay, I will be able to finish that data issue after coming out of meeting, sorry for the inconvenience caused” னு பரபரப்பா பேசி, எல்லாரையும் ஒரு தடவை கொஞ்சம் வெறிச்சு பார்த்துட்டு.. “I think, We are good now, Shall we wind it up now?” ஒரு கேள்வியையும் அப்பாவியா கேட்டுட்டா கைமேல் பலன் கிடைக்கும். மீட்டிங்க்கு தகுந்த மாதிரி கொஞ்சம் வார்த்தைகளை முன்ன பின்ன போட்டு சமாளிக்க உங்களுக்கு சொல்லியா தரணும்.

8. வெள்ளம் வருவதற்கு முன்னே அணை போடனுங்கிற மாதிரி, இந்த மாதிரி மீட்டிங்கை எல்லாம் முளையிலே கிள்ளி எறிய ஒரு வசதியுள்ளது. உங்க MS Outlook calendarல் Lunch, T Time, Timesheet Submission/Approval, Status document preparation இது போன்ற வழக்கமான வேலைகளுக்கு தனி நேரம் ஒதுக்கி வைத்து கொள்ளலாம். இது நம்ம ரொம்ப ”பிஸ்ஸ்ஸீ”னு ஃபிலிம் காட்ட உதவும், அதையும் மீறி மீட்டிங் அரேஞ்ச் பண்ணிட்டா, பல வேளைகளுக்கிடையே இந்த மீட்டிங் அட்ட்ண்ட் பண்றேன் சொல்லி, இருக்கிற கொஞ்ச நெஞ்ச இமேஜை உயர்த்தி கொள்ள்லாம், ஆர்வக்கோளாறில் bloggingக்கு தனியே நேரம் ஒதுக்கி, உங்களை வச்சு நீங்களே காமெடி பண்ணினால் அதற்கு கம்பேனி பொறுப்பல்ல.

9. சில சமயங்களின் நாம் பேசுவது சிலருக்கு புரியாது, நமக்கே பல சமயம் புரியாதுங்கிறது வேறு விசயம். அந்த மாதிரி சமயங்களில், பக்கத்துல இருக்குற போர்டில் உஙகளுக்கு தெரிஞ்ச எல்லா ஷேப்பையும் ( வட்டம், சதுரம், செவ்வகம், நீள்சதுரம், நீள்வட்டம், முக்கோணம்) வரைந்து அதுக்குள்ள சில ஆங்கில வார்த்தையை எழுதி, உங்களுக்கு தெரிந்த Conjuctions words எல்லாம் பயன்படுத்தி மிச்சத்தை ஒப்பேத்தலாம். பேசி முடிச்ச பிறகு, ”This is very very simple diagram to understand, Its not like rocket science or something and it clearly depicts the high-level overview of our project, Please let me know, if you need any clarification on this” என ஒரு பிட்டை போட்டு, நக்கலா லேசா முன்முறுவல் செய்தால், யாருக்கு தான் தன்னை கேனையன் ஒத்துக்க மனசு வரும் சொல்லுங்க, எவனாவது கேள்வி கேப்பான்?

10. அப்படியும் ராகு காலத்துல பிறந்த சில பிசாசுங்க எதாவது புத்திசாலிதனமா கேள்வி கேட்டுச்சுன்னா ஒன்னும் பயப்பட்த்தேவையில்லை. கேள்வி கேட்ட ஆள், உங்களுக்கு வேண்டிய ஆள் எனில், “Hey, It is brilliant question, I am glad you brought this here in this right forum” ஆரம்பிச்சாலே அந்த ஆள் உச்சி குளிர்ந்து பேச்சு மூச்சு இல்லாம உக்காந்துடுவான், அப்புறமென்ன வழக்கமான மொக்கைய ஆரம்பிச்சுட வேண்டியது தான். கேள்வி கேட்ட ஆள் நமக்கு வேண்டாத ஆள் எனில் , நக்கலா ஒரு தடவ சிரிச்சுட்டு, “It is very very basic question, I would say this as dumb question.. hey.. I m just kidding.. good question though” என சுழி போட்டு ஆரம்பிச்சு கேட்ட ஆளின் காதில் புகை வர்ற வரைக்கும் ஒரு காய்ச்சு காய்ச்சினா, அடுத்து கேள்வி அந்த ஏரியாவுல இருந்தே வராது.

11. மீட்டிங் அரேஞ்ச் பண்றவங்ககிட்ட TeleConference நம்பர் அடம்பிடிச்சு வாங்கி, டயல் பண்ணி அட்டெண்டஸ் போட்டுட்டு, ”மியூட்”ல போட்டுட்டு உங்க வேலைய (எதாவது இருந்தா) பாக்க வேண்டியதுதான். ஆனா இதுல அப்பப்போ ஆக்டிவ் அட்டெண்டஸ் போடுறது ரொம்ப ரொம்ப முக்கியம், நீங்க அமைதியா இருந்தா தூங்கிட்டதா நெனச்சுக்குவாங்க – பாம்பின் கால் பாம்பறியும் தானே, ஸோ கேர்ஃபுல்.

12. இது தான் ரொம்ப முக்கியமான கட்டம்.. நம்ம தான் கேடினா, நமக்கு மேல ரெண்டு மூனு கேடிங்க இருப்பானுவ. அவிங்க எல்லாம் எப்படி சமாளிக்கிறாய்ங்கனு பாத்து பழகலாம், ஜஸ்ட் கட் காபி பேஸ்ட் பண்ற மாதிரி தான், மீன் குஞ்சுக்கு நீச்சல் கத்து தரணுமா என்ன? ஆனா, நீங்க காப்பி அடிக்கிற/பழகிற விசயம் அவிங்களுக்கு தெரியாம பாத்துக்கனும், அதனால அவுக இல்லாத மீட்டிங்கா பாத்து உங்க “தனி”திறமைய தைரியமாக காண்பிங்க.

”ப்பூ இதென்ன பெரிய வித்தை.. நாங்கெல்லாம்....” என ஆரம்பிக்கிறவங்க உங்க வித்தையெல்லாம் இங்கே கொட்டிவிட்டுட்டு போங்க, என்னை மாதிரி சில அப்பாவிகளுக்கு பயனுள்ளதா இருக்கும்.

என்னாடா இது 10 வழின்னு சொல்லிடு அதிகமா இருக்குன்னு கிளர்ச்சியடைய வேண்டாம், மண்டைய போட்டு குடையவேண்டாம், போராட்டம் எதுவும் நடத்த வேண்டாம். வழக்கம்போல கூட ரெண்டு ரன்னு எக்ஸ்ட்”ராவா” அடிச்சுட்டேன் ஆர்வகோளாறு மிகுதியில், அவ்ளோ தான் மேட்டர். அப்போ நான் வர்ட்டா.

பி.கு 1: எப்பொருள் யார்யார்வாய் கேட்பினும் அப்பொருள்
மெய்பொருள் காண்ப தறிவு

பி.கு 2: நான் எழுதினதுலேயே ரொம்ப்ப்ப்ப ந்நநீநீளமான பதிவு இது தான்.

எதிரெதிர் துருவங்கள்

2009-02-22T20:00:00.002-05:00

என்ன? எதோ பேசனும்’னு வரச் சொல்லிட்டு அமைதியா இருக்க?

ஏன் நான் அமைதியா இருந்து நீ பாத்தது இல்லியா? இல்ல என்னோட அமைதி உனக்கு பிடிக்கலியா?

இல்லே எப்பவும் வந்தவுடனே கோவை சரளா மாதிரி வள வள’னு சரளமா பேசிகிட்டு இருப்பே.. இன்னைக்கு என்ன இவ்ளோ அமைதின்னு.. கேக்க...

ஒனக்கு நான் கோவை சரளாவா.. நேத்து என்னவோ நேட்டலி போட்மேனு’னு சொன்ன..

இல்ல, காமெடியா பேசுவ அப்டினு சொல்ல வந்தேன்..

அதான் சொல்லிட்டியே.. இன்னும் என்ன வந்தேன்.. போனேன்.. நின்னேன்’னு கத சொல்ற..

சரி நீ கோபமா இருக்க போல..

(இ)தோடா.. கண்டுபிடிச்சுடுச்சு கொரங்கு, ஒரு நாயா பொறந்திருந்தாலும், பேவ்லோவ் ஒன்ன வச்சு conditioned reflex கண்டு பிடிச்சுருப்பாரு.. நீதான் கொரங்காச்சே. அதுவும் மனுச கொரங்கா பொறந்து தொலச்சுட்ட..நாயே..நாயே..

ஹேய்.. “நாய்”ஸ் ஜாஸ்தியா இருக்கு.. டெசிபல்’ல கொஞ்சம் கம்மி பண்ணு..

ஒனக்கு கொலஸ்ட்ரால் அதிகம்தான்டா... இவ்ளோ திட்டுறேன், கொஞ்சம் கூட கூச்சமே இல்லாம, ஆடாம..அசையாம் நிக்குறியே.. வெக்கமாயில்ல?

சரி விடு என்ன பிரச்னை இப்போ? என் கோபம்? எதுனாலும் பேசி தீர்த்துக்கலாம்.

இது தான் பிரச்னையே.. எதாவது வாக்குவாதம் வந்தா, உடனே பம்முறியே ஏன்?

ஏன்னா ( ”தேவா என் ஃபிரண்ட்” ஸ்டைலில் படிக்கவும்) நீ என் காதலி.. நீ தோக்குறது எனக்கு பிடிக்காது செல்லம்.

மண்ணாங்கட்டி.. நல்லா வருது வாயில... நான் கோபத்துல இருக்கும் போது கொஞ்சல்ஸ் பண்ணா கெட்ட கோபம் வரும். ஆமா

சரி.. சரி.. கோவிச்சுக்காத செல்லம்..

மறுபடியும் பாருடா சேட்டைய.... எனக்கு சுத்தமா பிடிக்கல,, என்னையே நீ சுத்தி வர்றது.. நான் நினைக்கிறது (கேக்குறதுக்கு முன்னாடியே) வாங்கி குடுக்கிறது... கேக்குற கேள்விக்கெல்லாம் கேனையன் மாதிரி தெளிவா/நேரடியா பதில் சொல்றது..மொத்ததுல நான் எதிர்பாத்த மாதிரி இருக்கிறது எனக்கு பிடிக்கல.. ஒரு த்ரில் இல்ல.. சேலஞ்ச் இல்ல.. சரி விடு.. இவ்வளவு ஏன் ஒரு பொய்யாவது உருப்படியா சொல்ல தெரியுதா உனக்கு.?You are such a SQUARE. I dont like this and you.

Hey.. I gave my ATTENTION to all your thoughts,

and my INTENTION to you keep you laugh (always)

நான் இவ்ளோ சீரியஸா பேசுறேன், நீ என்னடானா எதுகை மோனை வச்சு கவுஜ சொல்லி காமெடி பண்ற.

நீ தானே சேலஞ்ச் பண்ண சொன்ன

நீ சொல்லி திருந்திற ஜென்மம் இல்லடா..இப்படி கேட்டு கேட்டு வாங்குறதுக்கு பேரு..காதல் இல்லாடா.. .அய்யோ..படுத்துறானே

கேட்டவுடனே குடுக்குறது தான் காதல்.

அய்யோ ராமா... இந்த கொடுமைய நான் எங்க கொண்டு போய் தொலப்பேன்??. அய்யோ என்ன விட்டுடேன்... என்னை விட்டுடு.. ஒனக்கும் எனக்கும் ஒத்து வராது.. புரிஞ்சுக்கோ..

நீ சொன்னா சரிதான்.. உன்னோட சந்தோசம் தான் எனக்கு முக்கியம்..

(கிழிஞ்சது போ).. கொஞ்ச நாளைக்கு மெயில் SMS அனுப்பி தொல்ல பண்ணாம இரு. Good Bye..

பாத்தியா... நம்ம பேசி முடிக்கும் போது, கோபமா இருந்தாலும் Good Bye சொல்லாம, Bye சொல்லுவியே..

அய்யோ என் அறிவு கொழுந்தே... ஆள விடு சாமீ.. நான் வர்ரேன்....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் போயிட்டு வர்ரேன்( இல்லேன்னா இத வச்சு ஒரு ஜிகா பைட்டுக்கு டயலாக் பேசுவான்)

வெறுத்து போய்.. மௌனம் பேசியேதே சூர்யா புலம்புவது போல, நம்ம மேல என்ன தப்பு.. அவளுக்கு பிடிச்சு மாதிரி தானே நடந்து கிட்டேன்.. சொன்னதெல்லாம் செஞ்சேனே.. என்னாச்சு இவளுக்கு.. ச்சே..இனிமேல் இறங்கி போகவே கூடாது. ஏறி தான் போகனும் ( இப்போ திருப்பதியாயிட்டான்)

கெட்டப்பை மாத்தி, செட்டப்பை மாத்தி, மம்மி வச்ச பேர மாத்தி... (நன்றி: சுந்தரபுருஷன்) புதுசா ஒரு ஐ.டி கிரியேட் பண்ணி, ORKUT, FRENSTER, FACEBOOK, HI5, BLOGGER, WORDPRESS என எல்லாத்துலேயும் ஒரு வெட்டி புரஃபைல் உருவாக்கி.. ஒரு நாயகன் உதயமாகிறான் ( தாவணிகனவுகள் ) பாடலின் பேக்ரவுண்ட் மியுசிக் இல்லாமல் புது நாயகனாக பருவமாறி, உருவமாறி.. ஒரு கிளியை பிடிச்சுட்டான்..

நீங்க ரொம்ப கோபபடுறீங்க...

அது என் கூட பொறந்தது.. சும்மா சும்மா கேள்வி கேட்டு தொன தொனக்காத சரியா.. நேத்து நான் வர சொன்னே நீ ஏன் வரல?.. ஒனக்கெல்லாம் ரொம்பதாண்டி திமிரு...என்ன நெனச்சுகிட்டு இருக்க உன் மனசுல??

உங்களை தான் நெனச்சுகிட்டு இருந்தேன்.. (லைலா மாதிரி லூசாட்டம் சிரிச்சுகிட்டே)

நெனப்பு தான் பொழப்ப கெடுக்குமாம்.. ஏண்டி வரலேன்னு கேட்டா.. பைத்தியாமாதிரி சிரிக்காம பதில் சொல்லுடி.

அத சொல்ல தான் போன் பண்ணேன்.. நேத்து தாய்மாமா பையனுக்கு பொண்ணு பொறந்துச்சு.. அதான் வர முடியல ஹாஸ்பிடல்ல இருந்ததுனால... போனையும் சுவிட்ச் ஆஃப் பண்ணிட்டேன்..ஸாரி பா.

(ஓ.. நீயும் வரலியா.... ).. பையங்கிற.. பொண்ணுங்கிற... என்னடி உளர்ற??

யேய்.. இல்லபா.. தாயமாமா இருக்காருல.. அவரோட பையனுக்கு குழந்தை பொறந்திருக்கு. அது பொண்ணு’னு சொல்ல வந்தேன்.

அய்யோ.. உன் கோனார் நோட்ஸ் உரையெல்லாம்.. கொஞ்சம் கம்மி பண்ணுமா.. நாளைக்காவது நான் சொன்ன அதே பிங்க் ட்ரெஸ்ல வந்துடு.. லேட் பண்ணினா எனக்கு கெட்ட கோபம் வரும் ஆமா, சொல்லிட்டேன்

மறுநாள் அவன் சொன்ன அதே பிங்க் ட்ரெஸ்ஸில் கிளம்பினாள் ஒரு எதிர்பாராத அதிர்ச்சியை எதிர்பார்த்து...விதி விவரமா விளையாடுறதுங்கிறது இது தானோ.

பி.கு 1: ”கதை அருமை”, ”ரொம்ப சூப்பர்”, “மிகவும் ரசித்தேன்” என்பன போன்ற பின்னூட்டங்கள் வரவேற்கபடுகின்றன :)

பி.கு 2: இது என்னுடைய 50வது பதிவு

தெரியுமா சேதி?..

2009-02-16T19:12:00.007-05:00

போன வாரம் அடிச்ச புயலே இன்னும் அடங்கல அதுக்குள்ள இன்னொரு புயல். நம்மளும் எத்தனை இடியைத்தான் தாங்குறது. இப்போ என்ன ஆச்சா?, நல்ல கேக்குறாங்கய்யா டீட்டெய்லு. போன சேதியாவது நிச்சயதார்த்தம் பத்தி, இந்த சேதி அதுக்கு மேல, கல்யாணம் பத்தி, அதுவும் ரகசியம் கல்யாணம், அதுவும் வெல் பிளான்டு ரகசிய கல்யாணம். யாருக்கும் தெரிவிக்காம கரெக்டா “காதலர் தினம்” அன்று கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாங்க. வேற யாரு, நம்ம மெக்ஸிகோ புயல் தான். “Frida" புகழ் “Salma Hayek” தான் அவர்.

அதே அமெரிக்க நண்பர் தான் மறுபடியும் மெயில் அனுப்பி தகவல் தந்தார். என்னத்த சொல்றது, நமக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி நடக்குது? இவரை பற்றி தெரிந்து கொண்டதே ஒரு சுவாரஸ்யமான விசயம் தான். வழக்கம் போல படங்களை பற்றி விவரித்து கொண்டிருக்கும் போது, அந்த அமெரிக்க நண்பரின் பேச்சு சல்மாவின் பக்கம் திரும்பியது. நான் யாரு சல்மா?’னு தெரியாம கேட்டு புட்டேன். மனுசன் என்ன ஒரு புள்ள பூச்சிய பாக்குற் மாதிரி பாத்துட்டு, வாழ்க்கையில் பாதிய இழந்துட்ட, மிச்சத்த இழக்கிறதுக்கு முன்னாடி போய் “Frida" படம் பாருன்னு அறிவுறுத்தி அனுப்பிச்சார்.

படம் பார்த்த ரெண்டு மூனு நாளுக்கு எங்க பாத்தாலும் சல்மா தான் என் கண்ணுக்கு தெரிந்தார். படத்த ஒரு ரெண்டு மூனு தடவ பாத்து DVDஐ தேய் தேய்னு தேச்சுபுட்டேன். ஸ்பானிஷ் வாசனை கலந்த வசனத்திலும்,ஸல்ஸா நடனத்திலும், நடிப்பிலும் பின்னி பெடல் எடுத்திருந்தா, இந்த படம் ஒரு உண்மைக்கதையை அடிப்படையாக வைத்து எடுக்கபட்டது. இவரே நடித்து தயாரித்துமிருந்தார். இந்த படத்தில் நடித்ததறகாக சிறந்த நடிகைக்கான ஆஸகார் விருதுக்கு பரிந்துரையும் செய்யப்பட்டார்.

அதுக்கு அப்புற்ம் அவரோட நடிப்பில் மிரண்டு போய், தொடர்ந்து அவரது படங்களை தேர்ந்தெடுத்து பார்க்க ஆரம்பித்தேன் Desperado , Once Upon a Time in Mexico (இது Desperado வின் இரண்டாம் பாகம்). இந்த இரண்டு படங்களும் டிபிக்கல் தமிழ் படம் மாதிரி தான், நாயகன் Antonio Banderas ( The Mask of Zorro படத்தின் கதாநாயாகன்), கதையில் நாயகிக்கு முக்கியத்துவமில்லாத போதும், சதையில் இருந்தது.

அடுத்தபடியாக After the Sunset , Lonely Hearts - உண்மை சம்பவத்தை அடிப்படையாக கொண்டு எடுக்க பட்ட இந்த படத்தில் வில்லிவேடம் இவருக்கு, கொடூரத்தனத்தை இந்த அளவுக்கு கேசுவலாக நடித்து பார்த்ததில்ல. அருமையான நடிப்பு.

அடுத்து Bandidas -இந்த படத்தை பத்தி பாக்குறதுக்கு முன்னாடி இன்னொரு சைடு ரீல் ஒன்னு ஓட்டியாகனும். திருப்பதி’னா லட்டு , திருப்பாசேத்தி’னா அருவா, மதுரை’னா வெட்டு’ இதெல்லாம் எப்படி பிரிக்க முடியாதோ, அதே மாதிரி Salma பத்தி பேசுனா,Penélope Cruz பத்தி பேசியே ஆகணும், இல்லேன்னா தெய்வகுத்தம் ஆனாலும் ஆச்சர்யபடுறதுக்கில்ல. இவுக ரெண்டு பேரும் நெருங்கிய தோழியர், மலேசியாவின் இரட்டை கோபுரம் மாதிரி ( அமெரிக்கவுல இருந்தததான் இடிச்சுபுட்டாக’ல).

இவர் ஸ்பெயினில் பிறந்தவர், ரெண்டு பேருக்கும் ஸ்பானிஷ்தான் தாய்மொழி. இதை தவிர பல ஒற்றுமைகள் உண்டு இவர்களுக்கிடையே. Volver தான் நான் பார்த்த முதல் படம், படம் செம சூப்பர், மூன்று தலைமுறை பெண்கள் சம்பந்தபட்ட கதை. கதை சொல்ல பட்ட விதம் மிக மிக அருமையாக இருந்தது, முழுக்க முழுக்க பெண்களே நடித்திருந்த இந்த படத்தில் கடைசி அரைமணி நேரத்தில் நடக்கும் மொத்த கதை சுருக்கம் அருமை. இதே இயக்குனரின் (Pedro Almodóvar) முந்தைய படமான ¡Átame! வும் பார்த்தேன், ஆனால் அது Volver ஏற்படுத்திய பாதிப்பை ஏற்படுத்த வில்லை.

இவரது நடிப்பில் மயங்கி ( உண்மை தானுங்க) , இவர் நடித்த படங்களை பார்க்க ஆரம்பிக்கும் போது தான் தெரிந்தது Bandidas. இவுக ரெண்டு பேரும் நடித்த சும்மா காமெடிப்படம், ஆனா நான் ஒன்ன எதிர்பார்த்து ஏமாந்து போனது தான் மிச்சம். மத்தபடி படம் , இன்னொரு தமிழ் படம் மாதிரி தான் இருந்தது.

Bandidas கொஞ்சம் என்னை ஏமாற்றினாலும் அதற்கு அடுத்து நான் பார்த்த Captain Corelli's Mandolin, என்னுடைய எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செயதது. இந்த படம் கிட்டதட்ட “இயற்கை” படம் மாதிரி தான். படம் முழுக்க தன்னுடைய நடிப்பை அள்ளி இரைச்சிருந்தார் Penélope .

இன்னொரு சேதி தெரியுமா? இன்னொரு இளஞ்சிட்டு (அப்டி தான் இதுவரைக்கு நெனச்சு கிட்டு இருந்தேன்) Feb 11ந்தேதி தன்னோட பிறந்த நாளை கொண்டாடிச்சு. இவர் நடித்த Friends என்ற நகைச்சுவை தொலைக்காட்சி தொடர் மிக பிரபலம். சில குடும்ப பிரச்னையால் கொஞ்ச காலம் அமைதியாக இருந்த இந்த புயல் பலத்த எதிர்பார்ப்புகளுக்கிடையே தனது கலைப்பயணத்தை மீண்டும் தொடங்கியிருக்கிறது. மென்மேலும் வளர எனது மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள். படத்திலிருக்கும் இவரையும், இவரது வயதையும் கண்டு பிடித்து தருவோருக்கு, இவர் கையெழுத்திடாத போட்டோ ஒன்று, ஒரு டாலர் வீதம் உங்களுக்கு மின்னஞ்சலில் அனுப்பி வைக்கபடும்.

பி.கு : உருப்படியா இன்னும் வேகண்டா இருக்கிறது என்னோட தலைவி மட்டும் தான். (Touchwood பண்ணிக்கிறேன் )

நான் சந்திக்க விரும்பும் நபர்

2009-02-15T16:40:00.002-05:00

பில்கேட்ஸின் தொழில் வித்தைகளையும், வெற்றியையும் விலாவரியாக விவரிக்கும் நம்மில் பெரும்பாலோனோர், தனது பக்கத்து தெருவிலோ, ஊரிலோ அதே போன்றொரு சாதனையை நிகழ்த்தி வருபர்களை கண்டு கொள்வதே இல்லை என்பது கசப்பான உண்மை மேலும் “குண்டூசி விக்கிரவெனல்லாம் தொழிலதிபராம்” என்று கவுண்டமணி ஸ்டைலில் கிண்டல் வேறு.

கரகாட்டகாரன் படத்தில் தவக்களை ”பழைய ஈயம் பித்தாளைக்கு பேரீச்சம்பழம்” என்று கூவிக்கொண்டே அந்த தகர டப்பா வண்டியை சுற்றி வரும் நகைச்சுவை காட்சியை யாரும் அவ்வளவு சீக்கிரம் மறந்திருக்க முடியாது. கிராமத்திலிப்பவர்கள் இதுபோன்ற ஒரு வியாபாரியை வாரத்தில் ஒரு நாளாவது சந்திப்பர். எனக்கு இன்னைக்கு வரையிலும் அந்த பழைய பொருட்களை என்ன செய்வார்கள்? என்று தெரியாது, வாய்ப்பு கிடைத்தால் கண்டிப்பாக கேட்கவேண்டும்.

அதே போல மதுரை அலங்காநல்லூரை ஒட்டியுள்ள பாலமேடு பகுதியில் உள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட இன மக்கள் இதே தொழிலை செய்து வந்தனர். பாலமேடு அலங்காநல்லூரை ஒட்டியிருந்தாலும், முல்லை பெரியாறு கால்வாய்க்கு வடக்கே (மேலே) இருப்பதால், பெரியாறு கால்வாயால் எந்த பயனும் இல்லை. சாத்தையாறு அணை அருகில் இருந்தாலும் அதனாலும் அப்பகுதி மக்களுக்கு பெரும் அளவில் பயனில்லை. மழை மற்றும் நிலத்தடி நீரை மட்டுமே நம்பி விவசாயம் செய்யகூடிய வானம் பார்த்த பூமி.

இப்படி பட்ட சூழலில் இந்த இன மக்கள் 90ன் ஆரம்பத்தில் ”பேரீச்சம்பழம் விற்பது போன்ற தொழிலை விட்டு” சிறிய அளவில் பால்பண்ணை தொழிலை ஆரம்பித்தனர். முதலில் ஒரு சிறு அளவில் தொடங்கப்பட்ட இந்த பால்பண்ணை கூட்டுறவாக விரிவடைந்து பாலமேடு அல்லாது அலங்காநல்லூர் மற்றும் அதன் சுற்றுபுறங்களுக்கும் பால் விநியோகம் செய்யபட்டது. அதனின் அடுத்த கட்டமாக கூட்டுறவு பால்பண்ணை பக்கத்து ஊர்களுக்கும் விரிவடைந்தது. 2000ம் வாக்கில் ஒரு மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளி, ஒரு திரையரங்கு மற்றும் மதுரை மாநகரின் பால் தேவையையே (50% மேலிருக்கும் என்பது என் யூகம்) நிறைவு செய்யும் அளவுக்கு வளர்ந்திருக்கிறது. அரசரடி, குரு தியேட்டர் வழியாக பயணம் செய்பவர்கள் “பத்திரகாளியம்மன் பால்பண்ணை” என்று பெயரிடப்பட்ட வாகனத்தை கண்டிப்பாக பார்த்திருக்க முடியும். இது ஒரு அசுர வளர்ச்சியே.

இந்த தொழில் உத்தியை பற்றியோ, வெற்றியை பற்றியோ இதுவரை கட்டுரை எதுவும் பத்திரிக்கைகளில் வெளிவந்ததாக எனக்கு நினைவில்லை.

தூரத்தில் இருக்கும் நிலவை பார்த்து ஏங்கும்/வர்ணிக்கும் நாம் பக்கத்திலிருக்கும் அகல் விளக்கின் அருமையை உணராமல் இருப்பது வருந்ததக்க விச்யமே. அன்னை தெரசாவை பற்றி பக்கம் கட்டுரை எழுத தெரியும் ஆனா தன் சொந்த தாயாரின் விருப்பு/வெறுப்புகளை பற்றி அற்வே தெரியாது. இதே போன்று பல உதாரணங்களை சொல்லலாம்.

ஜனவரி மாதம் முதல் வாரம் எனது பிறந்த நாளை முன்னிட்டு “Slumdog Millionaire" படம் பார்த்துவிட்டு, என்னுடைய சக ஊழியரின் வீட்டுக்கு போய் விடுமுறையை களித்தேன். அங்கே ”தென்றல்” என்றொரு இதழ் சாப்பாடு மேஜையின் மேல் இருந்தது, வழக்கம் போல சாப்பாடை மேய்வதை விட்டு புத்தகத்தை மேய, அதில் பத்ரி சேஷாத்ரி அவர்களின் பேட்டி இருந்தது எனது ஆர்வத்தை இன்னும் அதிகபடுத்தியது, சக பதிவராச்சே. இருந்தாலும் சூழ்நிலை கருதி என்னால் நுனிப்புல் மட்டுமே மேய முடிந்தது.

நான் விரும்பி படிக்கும் வலைதளங்கள் பல இருந்தாலும் எனக்கு மிகவும் கவர்ந்த வலைப்பதிவு தலைப்புகள்/பெயர்கள் மூன்றே மூன்று.

1. எண்ணங்கள் ( பத்ரி சேஷாத்ரி )
2. தனிமையின் இசை (அய்யனார்)
3. பிச்சைபாத்திரம் (சுரேஷ்கண்ணன்)

எண்ணங்கள் என்ற தலைப்பில் தனது எண்ணங்களை விவரிக்கும் பத்ரியை, எனக்கு ஒரு சக பதிவராகத்தான் தெரியும் இந்த தென்றல் இதழின் பேட்டியை படிப்பதற்கு முன்.

அமெரிக்காவில் மேல்படிப்பு முடித்துவிட்டு தமிழ் மீது கொண்ட ஆர்வத்தால் தமிழ்நாட்டில் கிழக்குபதிப்பகத்தை தொடங்கி அதை மிகவும் வெற்றிகரமாக நடத்தி வருகிறார். இதற்கு முன் cricinfo.com என்ற தளத்தையும் திறம்பட நிர்வகித்திருக்கிறார்.

எதோ ஒரு படத்தில் விவேக் இரட்டை வேடத்தில் வருவார், அதில் தமிழை வளர்க்க எளிமையான வழியை மிக அழகாகவும் நகைச்சுவையாகவும் சொல்லியிருபபார், “தமிழை வளக்க ரொம்ப எல்லாம் கஷ்டபட வேண்டாம்டா, ஏட்டுல இருக்கிற தமிழை கம்ப்யூட்டர்ல ஏத்துடா, அதுக்கப்புறம் அதுவா வளந்துடும்” என்று பொருள்படும்படி ஒரு நகைச்சுவை காட்சி. நகைச்சுவைக்காக சொல்லப்பட்டாலும், ஆழமான கருத்து அது.

அதே கருத்தை செயலில் காட்டி இன்று பெரும்பாலான (ஆதாரம்: இட்லிவடை) பதிவர்கள் தமிழில் பதிவிட (இந்த பதிவு உட்பட) NHM Writer மென்பொருளை உருவாக்கி ராமருக்கு அணில் உதவியது போல தமிழ் வளர்ச்சிக்கு தன்னால் இயன்றதொரு காரியத்தை செவ்வனே செய்திருக்கிறார். ஏட்டில்/மனதில் மட்டுமே இருந்த தமிழ் இன்று இணையத்தில் கொடிகட்டி பறக்கிறது. இதற்கு இவர் மட்டுமே ஒரு காரணம் என்று சொல்லவில்லை இவ்ரும் ஒரு முக்கிய காரணம்.

பேட்டி முழுவதும் வியாபித்திருந்த, தமிழின் மீதும் தமிழ் படைப்புகளின் மீதும் இவர் கொண்டிருக்கும் தொலைநோக்கு பார்வையுடைய கருத்துகளை கண்டு மெய்சிலிர்த்து போனேன். நசிந்து போய் கிடந்த பதிப்பகத்துறையில் கால்பதித்து வெற்றி பெற்றதோடு, தமிழில் பல்துறைகளிலும் பல படைப்புகள் உருவாக முனைப்புடன் உழைத்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு நல்ல தமிழ் ஆர்வலர். நிறைய இளம் எழுத்தாளர்களை உருவாக்கி கொண்டிருக்கிறார். உருவாக்க காத்துக் கொண்டும் இருக்கிறார். சமீபத்தில் நடந்த புத்தகக்கண்காட்சியின் வெற்றியில் இவரின் பங்கும் முக்கியமானது என்றால் அது மிகையல்ல.

பெயருக்கு முன்னே ஒரு பட்டம் இல்லாமல், தமிழ் என் மூச்சு, என் பேச்சு என வெற்று கூச்சல் எதுவுமில்லாமல், தாய் மொழியான தமிழ்வளர்ச்சிக்கு மட்டுமன்றி அனைத்து மாநில மொழி வளர்ச்சிக்கும் தன்னால் முடிந்த சில நல்லகாரியங்களை செய்து கொண்டிருக்கிறார்.

நம்ம சக பதிவர் கோவி.கண்ண்ன் தமிழ்நாடு முழுவதும் சூறாவளியா சுழன்று பல பதிவர்களை சந்தித்துவருவது போல், நான் இந்தியா செல்லும் போது சந்திக்கவிரும்பும் நபர் திரு.பத்ரி சேஷாத்ரி.

எங்கிருந்தாலும் வாழ்க! வாழ்க!!

2009-02-12T19:37:00.009-05:00

இன்னைக்கு இதமான காற்றுடன் கூடிய நல்ல வெதுவெதுப்பான வானிலை, ஃபெப்ரவரி மாதத்தில் இப்படி ஒரு நாள் கிடைப்பது மிக அரிது, ரசித்து கொண்டே அலுவலகம் வரும்போது மணி பத்தாகி அஞ்சு நிமிசம் ஆச்சு. பத்துமணிக்கு ஒரு மீட்டிங் வேற, லேட்டானது ஆச்சு, இன்னும் ஒரு அஞ்சு நிமிசத்துக்கு வந்திருக்கிற ஈ-மெயில் எல்லாத்தையும் கொஞ்சம் ஒரு பார்வை பாக்க, வழக்கத்திற்கு மாறாக சக அலுவலரிடமிருந்து ஒரு ஈ-மெயில், “Sorry…” என்ற சப்ஜெக்ட் உடன்.

இந்த சக ஊழியர் ஒரு அமெரிக்கர், மனுசன் செம நக்கல்+ஜாலி பேர்வழி, ஜிம்மில் தான் பழக்கம். ஹாலிவுட் படங்களை பார்க்க ஆரம்பித்த புதிதில் படங்கள் பற்றி நிறைய விவாதிப்போம். எனக்கு படங்களை பற்றிய நிறைய கருத்துக்களை என்னிடம் பகிர்ந்துள்ளார்.

போன வாரம் Jillian Michaels ( NBC தொலைக்காட்சியில் "The Biggest Loser" என்றொரு உடற்பயிற்சி நிகழ்ச்சியை நடத்தி வருபவர்)போஸ்டரை உடற்பயிற்சி வகுப்பில் மாட்டி வைத்து, செம கலாட்டா பண்ணிகிட்டிருந்தார். அந்த உரையாடலின் ஒரு பகுதி.

You girls should look like this.

Remove that poster immediately.

Give me one good reason, Why should I remove that? She looks pretty. If you girls want, you can paste Arnold photo, I won’t mind.

We can’t give any explanation, Remove it. That’s it. PERIOD.

கடைசியில் பெண் தான் ஜெயித்தார் என்பதை சொல்லவும் வேணுமா? இந்த வார Entertainment Weekly’ல் கூட இவர் சம்பந்தபட்ட செய்தி வந்தது.அதை

இன்னும் நான் படிக்கல.

பொண்ணுங்கள பத்தி பேசுனா, தான் இருக்கிற இடத்தை மறந்து உணர்ச்சிவசப்பட்டு பேச ஆரம்பிச்சுடுவார். அவருக்கு கருப்பு கூந்தல், கருப்பு கண் விழி கொண்ட பெண்களை ரொம்ப பிடிக்குமாம்,அவரோட அப்பாவுக்கும் அதே டேஸ்டாம். எனக்கும் தான் என்பதை இங்கே தன்னடக்கத்துடன் தெரிவித்து கொள்கிறேன், Salma Hayek மற்றும் Penélope Cruz ரெண்ண்டு பேரும் அந்த லிஸ்டில் அடங்குவர்.

நான் விரும்பி ரசிக்கும் கதாநாயகிகளில் ஒருவரான Mandy Moore பற்றிய செய்தி அது. 24 வயசாகும் இவருக்கு திருமண நிச்சயம் ஆகிவிட்டதை பற்றியது தான் அந்த கடிதம். மனுசன் என்னை விட ரொம்ப வருத்தப்பட்டிருப்பார் போல, அதான் நானும் வருத்தபடனும்’னு வேண்டி விரும்பி எனக்கு அனுப்பி வச்சிருக்கார்.

தமிழில் மூனுஷாவும், ரீமாசென்னும் ஒரு சாயலில் ஒரே மாதிரி இருப்பர். மூனுஷாவுக்கு இயறகையிலே கர்லிங் ஹேர், கில்லி படத்தில் அப்படி போடு பாடலில் கருப்பு உடையில் சுருள் முடியுடன் ஆடும் காட்சியில் ரீமாசென்னை நினைவுபடுத்துவார். அதுபோல இவரும் Julia Stiles'ம் ஒரு சாயலில் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதாக எனக்கு ஒரு தோன்றுகிறது.

Saved! படத்தில் Jena முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருந்தாலும், மதபற்று கலந்த திமிரு கதாபாத்திரத்தில் நடித்த Mandy Moore கதாபாத்திரம் தான் எனக்கு பிடித்திருந்த்து. அதன் பிறகு The Princess Diaries, License to Wed, A Walk to remember (இதில் நடித்ததற்காக விருதுகளும் பெற்றுள்ளார்) என பார்த்து தள்ளியாச்சு. Because I said so படத்தில் சின்ன பையன் நாரசமா கேக்கும் கேள்விக்கு ஆச்சர்யம் கலந்த வெக்கத்துடன் விழிகளை அகல விரித்து “Whhhaaattttt...” என முழுங்கி கேக்கும் அந்த முக பாவம் எனக்கு இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது, மிக அருமையான காட்சி அது, ’யூடிஃப்’ல் பலமுறை தேடியும் கிடைக்கவில்லை. படமும் நல்ல காமெடி கலந்த காதல் படம் தான்.

செய்தி தொடர்பான சுட்டி இங்கே

செய்தியை படிச்சுட்டு, ம்ம்ம்.. என பெருமூச்சு விட்டு, ”எனக்கில்லை எனக்கில்லை” என தருமி புலம்பின மாதிரி மனசுக்குள்ளே புலம்பி, “எங்கிருந்தாலும் வாழ்க.. வாழ்க” என மனசார வாழ்த்திட்டு, மீட்டிங்’க்கு போனேன் விரைவாக. பொலம்பிக்கிட்டு இருந்தாலும் பொழப்ப பாக்கணும்’ல, என்ன நாஞ்சொல்றது?

டும்...டும்...டும்...

2009-02-11T22:04:00.007-05:00

அப்பா - ஒரு தற்பெருமை பிடிச்சவர். தற்பெருமைனா.. உங்க வீட்டு, எங்க வீட்டு தற்பெருமை இல்ல. உலக மகா தற்பெருமை. சில பெருசுக வாயைத் திறந்தா ”நாங்க எல்லாம் அந்த காலத்துல” என் ஆரம்பிச்சு வூடு கட்டி அடிக்கும், அதே போல, மாட்டுற எல்லார் கிட்டேயும் “கிரேக்க மொழியை பற்றியும் கிரேக்க கலாச்சாரத்தை பற்றியும்” கிறுகிறுக்க வைக்கிற அளவுக்கு அடிக்கடி சொல்லி கிச்சு கிச்சு மூட்டுகிறார். தனது வாரிசுகளுக்கு கிரேக்க குடும்பத்தில் தான் சம்பந்தம் பண்ணுவேன் என்று ரெண்டு காலில் நிற்பவர்.

குடும்பம் - பாரம்பரியமிக்க கிரேக்க குடும்பம். கதாநாயகிக்கு ஒரு அம்மா ( ரொம்ப அதிசயம் பாரு), ஒரு தங்கை, ஒரு தம்பி. 1986ல் விஜயகாந்த் நடிக்க இளையராஜா இசையில் வெளிவந்த தழுவாத கைகள் படத்தில் “குடும்பத்தை உருவாக்க சொன்னா, ஒரு கிராமத்தை உருவாக்கி தந்தார் எங்கப்பா” என்ற பாடலை தங்களுக்காக பாடியதை போல ஒரு கிராமத்தை உருவாக்கி வைத்திருக்கும் உறவின கூட்டம்.

கதாநாயகி - முப்பதை தாண்டிய, நல்ல சதைப்பற்றுள்ள, பார்வைக்கு கண்ணாடி துணை தேடும், ”Mid-life Crisis"ல் அடி எடுத்து வைக்கவுள்ள ஒரு பேரிளம்பெண்.

கதாநாயகன் - ஆசிரியர் வேலைபாக்கும் அமெரிக்கர். சொந்தமாக ஒரே அப்பா, அம்மா. டைனிங் டேபிலில் இருக்கும் சாப்பாட்டை கூட “எச்சூஸ் மீ” சொல்லி, பரிமாறும் Privacy குடும்பம்.

காதல் - கதாநாயகிக்கு பையன் மேல் முதல் பார்வையில் காதல், இப்போ இருக்கிற மாதிரியே இருந்தா பாட்டி ஆனாலும் ”கல்யாணம்” என்ற வார்த்தையை கூட கேக்க முடியாது என்பதை உணர்ந்து அதிரடி நடவடிக்கையில் இறங்குகிறார். தோற்ற மாற்றத்திற்கு பிறகு இவளை பார்க்கும் பையனும் ஒரே பார்வையில் விழுந்துடுறான். காதல் விசயத்தில் ரொம்ப சிரத்தை எடுத்துக்கல இயக்குநர், காமெடியில் கலக்கி எடுத்துள்ளனர்.

கதை - மேலே சொன்ன விசயங்களை வச்சு யூகிச்சு இருப்பீங்க.. அந்த பையனும் பொண்ணுக்கும் எப்படி கல்யாணம் நடக்குதுங்கிறது தான் கதை. குடும்ப சூழல் தெரிஞ்சு எங்காவது ஓடிபோலாம என நாயகி கேக்க, அப்படி எதுவும் பண்ண வேணாம் உங்க குடும்ப முழு சம்மதத்தோட கல்யாணம் பண்ணிக்க்லாம் என அறிவுறுத்தி, அவர்களின் விருப்பபடியே மதம் மாறி, வீட்டோட மாப்பிள்ளையாகிறார் அந்த பையன்.

கதைகளம் - "Wind City" சிகாகோ.

அழிச்சாட்டியம்/அட்டூழியம்/கலாய்ச்சல்

பொண்ணோட தம்பி, நாயகனுக்கு கிரேக்க மொழியில் கெட்ட வார்த்தையை சொல்லி கொடுத்து மாட்டிவிடுதல், வீம்பு பிடிக்கும் அப்பாவை அவர் வழியிலேயே போய் மடக்குதல், ஆம்பள குடும்பத்துக்கு”தலை”யா இருக்கலாம், ஆனா நம்ம தான் கழுத்து, நம்ம இல்லாம அவுகனால் ஒன்னும் ”ஆட்ட” முடியாது என குடும்பதலைவி விடும் ரவுசு, பெண்பார்க்க வரும் மாப்பிள்ளை கூட்டம், பல நாள்பட்ட சோஃபாவின் பாலித்தீன் கவரை கூட பிரிக்காமலிருப்பது, சீக்கு வந்த கோழி ரெக்கைய விரிக்கிற மாதிரி கையை பக்கவாட்டில் நீட்டி, ஆட்டி நடனமாடும் ஒரு கூட்டம். ரெண்டு பேர விருந்துக்கு வரச்சொல்லிட்டு ஒரு ஊரே வூடு கட்டி வெட்டுதல் என அதகளம் பண்ணியிருக்கார்கள் படமுழுதும்.

மாமியாருக்கும் மருமகனும் இடையே ஒரு உரையாடல்:

உங்களுக்கு பசிக்குதா?

இல்ல..

சரி உங்களுக்கு சாப்பிட எதாவது தயார் பண்றேன்.

நம்மூரில் திருஷ்டி கழிச்சுட்டு, திருஷ்டி மேல தான் துப்புவார்கள், ஆனா இங்க மனுசன் மேலே துப்புறாங்க.

இந்த நகைச்சுவை படத்திலும் ஒரு செம ஷார்ப் வசனம் “Don't Let your past dictate who you are. But let it be part of who you will become”

பி.கு: இந்த படத்தை பரிந்துரைத்த GILS'க்கு எனது நன்றிகள் பல.

ஜெனீஃபர்...மாயா...நயன்தாரா...

2009-02-09T15:46:00.009-05:00

நேத்து தானே ஒரு பதிவு போட்டோம் இன்னும் ரெண்டு மூனு நாள் கழிச்சு இன்னொரு பதிவு போடலாம் என இருந்தேன். ஆனா நான் பாத்த ஒரு பாட்டு அந்த கொள்கையை ( முதல்ல இந்த வார்த்தைய தடை பண்ணனும், ”புரட்சி”, ”தளபதி” மாதிரி ”கொள்கை”யையும் பாடாய் படுத்துறானுக ) உடைத்தெரிந்து விட்டது. அது என்ன பாட்டு என்ன என்பதை அப்புறம் பாப்போம், அதுக்கு முன்னே ஒரு சின்ன கொசுவத்தி சுருள்.

பொதுவா என்னுடைய ஆசிரியைகள் மீது எனக்கு ஒரு அபரிமிதமான ஒரு அன்பு உண்டு. நானும் ஏதோ கொஞ்சம் நல்லா படிச்சதுனால, அவங்களும் என் மேல பாசமா இருந்தாங்க, இது கல்லூரி வரையும் தொடர்ந்தது. பிடிக்காத சில ஆசிரியைகளும் இருந்தாங்க, நல்ல விசயத்தை பேசும் போது சில “சின்ன” விசயங்களை மறப்பது நல்லது தானே. ஸோ இக்னோர் தெம்.

அப்படிபட்ட ஆசிரியகளுக்கு ”ஒரு குடை, ஒரு கூலிங்கிளாஸ், ஒரு நல்ல பாலிஸ்டர் புடவை” என ஒரு தனிஅடையாளத்தை ஏற்படுத்தி கொடுத்தார் பாரதிராஜா, நம்ம ஜெனீபர் டீச்சர் மூலமாக, ரேகாவும் கனகச்சிதமாக செய்திருந்தார். இன்னைக்கும் ”அடி ஆத்தாடீடீ......” என ஜானகி பாடுவதை கேட்டால் மனம் ஒருபக்கம் ஒருக்களித்து கவனிக்க ஆரம்பித்துவிடும், அவ்வள்வு ஒர் ஈர்ப்பு. இந்த படத்தின் மூலம் ஒரு முழு நேர வில்லனை முதன்முறையாக கதாநாயகனாக்கினார் பாரதிராஜா. இவ்வளவு இருந்தும் எனக்கு பிடித்தது அந்த ஒருதலை காதலை, உருகி உருகி காதலிக்கும், மாமா.. மாமா என மருகும் அந்த ரஞ்சனியின் நடிப்பு தான். சரி விசயத்துக்கு வருவோம்.

”நீங்கள் கேட்ட பாடல்” நிகழ்ச்சியின் போது “ஒலக முக்கிய கேள்வி”யான உங்களுக்கு பிடித்த நடிகர்/நடிகை யார்? என்ற கேள்விக்குறிய பதிலை முடிந்த அளவுக்கு யூகிக்க பார்ப்பேன். பொதுவாக ஆசிரியராக பணிபுரியும் இளம்பெண்கள் “ஜோதிகாவை” பிடித்த நடிகையாக கூறுவர். ஜெனீபர் டீச்சர் ஏற்படுத்தியளவுக்கு இல்லையென்றாலும், அதற்கு இணையாக இந்த காலத்து டீச்சர்க்குறிய ஒரு தனியடையாளத்தை ஏற்படுத்தியது ஜோதிகாவின் நடிப்பும் அந்த மாயாவின் பாத்திர படைப்பும் என்றால் அது மிகையல்ல.

சரி இப்போவாவது மேட்டருக்கு வருவோம், இந்த பதிவுக்கு காரணமா இருந்தது, ஏகன் படத்தில் வரும் “கிச்சு..கிச்சு.. யாய்..யாய்” என்ற பாடல் தான். படத்தை நான் இன்னும் பாக்கல ( என்னது? தப்பிச்சுட்டேனா?? ). நயன் இப்படத்தில் ஒரு ஆசிரியாராக நடித்திருப்பதாக செவிவழி செய்தி. பாடலின் ஆரம்பம் வகுப்பறையில் செம அலப்பறையாக தொடங்கி, கற்பனையில் விரிகிறது, ஆடையில் குறைகிறது. இதுக்கு முன்னே பானுபிரியா நடிக்க I love you Teacher என்றொரு படம் வந்து அந்த பணிக்குறிய மொத்த இமேஜையும் டேமேஜ் செயத்து. அதை தொடர்ந்து நயனும் அந்த முயற்சியில் இறங்கியிருக்கிறார் போல.. ம்ம்ம் பணம் பத்தும் செய்யும், பாவம் நயன் என்ன செய்வார்.

பி.கு 1: இப்பதிவு நான் ஒரு முற்போக்குவாதி என்று படம் காட்டுவதற்கல்ல, அப்படி ஒரு எண்ணம் இருந்தால் அழி ரப்பர் வச்சு இப்பவே அழிச்சுடுங்கோ ( என்ன அழிச்சாச்சா?). நானும் ஒரு ரவுடி தான் என்பதை இங்கு கூவிக்கொ....ச்சே. கூறிக்கொள்கிறேன்

பி.கு 2 : ஒரு கூட்டம் கொலவெறியோட கேட்டுகிட்டதுனால.. நயன்தாரா படம் “முழு மனதுடன்” இங்கே இணைக்கபட்டுள்ளது :)

அயல்நாட்டு மருமகள்

2009-02-08T21:16:00.004-05:00

இஸ்ரேலில் உள்ள மோனா மற்றும் சிரியாவில் பிரபல தொலைகாட்சி நகைச்சுவை நடிகர் டால்லல் திருமணத்தில் இரு நாடுகள் செய்யும் குளறுபடிகளை மிக உணர்வுபூர்வமாக விளக்குகிறது The Syrian Bride. கதையின் போக்கையின் யூகிக்க முடிந்தாலும், கடைசி அரைமணி நேரத்திற்கு நம்மையும் கல்யாண கூட்டத்தோடு சேர்ந்து கவலைப்பட வைத்துவிடுகிறார்கள்.

மணப்பெண் அலங்கரிப்பில் தொடங்குகிறது அமைதியாக கதை, மணப்பெண் மணமகனை நேரில் பார்த்தது இல்லை, கல்யாணத்திற்கே மணப்பெண் மட்டும் தனியாக செல்லவேண்டும், உறவினர்/குடும்பத்தினர் யாரும் வர முடியாது. எப்படி இருக்கும் ஒரு பெண்ணுக்கு? உணர்வுகளை கச்சிதமாக உள்வாங்கி வெளிப்படுத்தியிருந்தார் மோனாவாக நடித்த Clara. "Do not upset bride on her wedding" என்றொரு மிகப்பிரபலமான அடைமொழி வாக்கியம் உண்டு, ஆனால் இந்த பெண்ணுக்கோ மணநாளே ஒரு போராட்டமாக அமைந்துவிடுகிறது.

இந்த படத்தில் முக்கியமாக எனக்கு பிடித்தது கதாபாத்திரங்களை கையாண்ட விதம். அனைத்து கதாபாத்திரங்களுக்கும் முக்கியத்துவமிருந்தது. கல்யாணத்தை படம் பிடிக்கவரும் வீடியோகிராபர் மற்றும் குடியேற்ற துறையில் பணியாற்றும் பெண் உள்பட அனைவரையும் கதையின் ஓட்டத்தினுடே பயணம் செய்த வைத்தவிதம் மிக அருமை.

அடுத்தபடியாக கதாபாத்திரங்களின் குணாதிசயங்கள், மோனாவின் தந்தை சிரியாவிற்கு ஆதரவான அரசியல் கொள்கை உடையவர். அவரது மகனே ரஷ்ய பெண்ணை மணந்தவர். குடும்பத்தின் மொத்த பொறுப்பையும் தலையில் தூக்கி சுமக்கும் அக்கா கதாபாத்திரம்.

அரசு அதிகாரிகளின் குளறுபடிகளால் தங்கையின் திருமணம் நின்றுவிடுமே என கலவரப்படும் சகோதரி பாசத்தை, அரசியல் காரணங்களுக்காக தங்கையின் திருமண வைபவத்தில் தந்தையின் பங்கேற்பை தடைசெய்யாமலிருக்க செய்யும் போராட்டத்தை, கண்முன் இருக்கும் கணவனிடம் பேச எதுவுமில்லாமல் கண்காணா இடத்திலிருக்கும் சகோதரனை தொடர்பு கொள்ளும் பாசத்தை, தந்தை-மகனுக்கிடையே உள்ள மனக்கசப்பை கையாள்தல், கணவனின் கையாளாகத தனத்தினால் தனது படிப்பை தொடரமுடியாம வருந்தி நிற்கும் ஒரு அபலை பெண்ணின் நிலையை என பன்முக நடிப்பை பக்காவாக செய்திருந்தார் அக்காவாக நடித்த Hiam Abbass.

இந்த படத்தை பார்க்கும் போது, இதே போல கத்தியின்றி ரத்தமின்றி போரின் கொடூரத்தை நகைச்சுவையோடு பறைசாற்றும் The Life is Beautiful படம் ஞாபகத்தில் வந்து போனது. நம்ம இளைய தளபதி, இந்த படத்தை தமிழ் நாட்டு மக்களும் பார்த்து ரசிப்பதற்கு வாயிலாக இந்த படததின் முதல் பாதியை வரிக்கு வரி இடம்பெயர்த்து ”யூத்” என்ற படத்தை எடுத்தனர்.

இன்னொரு முக்கிய அம்சம் குரவை சத்தம். சந்தோசத்தை வெளிப்படுத்த மக்கள் குரவை இடுகின்றனர். இது நமது தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கேயுரிய கலாசாரம் என்று தான் இதுவரை நினைத்திருந்தேன். வளைகுடா நாட்டிலும் இந்த பழக்கமிருப்பது ஆச்சர்யத்தை வரவழைத்தது.

இயற்கையை ஜெயிக்க முடியுமா?

2009-02-03T20:30:00.006-05:00

இன்று அலுவலகத்துக்கு போகும் போது நான் கேட்ட பாடலின் ஒரு வரி தான் இந்த பதிவுக்கு காரணம்
நீரோட்டம் இருந்தா,
ஏரோட்டம் நடக்கும்;
ஏரோட்டம் இருந்தா தேரோடும்.
என ஜானகியின் கொஞ்சும் குழந்தை வாய்ஸில் புதுப் பாட்டு என்ற படத்துக்காக இசைஞானியின் இசையில் பாடிய ”இந்த பூமியே எங்க சாமியம்மா” என ஆரம்பிக்கும் அந்த பாட்டுதான்.

நான் ரொம்ப சின்ன பையனா இருக்கும் போது எங்க ஊர்ல இருந்து ஒரு அரை மைல் தூரத்துல இருக்குற ஒரு கிணத்துல இருந்து இடுப்புல ஒன்னு தலையில ஒன்னு’னு தண்ணி கொண்டு வருவாங்க பெண்மக்கள். எனக்கு நல்லா ஞாபகமிருக்கு எங்க அம்மா தண்ணிக்கு போகும் போது நானும் வருவேன்’னு அடம்பிடிச்சு அழுது தூக்கிகிட்டு போக சொல்வேன் ( பொறந்ததுல இருந்தே அப்டி தான்.. ) , போகும் போது பரவாயில்ல இடுப்புல என்னை தூக்கி வச்சுகிட்டு காலி குடத்தை கையில் பிடிச்சுக்குவாங்க. ஆனா வரும்போது தான் பிரச்னையே, என்னை நடக்க சொல்லுவாங்க, முடியாதுன்னே அடம்பண்ணி (கொடுமக்கார பயபுள்ள, இப்போவாவது நம்புங்கப்பா நான் கொடுமைகாரன் தான்...)அழுவேன். அடம்பிடிச்சு காலை கட்டிபிடிச்சு அழுதுகிட்டே தர தர’னு தரையோடு இழுத்துகிட்டே/அழுதுகிட்டே வருவேன், குடத்துல இருந்து சிந்துன தண்ணிய விட என் கண்ணுல இருந்து சிந்துன கண்ணீர் அதிகமாயிருக்கும்.

அதுக்கப்புறம் ஒரு நாலஞ்சு வருசம் கழிச்சு ஒரு 90 வாக்குல ஒரு அடி பம்ப் போட்டாங்க, ஊரே திரண்டு நின்னு வேடிக்க பாத்துச்சு. மொத்தமுள்ள 400 பேருக்கும் ஒரே அடி பம்ப் தான். நீங்க நிறைய பேப்பர்ல படிச்சு இருப்பீங்க.. குழாயடி சண்டைய பத்தி. ஆனா அப்படி ஒரு தகராறு எங்க ஊர்ல நடந்ததே இல்ல.. ( இனியும் அப்டியே தொடரணும்’னு தான் ஆசை). எங்களோட மனமகிழ் மன்றமே அந்த குழாயடிக்கு பக்கத்துல இருந்த தெரு விளக்குதான். படிக்குறேன் சொல்லிட்டு எதாவது ஒரு புத்தகத்த எடுத்து காலங்காத்தால ஒரு டைம் குறிச்சு “படிச்சு”ட்டு வருவோம். அப்டியே “வேண்டியவங்களுக்கு” குடம் குடமா தண்ணியடிச்சு குடுத்து எங்க பாசத்த தண்ணியாக கொட்டியிருக்கோம்.. ம்ம்ம்.. அதெல்லாம் ஒரு காலம்.

இருந்த ஒரே அடிபம்பிலேயும் தண்ணீர் பற்றாகுறை வந்தது இல்ல. அது ஒரு வரபிரசாதமா தான் இருந்தது. சும்மா இருந்த சங்கை ஊதி கெடுத்த மாதிரி, பஞ்சாயத்து தேர்தலை முன்னிட்டு தேவையில்லாத ஒரு இடத்துல இன்னொரு குழாயும் போட்டாய்ங்க.. ஆனா அங்க தண்ணி நல்லா இல்லாததுனால ( முன்னமே தெரியும்.. சும்மா கடனுக்கு/கணக்குக்கு போட்டது தானே ) குடிக்கிறது தவிர மத்த எல்லாத்துக்கும் ரொம்ப நல்லாவே பயன்பட்டுச்சு. அதுக்கு அப்புறம் ஆசை யாரை விட்டது, ஊருக்கு ஒரு த்ண்ணி தொட்டி இல்லை என ஒரு வெட்டி கூட்டம் புலம்ப ஆரம்பிச்சது, அதன் பலனா 2000 வாக்கில் ஒரு தண்ணீர் தொட்டியும் ஒரு 4 பொது குழாயும் போடப்ட்டது.

அங்க பிடிச்சது தான் வினை, அதுவரைக்கும் சித்திரையில் கூட தண்ணீர் பஞ்சத்தை பாக்காத ஊரு, தண்ணீர் பஞ்சத்த பார்க்க ஆரம்பிச்சது. அரை மைல் நடந்து போய் தண்ணீர் பிடித்து வரும் போது இல்லாத தண்ணீர் பஞ்சம், ஒரு அடி பம்ப் குழாய் இருந்த போது வராத தண்ணீர் பஞ்சம். நாலு குழாய் இருந்த போது எட்டி பார்க்க ஆரம்பிச்சது. இத்தனைக்கு ஜனத்தொகையில் பெரிய மாற்றமெல்லாம் இல்ல. மிஞ்சி போனா இப்போ ஒரு 500 பேர் இருப்பாஙக. ஆனா தண்ணீர் போதவில்லை.

காரணம் என்னான்னா திறந்த உடனே தண்ணீ வருதா மக்கள் அதன் அருமை தெரியாம, சும்மா புகுந்து விளையாடி இருக்காய்ங்க.. குழாயை திறந்து தண்ணீர் வரலேன்னா, திரும்ப மூடுறதுல்ல, அப்படியே மூடினாலும் சரிவர மூடாததுனால, நிறைய தண்ணீர் வீணா போய்கிட்டு இருந்திருக்கு.

என்னோட சொந்தகார பயபுள்ள தான் இதுக்கு இன்சார்ஜ், என்னாடா மாப்புள, ”தண்ணீ ஒழுங்கா திறந்து விட மாட்டுறியாம்ல, மக்க தண்ணீ இல்லே’னு சொல்றாய்ங்க” என ஒரு தடவை போட்டு வாங்கும் போது, மனுசன் புலம்பி தள்ளிட்டான். குடிக்கிறதுக்கு பயன்படுற தண்ணிய குளிக்க, மாடு குளிப்பாட்ட, ஹோஸ் போட்டு தோட்டத்துக்கு பாய்ச்ச என மக்கள் ரொம்ப அழிச்சாட்டியம் பண்றாய்ங்கடா.. அப்புறம் எப்படி தண்ணி பத்தும் என்றான். அவன் பேச்சிலும் ஒரு உண்மை இருந்தது.

ஆரம்பத்துல அடி பம்புல் இருந்து க்‌ஷ்டபட்டு தண்ணி எடுத்து வந்ததுனால அதனோட அருமை தெரிஞ்சது. அதை ஒரு செல்வம் மாதிரி பயன்படுத்தினாங்க. சில சமயம் ஆர்வகோளாறுல குடிக்கிற தண்ணிய எடுத்து ஆட்டு மாட்டுக்கு வச்சுட்டு ”வாங்கி கட்டி”யிருக்கேன். கொஞ்சம் கூட வீணாக்கமா பயன்படுத்தியிருக்கோம்.

சமீபத்தில் இதனோட உச்சகட்டமா நாலு குழாய் போதவில்லே’னு, மக்கள் அவங்க வீட்டுக்கொரு குழாய் என ”தனி” யாக அமைத்து கொள்ள ஆரம்பித்தனர். எங்க அப்பாவும் எங்கிட்ட ஒரு ரெண்டு மூனு தடவ ஓதி பாத்தார், நான் காது குடுத்து கேக்கல, அவருக்கு தெரியாதா என்ன? என்னை எப்படி கவுக்கனும்’னு. செண்டிமெண்டா பேசி கவுத்து, எங்க வீட்டுக்கும் “தனி” குழாய் இழுத்தாச்சு.

ரெண்டு மாசத்துக்கு முன்னாடி வீட்டுக்கு போன் பண்ணும் போதெல்லாம், “அம்மா கிட்ட பேசனும் குடுப்பா” என்றால், ”தண்ணீ பிடிக்க போய்ட்டாடா” என்பார். ”அதான் வீட்டுலேயே குழாய் இருக்கே, பின்னே எங்க போனாங்க’னு விசாரிச்சா.. சரிவர கரண்ட் வராத்துனால, தண்ணிதொட்டியில் தண்ணி நிரப்ப முடியவில்லையாம்.. அதனால ”நோ வாட்டர்”.. அப்போ மறுபடியும் அந்த பழைய அடி பம்ப் குழாயை பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள் நம்ம மின்வெட்டார் புண்ணியத்துல.

இயற்கையை ஜெயிக்க முடியுமா சொல்லுங்க?

நன்றி! நன்றி!! நன்றி!!!

2009-01-30T18:40:00.004-05:00

வாழ்க்கையில் ஏற்படும் பிரச்னைகளை எதிர் கொள்வதில் தான் நம் எதிர்காலமே அடங்கியிருக்கிற்து. அமெரிக்காவில் இருப்போருக்கு இருக்கும் மிகப்பெரிய வியாதி/பிரச்னை தனிமை. தனிமைனா சும்மா அம்மா அப்பாகிட்ட கோவிச்சு போய் கோயில் வாசல்ல/குழாயடியில/கிணத்து மேட்டுல உக்காந்து போற வாற பொண்ணுங்கள சைட் அடிக்கிற தனிமை இல்ல. அத்துவான காட்டுக்குள்ள அர்த்த ராத்திரியில எங்கே இருக்கோம்னு தெரியாம, எங்கே போறோம்னும் தெரியாம மண்ட காய்ஞ்சு மயிரு பூத்து போற ஒரு தனிமை.

”உன்னை சரண்டைந்தேன்” என்ற படத்துல ஒரு டையலாக் வரும். “எங்க ஊர்ல ஒரு நாயை அடிச்சா கூட ஊரே திரண்டு வந்து, என்னானு கேக்கும், ஆனா நகரத்துல ஒரு மனுசனை அடிச்சா, ஒரு நாய் கூட என்னானு கேக்காது”. அதே மாதிரி தான், ஹாஹா என ஆர்பரித்து சிரித்தாலும், ஓ..வென கதறி அழுதாலும் ஒரு பய கூட என்னானு கேக்க மாட்டான். தனியா தான் இருக்கனும். தனியா தான் சிரிக்கனும் லூஸ் மாதிரி.

அதுக்கு தான் இங்க இருக்குற மக்க, லேப் டாப் ஒன்ன மடியில ஒக்காத்தி வச்சுகிட்டு அது கூட பேசி/சிரிச்சு/அழுது/பொலம்பி பொழப்ப ஓட்டிகிட்டு இருப்பானுவ. அப்படி தான் நானும் நாட்களை கடத்தினேன். புதுசா வரும் தமிழ் சினிமாவை எவ்வ்ளவு மொக்கையா இருந்தாலும் பாத்துட்டு, நண்பனுக்கும் போன் போட்டு பட நேரத்தை அதிகமா படத்தை பத்தி ஒரு மொக்க போட்டு ( அவனும் பாத்துட்டு திரும்ப ஒரு ரிவியூ பண்ணுவான் ) நேரத்தை ஒப்பேத்தினோம்.

நம்மளுக்கு இந்த படம் பாக்குறத தவிர வேறெந்த நல்ல பழக்கமும் கிடையாதா.. என்னை போல ஆளுகளுக்கு நேரத்தை கடத்துறது ரொம்ப கஷ்டம். GMAIL. YAHOO, REDIFF , OFFICE MAIL, DINAMALAR, CNN, TAMILMANAM என எல்லாத்துக்கும் சராசரியா 100க்கு மேல ஹிட் கவுண்ட் கொடுத்து எதோ என்னாலான உதவிய செஞ்சுகிட்டு இருந்தேன். அதுவும் ரொம்ப நாளுக்கு தாக்கு பிடிக்கல.. அப்ப நண்பர் ஒருவரின் மூலமா உதித்தது தான் லைப்ரேரி விஜயாம்..

பொழுது போக்குக்காக படம் பாக்க ஆரம்பிச்சு, படம் பார்க்க நேரமில்லாத அளவுக்கு படங்களை தேடிப் பார்த்தேன். அதற்கு அடுத்த படியாக தான், பார்த்த படங்களில் பிடித்ததை பதிவாகவும் போட ஆரம்பித்தேன். இப்போ புத்தகமும் படிக்க ஆரம்பிச்சாச்சு. அடிக்கடி என்னை லைப்ரேரியில் பார்ப்பதால் லைப்ரேரியன் லிண்டா நல்ல பழக்கமானார். ஏற்கனவே பதிவில் சொன்ன மாதிரி படங்களை எனக்கு தேடி தந்து உதவினார்.

சில வாரங்களுக்கு முன்னர் ஒரு நாள் மதிய உணவின் போது சந்திக்கும் போது வழக்கம் போல வழ வழ என பல விசயங்களை பற்றி பேசினேன். அதில் நான் பேசிய முக்கிய விசயங்கள் The World is Flat – புத்தகம் பற்றியது மற்றொன்று எனது நீண்ட நாள் கனவான “விவசாயம்” பற்றியது.

இது நடந்து இரண்டு வாரங்கள் ஆகிவிட்டது, இன்று ( வெள்ளிகிழமை ) அலுவலகம் முடிந்து வீட்டுக்கு வரும்போது ஒரு பார்சல் அமேசானிலிருந்து வந்திருந்தது. பிரித்து பார்த்தால் இரண்டு புத்தகங்கள் ஒன்று நான் பேசிய அதே புத்தகம் மற்றொன்று விவசாயத்தை பற்றிய Hot, Flat and Crowded. Its surprise gift from Lynda. ஆச்சர்யபட்டு போனேன், நான் பேசியதை உன்னிப்பாக கவனித்திருக்க வேண்டும் அவர். அவருக்கு எனது நன்றிகள் பல. Thanks Lynda

இதே போல எனக்கு எல்லாவித்திலும் உறுதுணையாக இருக்கும் இன்னொரு தோழியையும் இச்சமயத்தில் நினைவு கூர்கிறேன். நன்றி.

நிகழ் கதைகள்…3 கடையை எப்போ தொறப்பீங்க?

2009-01-29T21:40:00.005-05:00

முழுபோதையில் சரிகிற வேட்டியை இழுத்து பிடித்து ஒரு மூலையை பல்லில் கடித்து, இன்னொரு மூலை வேட்டியை தெரு கூட்ட விட்டு தெனாவெட்டா தெருவலம் வர்றான் நம்ம (டுபுக்கு) ராமன்.

தரைக்கு கீழே புறாக்கூண்டு போல இருக்கும் பலசரக்கு கடையில் தூக்கணாங்குருவி கூடுகள் போல் தொங்கி கொண்டிருந்த தீன்பண்ட பைகளை விலக்கி, “(யோக)வள்ளி பீடி குடு”.

“என்ன பீடிடா?” வெரசா வெரட்டி விடும் நோக்கில் வள்ளி.

“தெனமும் வாங்குறது தான்.. என்னமோ புதுசா கேக்குறா”

வேண்டா வெறுப்புடன் இரண்டு ”ஐந்து பூ மார்க்” பீடியை எடுத்து திணிக்கிறாள் (யோக)வள்ளி

ஆசிர்வாதம் குடுக்க வரும் யானை, பிள்ளையை நுகர வருவது போல பக்க வந்து ”என்னாது இது?“ – (டுபுக்கு) ராமன்.

சுவாச அறை உருவாக்கியா கீட்டோனும் ராமன் உருவாக்கிய CO2 வும் ஒன்று சேர்ந்து தாக்க, மூச்சடைத்து விம்மி விழி பிதுங்கி “நீ கேட்டது தாண்டா, பூ மார்க் பீடி” மூச்சுகாற்றை விரட்டியடித்தபடி (யோக)வள்ளி.

“அது தான் ப்ப்பூ இருக்குல.. எங்களுக்கென்ன கண்ணு அவிஞ்சா கிடக்கு”

பாசம் கலந்த வெறுப்புடன் ”அவிஞ்சா தான்டா நல்ல இருக்கும் இந்த ஊரும் நாங்களும்”

“என்னாங்க முனுமுனுப்பு?.. ரெண்ட எடுத்து நீட்டுற.. பாக்கெட்டோட குடுப்பியா”

ஒரு கையால் சட்டை காலரை தூக்கிவிட்டு, பல்லில் கடித்த வேட்டி முனையை கையில் பிடித்து ஒரு காலை மேலே தூக்கி, படி மீது வைத்து படம் காட்ட, வெறுத்துபோன (யோக)வள்ளி, ”இந்தா போய்த் தொல.. மொதல்ல இடத்த காலி பண்ணு.”

”இத மொதல்லேயெ செஞ்சிருக்கலாம்ல” வெற்றிக் களிப்புடன் ”வள்ளி வள்ளி என வந்தான் வடிவேலன் தான்.. ஓய்..ஹோய்..”

மறுநாள் காலையில் கடைக்கெதிரான திண்ணையில் மழையில் நனஞ்ச கோழியாக (டுபுக்கு) ராமனும்.. சினங்கொண்ட சிறுத்தையாக (யோக)வள்ளி விழிகளாலே விசாரித்துக் கொண்டனர்.

என்ன விசாரிச்சுகிட்டாங்கனு சொல்லவும் வேணுமா? தலைப்பை ஒருமுறை படிங்க (அப்படி தான் ஆரம்பிச்சான் நம்ம (டுபுக்கு) ராமன்).

பி.கு : கதையின் அடிநாதம் ( அப்டி ஒன்னு இருக்கா என்ன?) பலருக்கு சில சந்தேகங்களை எழுப்பியதால், சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளது ( நாட்டுக்கு ரொம்ப முக்கியம் ).

மயங்குகிறான் ஒரு மருத்துவன்

2009-01-27T20:18:00.005-05:00

மீன்பிடி தொழிலை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் ஒரு கடற்கரை கிராம மக்கள், எட்டு ஆண்டுகளாக அரசாங்க நலத்திட்ட உதவியை எதிர்பார்த்து வாழவேண்டிய இழிநிலைக்கு தள்ளபடும் மக்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமா கிராமத்தை விட்டு வெளியேறி, நகரத்திற்கு நகர்கின்றனர். இந்த இழிநிலையிலிருந்து மீள அவர்களுக்குத் தேவை ஒரு தொழிற்சாலை வசதி. ஆனால் அதற்கு தடையாக இருப்பது லஞ்சம் மற்றும் ஒரு மருத்துவரின் ஐந்து சேவை கடிதம். இந்த இரண்டு பிரச்னையையும் எப்படி சமாளிக்கிறார்கள் என்பதை நகைச்சுவை ததும்ப தழும்ப விளக்குவது தான் இந்த Seducing Dr. Lewis.

ஒரு தண்டனையிலிருந்து தப்பிக்க டாக்டர் லெவிஸ் இந்த கிராமத்தில் ஒரு மாத்த்திற்கு பணி செய்ய வேண்டா வெறுப்புடன் ஒத்து கொள்கிறார், அவரை அடுத்த ஐந்து வருடத்திற்கும் பணி செய்யவைக்க ஒட்டு மொத்த கிராமமும் செய்யும் செயல்கள் அனைத்தும் நகைச்சுவை சரவெடி.

டாக்டர் லெவிஸ்க்கு கிரிக்கெட்டின் மீது அலாதிப் பிரியம் என் அறிந்து கொண்டு, கிரிக்கெட்டை தெரிந்து கொள்ள இவர்கள் செய்யும் அழிச்சாட்டியம் ஹிந்தி லகானை நினைவுபடுத்துகிறது. லகான் இதற்கு முன்னே வெளிவந்து விட்டது குறிப்பிட்த்தக்க் வேண்டிய ஒரு விசயம்.

உதாரணத்துக்கு ”விக்கெட் கீப்பர் ஸ்டெம்ப்க்கும் பேட்ஸ்மேனுக்கும் இடையே இருந்து பந்தை பிடித்து கொண்டிருப்பார்”, “ஒட்டு மொத்தமாக கிரவுண்டில் ஒரு முப்பது நாப்பது பேர் இருப்பர்” சில வினாடியே இடம்பெறும் இந்த மாதிரி காட்சிகள் அதிகம். தூரத்தில் இருந்து பார்த்து விளையாட்டை ரசிக்கும் டாக்டர் லெவிஸ் இவர்களை நோக்கி வர, குட்டு வெளிப்பட்டு விடாமலிருக்க இவர்கள் எடுக்கும் முடிவு செம கிச்சு..கிச்சு.

டாக்டரின் நடவடிக்கையை அறிந்து அவரை வலையில் விழ வைக்க ரெண்டு பெருசுகள்(பெண்கள்) அவரது தொலைபேசி உரையாடல்களை ஒட்டு கேட்கிறார்கள். தனது காதலியுடன் பேசும் “சங்கேத” வார்த்தைகள் புரியாமல் மொத்த கிராமமும் ஒருவருக்கொருவர் விளக்கம் கேட்டு திரிவது அக்மார்க் “அப்பாவிதனமான” காமெடி.

டாக்டரை தவிர்த்து குறிப்பிடப்பட வேண்டிய மூன்று முக்கிய கதாபாத்திரங்கள் யுவான், ஜெர்மய்ன், ஹென்றி. இதில் ஹென்றி மட்டுமே நடுத்தர வயதுடையவர் – வங்கி அதிகாரியாக வருகிறார். மற்ற இருவரும் முதியவர்கள் - ஜெர்மய்ன் கதையின் நாயகன், அவரின் நண்பன் யுவான்.

இந்த கிழம் ரெண்டும் பண்ணும் சேட்டை சொல்லி மாளாது, உதாரணத்துக்கு யுவான் தன் மனைவியுடன் குடும்ப சகிதமா படுத்திருக்க, ஜெர்மய்ன் குடிபோதையில் அவர்களுக்கிடையே படுத்து கொள்ள, விழித்துக் கொள்ளும் யுவானின் மனைவி, ஜெர்மய்னிடம் நாசூக்காக, “உங்க மனைவி (Helene) சுகமா?” என்கிறார்.

”ம்ம். நல்ல சுகம்” என்கிறார்.

”கேக்குறேன்னு தப்பா எடுத்துக்காதீங்க, எங்க படுக்கயறையில என்ன் பண்ணிகிட்டு இருக்கீங்க?” என்று தெளிவாகவே கேட்க.

”கொஞ்ச நேரத்துல கிளம்பிடுவேன்” என்று ரொம்ப சாதரணமாக சொல்கிறார்.

”வந்தே ரொம்ப நேரமாச்சே. நாங்க எல்லாம் இங்க படுத்துகிட்டு இருக்கோம் தெரியுதா..” என்கிறார்

உடனே நண்பர்/கணவர் இடையில் குறுக்கிட்டு, ”விடுமா எப்பாவாவது வர்ற ஆளு தானே” என்பார் பாக்கனுமே, அதிரடி தான்.

மக்கள் தொகையை கூட்டி காண்பிக்க எடுக்கும் முயற்சி, மீன் பிடிக்கும் போது டாக்டர் ஏமாறாமல் இருக்க வேறு வழியின்றி ஃப்ரோசன் மீனை சிக்கவைப்பது – அதற்கு அறிவியல் பூர்வமான விளக்கம் வேறு தருவது, டாக்டருக்கு பிடித்தமான Jazz இசையையும் கிர்க்கெட்டையும் வேண்டா வெறுப்புடன் ரசிப்பது என படம் முழுவதும் நகைச்சுவை ரசம் பரவியிருக்கிறது.

பொதுவாக நகைச்சுவை மற்றும் காதல் உணர்வுகளை ரசிக்க தாய்மொழி படங்கள் தான் சிறந்தவை என்பது என் கருத்து. இது ஆங்கில படமல்ல பிரெஞ்சு மொழி படம், கண்டிப்பாக சப்-டைட்டில் உதவியோடு தான் முழு படத்தையும் பாத்தாக வேண்டிய கட்டாயம். இருப்பினும் ஒவ்வொரு பிரேமிலும் மிதமிஞ்சி கிடக்கும் நகைச்சுவை ஒவ்வொன்றும், உணர்ந்து வெகுவாக ரசிக்கும்படி இருந்தது. பொத்து கொண்டு வரும் சிரிப்பை அடக்கமுடியாமல் படத்தை நிறுத்திவிட்டு சிரித்து விட்டு மறுபடியும் தொடர்ந்தேன்.

97ல் பள்ளியில் படிக்கும்போது “உள்ளத்தை அள்ளித்தா” படத்தை அலங்காநல்லூர் அஜந்தா திரையரங்கில் ரெண்டாம் ஆட்டம் பாத்துவிட்டு நட்ட நடு ராத்திரியில் ஒவ்வொரு காட்சியையும் – “என்ன ஐயாயிரம்?.. ஐயாயிரம்” , “நீயே ஒரு டிக்கெட்டு உனக்கெதுக்கு டிக்கெட்டு”, ” என்னது 400 ரூபாயா? டெம்போ எல்லாம் வச்சு கட்த்திய்ருக்கோம்யா, கொஞ்சம் பாத்து போட்டு குடுங்கய்யா.”, “மணிவண்ணன் கட்டையால் அடிபட்டு கீழே விழும்போது ”மம்மீ” என்று கத்தி மயக்கம் போட்டு விழுவது” என் அனைத்தையும் அசை போட்டுகொண்டு விழுந்து விழுந்து சிரித்து கொண்டே வந்தோம். அதே மாதிரியான் ஒரு நல்ல அனுபவத்தை இந்த படம் தந்தது.

வெளிபடையாய் இரேன் பா..

2009-01-25T21:37:00.007-05:00

தோற்றத்தை வைத்து எப்படி ஒருத்தரை எடை போடக் கூடாதோ அதே போல பேச்சை (குறிப்பாக கெட்ட வார்த்தையுடன்) வைத்தும் எடை போட கூடாது என்பது என் கருத்து.

என்னோட நண்பன், செம ஜாலி பேர்வழி. அவனுக்கு கூசாம பேச்சுல கெட்ட வார்த்தைகள் வந்து விளையாடும். நாங்க போடாத ஆட்டம் கிடையாது, அவன் தியேட்டர்ல ஆளுக்கு டிக்கட் வாங்குனா, நான் சைக்கிளுக்கு டோக்கன் வாங்கிட்டு இருப்பேன். நல்ல படமா, யாரு நடிச்சது, எந்த தியேட்டரு, காலையா, மாலையா என எந்த கேள்வியும் இல்லாம ஒரு தியேட்டர் விடாம, ஒரு படம் விடாம பாத்துடுவோம்.

கடைசியாய் நாங்க ரெண்டு பேரும் பாத்தது “தூள்” என் நண்பன் பேரும் படத்தில் கதாநாயகன் பேரும் ஒன்னு. மதுரை சிந்தாமணியில் தான் பாத்தோம், சிறப்பு விருந்தினரா விக்ரம், தரணி, “அப்பத்தா” பரவை முனியம்மா வந்திருந்தனர். ரீமா சென், ஜோதிகாவை விட , பரவை முனியம்மாவிற்கு ஒவ்வொரு காட்சியிலும் நாங்க குடுத்த வரவேற்பில் தியேட்டரே அதிர்ந்தது. அது தான் நாங்க ரெண்டு பேரும் சேந்து பாத்த கடேசி படம், முதல் படம் என்னனு எனக்கு ஞாபகமில்லை. அவனுக்கும் ஞாபகமிருக்காது.

என் வீட்டுல என் அம்மா ரொம்ப கண்டிப்பு. வெளியில போய் என்ன ஆட்டம் வேணும்னாலும் போட்டுக்கோ. ”ஆனா உன்ன பத்தின எந்த (படிப்பு உட்பட) பிரச்னையும் வீட்டுக்கு வரக் கூடாது”. ஒன்றிரண்டு முறை கம்ப்ளைண்ட் வந்து என் நிலைமை தர்ஸ்ஸாகி, நான் டர்ர்ரானது வேறு விசயம். அது ஒன்னுல தான் அவனுக்கும் எனக்கும் ஒரு சிறு வித்தியாசம்.

மத்தபடி, நாங்க ”திட்ட” பயன்படுத்தாத வார்த்தைகளே கிடையாது, கிராமத்தில பிறந்து வளர்ந்தவங்களுக்கு தெரியும், ”ஸ்ரீவள்ளி திருமண” நாடகத்தில் “பபூன் மற்றும் டான்ஸ்” கேரக்டர்கள் பேசும் வசனம் எப்படி பட்டது என்று. வருடத்திற்கு கிட்ட தட்ட பத்து பன்னிரண்டு நாடகங்கள் பாக்குற எங்களுக்கு அதனோட பாதிப்பு ரொம்பவே இருக்கும்.

இன்னைக்கு நான் வாங்குற சம்பளத்துல ஒரு அஞ்சோ பத்தோ சதவீதத்தை வீட்டுக்குக் குடுத்துட்டு நானும் என் அப்பன் ஆத்தாள பாத்துக்குறேனு சொல்ற நான் எங்கே? தன் குடும்பத்துக்காக தனது திருமண பந்தம் உள்ளிட்ட அனைத்திலும் பெற்றோருக்காக ( அதெல்லாம் ரொம்ப பெரிய விசயம் ) விட்டுக் கொடுத்து அவர்களை கண்ணும் கருத்துமாய் கூடவே இருந்து ( வேறு வழியில்லாமல் இல்ல அவனுக்கு) பார்த்துக் கொள்ளும் அவன் எங்கே? வாயைத்திறந்தால் சும்மா அருவி மாதிரி கொட்டும் கெட்ட வார்த்தை, அதனால அவன் கெட்டவனா? சும்மா வெளி வேசம் போட்டு பூசி மொழுகி (Sugar coated words ) பேசுபவர்கள் நல்லவர்களா?

தமிழ் சினிமா பார்ப்பவர்கள் யாரும் ”சில்க்” என்றொரு வார்த்தையை கடக்காமல் சென்றிருக்க முடியாது. அவரது இயற்பெயர் விஜயலட்சுமி ( இது பல பேருக்கு தெரியாது ). இன்றும் இவரது இடத்தை தனியாளாக யாரும் பிடிக்க முடியவில்லை. அவர் கொலை செய்யபட்டதை (கண்டிப்பாக தற்கொலை செய்திருக்க மாட்டார், இது அவர் மீது நான் வைத்திருக்கும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை )கேட்டு வருத்தப்பட்ட ரசிகர்களில் நானும் ஒருவன்.

மதுரை வக்ஃபோடு கல்லூரியில் இவரது மரணத்தை முன்னிட்டு விடுமுறை விட சொல்லி எனது (பள்ளி) சீனியர் மாணவர்கள் அட்டகாசம் செய்த்தாக கேள்வி. அவரது கதாபாத்திரங்கள் அனைத்துமே “போதை” மாதுவாகத்தான் இருக்கும். இதனால் அவர் கெட்டவரா? இன்றுள்ள முண்ணனி நடிகைகளை விட எந்தவித்திலும் தாழ்ந்தவரல்ல என்பது மிகைப்படுத்தபடாத உண்மை.

இதற்கு மற்றுமொரு ”வாழும் உதாரணம்” ஷகிலா. இவர் நடித்த மலையாள படம் எதுவும் நான் பார்த்த்தில்லை ( சொன்னா நம்புங்கப்பா ). இவர் நடித்த கதாபாத்திரங்களை வைத்து இவர் கெட்டவர் என்று சொல்லலாமா? அப்படி சொன்னால் அதை விட கூறுகெட்டதனம் வேறு என்ன இருக்க முடியும்.

எழுத்தாளர் சுஜாதா, “கெட்ட வார்த்தைகளால் என்ன பயன், அதனை ஏன் மக்கள் பயன்படுத்துகிறார்கள்?” என்றதொரு கேள்விக்கு. ”உலகத்தில் கெட்ட வார்த்தைகள் மட்டும் இல்லையென்றால், கிரிமினல் ( அடிதை, கொலை) குற்றங்கள் கட்டுக்கடங்காமல் போயிருக்கும்” என்று பொருள்பட கூறியிருந்தார். எவ்வளவு பெரிய உண்மை இது.

தனக்கு பிடிக்காத ஒருசெயலை/ஒருத்தரை வாய்விட்டு திட்டிச்/கொட்டிச் செல்லும் ஒருவன் அடுத்த சில வினாடிகளில் அதை மறந்து விடுகிறான், மனதிலிருந்து இறக்கிவிடுகிறான். அப்படி செய்ய முடியாத அப்பாவிகள் உள்ளுக்குள்ளே குமுறி பல்வேறு நோயின் வாயிலாக வெளிக் கொணர்கிறார்கள்.

வெளிபடையாய் இரு, இருக்கவிடு. என்ன குடியா மூழ்கப் போகுது. நீ... நீயாயிரு மற்றவரை புண்படுத்தாமல்.

இதே கருத்தை வலியுருத்தி, Anger Management என்றொரு படம் வந்துள்ளது. கோபத்தை கட்டுபடுத்தி ஒருவித கூச்சத்தோடு வாழும் தனது காதலனை(Adam Sandler) ஒரு மருத்துவரின் (Jack Nicholson)உதவியோடு குணப்படுத்தும் ஒரு காதலியின் (Marisa Tomei) கதை, நல்ல நகைச்சுவை படம். Marisa வின் My Cousin Vinny படம் பார்த்துவிட்டு (இந்த படத்திற்காக இவருக்கு ஆஸ்கார் விருது கிடைத்தது.) அவரின் நகைச்சுவைக்காக நான் பார்த்தது இந்த படம். ஆனால் இப்ப்டத்தில் இவருக்கு அவ்வளவு முக்கியத்துவம் இல்லாமல் போனது வருத்தமே.

வெளிப்படையாக பேசுவதால் சில தொல்லைகளை அனுபவித்து வரும் என் தோழிக்காக இந்த பதிவு